Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
वैताने कर्मणि तत: पावकात् समजायत । वीरो द्रोणविनाशाय धनुरादाय वीर्यवान्
vaitāne karmaṇi tataḥ pāvakāt samajāyata | vīro droṇavināśāya dhanur ādāya vīryavān ||
Wika ni Dāśa: Pagkatapos, sa taimtim na handog na Vedic, mula sa naglalagablab na apoy ay sumilang ang isang makapangyarihang bayani. Kinuha niya ang busog, puspos ng tapang at lakas, at lumitaw upang wasakin si Droṇa—isang pangyayaring naglalarawan sa apoy ng sakripisyo hindi lamang bilang bukal ng kabanalan, kundi bilang sinapupunan ng kasangkapang itinadhana para sa pagganti sa darating na digmaan.
दाश उवाच
The verse links sacred ritual power with the unfolding of destiny: even a yajña, emblem of order and purity, can become the channel through which a divinely sanctioned instrument of justice (or retribution) appears, reminding readers that dharma operates through complex, sometimes violent historical outcomes.
During a Vedic sacrificial performance, a warrior is said to arise from the sacrificial fire, already purposed to bring about Droṇa’s destruction; he appears armed with a bow, signaling his immediate role in the impending conflict.