Shloka 8
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
न्यवेदयंस्तत: सर्वमखिलेन पितामहे । ततो देवगणा: सर्वे ते चैव परमर्षय:,वहाँ भगवान् महादेव, वायुसहित अग्निदेव, चन्द्रमा, सूर्य, इन्द्र, ब्रह्मपुत्र महर्षि, वैखानस (वनवासी), बालखिल्य, वानप्रस्थ, मरीचिप, अजन्मा, अविमूढ़ तथा तेजोगर्भ आदि नाना प्रकारके तपस्वी मुनि ब्रह्माजीके पास आये थे। उन सभी महर्षियोंने निकट जाकर दीनभावसे ब्रह्माजीसे सुन्द-उपसुन्दके सारे क्रूर कर्मोंका वृत्तान्त कह सुनाया। दैत्योंने जिस प्रकार लूट-पाट की, जैसे-जैसे और जिस क्रमसे लोगोंकी हत्याएँ कीं, वह सब समाचार पूर्णरूपसे ब्रह्माजीको बताया। तब सम्पूर्ण देवताओं और महर्षियोंने भी इस बातको लेकर ब्रह्माजीको प्रेरणा की। ब्रह्माजीने उन सबकी बातें सुनकर दो घड़ीतक कुछ विचार किया। फिर उन दोनोंके वधके लिये कर्तव्यका निश्चय करके विश्वकर्माको बुलाया
nyavedayaṃs tataḥ sarvam akhilena pitāmahe | tato devagaṇāḥ sarve te caiva paramarṣayaḥ ||
Sinabi ni Nārada: “Pagkaraan, iniulat nila kay Pitāmaha (Brahmā) ang lahat nang lubos at walang kulang. Pagdaka, ang buong hukbo ng mga diyos, kasama ang mga pinakadakilang ṛṣi, ay lumapit din sa kanya.” Sa diwang etikal, inilalarawan ng taludtod ang sama-samang pagsusumamo sa tagapagbatas ng kosmos: kapag lumalaganap ang kalupitan at kaguluhang panlipunan, ang matuwid ay hindi gumaganti nang bulag, kundi inihaharap ang mga katotohanan sa pinakamataas na kapangyarihan upang maitakda ang makatarungan at angkop na lunas.
नारद उवाच
Educational Q&A
When adharma manifests as widespread cruelty, the righteous response is to establish truth through complete reporting and to seek a lawful, dharmic resolution from legitimate authority rather than acting from impulse or vengeance.
Nārada narrates that the matter was fully conveyed to Brahmā (Pitāmaha), and that the gods and great seers also came before him—setting the stage for Brahmā to deliberate and initiate a remedy to the crisis described in the surrounding passage.