Shloka 3
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
ऋष यो ह्वात्र लम्बन्ते न हन््यामिति तानूषीन् । तपोरतान् लम्बमानान ब्रह्मर्षीनभिवीक्ष्य सः,तपस्यामें तत्पर हुए उन ब्रह्मर्षियोंको वटकी शाखामें लटकते देख गरुडने सोचा -- इसमें ऋषि लटक रहे हैं। मेरे द्वारा इनका वध न हो जाय। यह गिरती हुई शाखा इन ऋषियोंका अवश्य वध कर डालेगी।” यह विचारकर वीरवर पक्षिराज गरुडने हाथी और कछुएको तो अपने पंजोंसे दृढ़तापूर्वक पकड़ लिया और उन महर्षियोंके विनाशके भयसे झपटकर वह शाखा अपनी चोंचमें ले ली। उन मुनियोंकी रक्षाके लिये ही गरुडने ऐसा अदभुत पराक्रम किया था
ṛṣayo hvātra lambante na hanyāmīti tān ūṣīn | taporatān lambamānān brahmarṣīn abhivīkṣya saḥ |
Sinabi ni Rohiṇ: “Nang makita niya ang mga Brahmarṣi—mga ascetikong nakatuon sa matinding tapa—na nakabitin doon, naisip ni Garuḍa: ‘Narito ang mga pantas na nakasabit; huwag sanang ako ang maging sanhi ng kanilang kamatayan. Ang bumabagsak na sangang ito ay tiyak na papatay sa mga rishi.’ Sa gayong pag-iisip, ang bayaning hari ng mga ibon ay mahigpit na sinunggaban ang elepante at ang pagong sa kanyang mga kuko, at sa takot na mapuksa ang mga dakilang pantas, dumagit siya at kinuha ang sanga sa kanyang tuka. Para lamang sa pag-iingat sa mga muni na iyon kaya ipinamalas ni Garuḍa ang gayong pambihirang lakas ng loob.”
रौहिण उवाच
Educational Q&A
Even when pursuing great strength or a difficult task, one must remain vigilant about unintended harm—especially toward the innocent and the spiritually devoted. Garuḍa’s power is guided by dharma: restraint, compassion, and protection of sages.
Garuḍa notices ascetic Brahmarṣis hanging from a tree-branch and fears that the branch may fall and kill them, possibly making him the cause. He therefore secures his prey (elephant and tortoise) while also taking the branch in his beak to prevent the sages’ destruction, performing an extraordinary feat to protect them.