Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
वाजिनां च सहसेरे द्वे सुवर्णशशतभूषिते
vājināṁ ca sahasrāṇi dve suvarṇaśata-bhūṣite
Sinabi ni Bhagīratha: “At nagkaloob din ako ng dalawang libong kabayo—bawat isa’y pinalamutian ng sandaang pirasong ginto.” Ipinahihiwatig ng taludtod ang lawak at tapat na diwa ng handog ng isang hari, at ang aral na ang yaman at kapangyarihan ay dapat iukol sa matuwid na pagbibigay at sa paggalang sa mga karapat-dapat tumanggap.
भगीरथ उवाच
The verse underscores dāna as a facet of dharma: prosperity and royal resources gain ethical meaning when used for generous, honorable gifting, reflecting sincerity, respect, and the pursuit of merit.
Bhagīratha is enumerating items of a grand donation—specifically, two thousand horses richly ornamented with gold—emphasizing the magnitude and splendor of the offering.