Shloka 24
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
कुर्वत्या तु तदा तत्र मण्डलं तत् प्रदक्षिणम् । इन्द्र: स्थाणुश्व भगवान् धैर्येण प्रत्यवस्थितौ,वहाँ तिलोत्तमाने जब देवमण्डलीकी प्रदक्षिणा आरम्भ की, तब इन्द्र और भगवान् शंकर दोनों धैर्यपूर्वक अपने स्थानपर ही बैठे रहे
kurvatyā tu tadā tatra maṇḍalaṃ tat pradakṣiṇam | indraḥ sthāṇuś ca bhagavān dhairyeṇa pratyavasthitau ||
Noong sandaling iyon, doon mismo, nang magsimulang umikot nang pakanan (pradakṣiṇa) si Tilottamā sa bilog ng nagkakatipong mga diyos, si Indra at ang Mapalad na Panginoong Sthāṇu (Śiva) lamang ang nanatiling matatag sa kani-kanilang kinalalagyan, pinangangalagaan ang pagpipigil at kapanatagan ng loob.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dhairya (steadfast composure) and mastery over the senses: true greatness is shown by remaining inwardly stable and ethically restrained even when surrounded by temptation and social excitement.
Tilottamā begins a pradakṣiṇā around the circle of gods. While the assembly is drawn into the spectacle, Indra and Śiva (Sthāṇu) remain seated/firm in their places, demonstrating exceptional self-possession.