Shloka 7
Tapovana-praveśaḥ — The King’s Entry into the Sacred Grove and Vision of the Āśrama
तेभ्यश्न लेभिरे गर्भ क्षत्रियास्ता: सहस्रश: । ततः सुषुविरे राजन क्षत्रियान् वीर्यवत्तरान्,राजन्! उन सहसों क्षत्राणियोंने ब्राह्मणोंसे गर्भ धारण किया और पुन: क्षत्रियकुलकी वृद्धिके लिये अत्यन्त बलशाली क्षत्रियकुमारों तथा कुमारियोंको जन्म दिया। इस प्रकार तपस्वी ब्राह्मणोंद्वारा क्षत्राणियोंके गर्भसे धर्मपूर्वक क्षत्रिय-संतानकी उत्पत्ति और वृद्धि हुई। वे सब संतानें दीर्घायु होती थीं। तदनन्तर जगतमें पुनः ब्राह्मणप्रधान चारों वर्ण प्रतिष्ठित हुए
tebhyaś ca lebhire garbhaṃ kṣatriyās tāḥ sahasraśaḥ | tataḥ suṣuvire rājan kṣatriyān vīryavattarān ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Mula sa mga Brahmanang iyon, libu-libong babaeng Kṣatriya ang nagdalang-tao. Pagkaraan, O Hari, nagsilang sila ng mga supling na Kṣatriya na hitik sa lakas at tapang—kaya’t ang angkan ng Kṣatriya ay naibalik at naparami nang ayon sa dharma sa pamamagitan ng mga Brahmanang mapag-aske. Mahahaba ang buhay ng kanilang mga anak, at pagkaraan ay muling naitatag sa daigdig ang apat na varṇa, na ang mga Brahmana ang nasa pangunahin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames social restoration as a dharmic process: when a lineage is endangered, lawful means—guided by ascetic discipline and ethical restraint—can be invoked to preserve social stability, culminating in the re-establishment of the four varṇas with brahmins as normative custodians of ritual and learning.
Vaiśampāyana narrates that many kṣatriya women conceived through brahmins and then bore powerful kṣatriya children, leading to the renewed growth of the kṣatriya line; subsequently, the broader social order (the four varṇas) becomes firmly re-established.