समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
यत्रास्य मन्युरुदभूतो येन द्यूतमकारयत् । यत्र धर्मसुतं द्यूते शकुनि: कितवो5जयत्,उसी उपहासके कारण दुर्योधनके हृदयमें क्रोधाग्नि जल उठी। जिसके कारण उसने जूएके खेलका षड़्यन्त्र रचा। इसी जूएमें कपटी शकुनिने धर्मपुत्र युधिष्ठिरको जीत लिया
yatrāsya manyur udabhūto yena dyūtam akārayat | yatra dharmasutaṃ dyūte śakuniḥ kitavo 'jayat ||
“Mula roon ay sumiklab ang kanyang poot—ang poot na nagtulak sa kanya upang ipagawa ang sabwatan ng sugal. At sa larong iyon din, tinalo ng mapanlinlang na sugarol na si Śakuni si Dharmasuta Yudhiṣṭhira.” Itinatampok ng taludtod na ang panlilibak at sugatang pagmamataas ay nakapagsisindi ng galit; at ang galit, kapag ginawang pakana, ay nagiging sanhi ng adharma at ng kapahamakan sa hinaharap.
राम उवाच
Unchecked anger (manyu), especially when fueled by humiliation and mockery, can become the seed of deliberate wrongdoing. When wrath turns into planning and deceit, it undermines dharma and sets in motion consequences that spread suffering beyond the initial grievance.
The verse points to the moment when anger arose in the Kuru context and led to the arrangement of the dice-game. In that game, Śakuni—described as a kitava (cheating gambler)—wins against Yudhiṣṭhira, the Dharmasuta, marking a pivotal step toward the larger conflict.