Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अभश्रृत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादेव महाबल: । तथैव धृष्टद्युम्नोडपि साक्षादग्निसमद्युति:
aśvatthāmā tato jajñe droṇād eva mahābalaḥ | tathaiva dhṛṣṭadyumno 'pi sākṣād agnisamadyutiḥ |
Wika ni Dāśa: Pagkaraan nito, isinilang mula kay Droṇa ang makapangyarihang Aśvatthāmā. Gayundin, habang isinasagawa ang handog na sakripisyo, si Dhṛṣṭadyumna ay lumitaw mula mismo sa naglalagablab na apoy, maningning na wari’y si Agni sa katauhan. Ang matapang na bayani’y sumulpot na may tangan na busog, itinadhana para sa pagkapuksa ni Droṇācārya—isang pangyayaring nagpapahiwatig kung paanong ang lakas ng ritwal at ang kapalaran ng digmaan ay nagtatagpo, at nagbubukas ng mabibigat na tanong sa dharma hinggil sa paghihiganti, tungkulin, at halaga ng pakikidigma.
दाश उवाच
The passage highlights how extraordinary births and ritual forces can be tied to destiny in war, suggesting that personal prowess and divine/ritual origins do not automatically confer moral clarity; they can also serve vengeance, intensifying the ethical burden of conflict and the responsibility to act within dharma.
Daśa narrates two births: Aśvatthāmā is born to Droṇa, and Dhṛṣṭadyumna arises from sacrificial fire, radiant like Agni. Dhṛṣṭadyumna’s emergence is linked to a specific purpose—bringing about Droṇa’s destruction—setting up a major future confrontation.