Shloka 123
समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
पुण्यतीर्थानुसंयानं बश्रुवाहनजन्म च । तत्रैव मोक्षयामास पठ्च सो5प्सरस: शुभा:,इसके बाद अर्जुनने पवित्र तीर्थोकी यात्रा की है। इसी समय चित्रांगदाके गर्भसे बभ्रुवाहनका जन्म हुआ है और इसी यात्रामें उन्होंने पाँच शुभ अप्सराओंको मुक्तिदान किया, जो एक तपस्वी ब्राह्मणके शापसे ग्राह हो गयी थीं। फिर प्रभासतीर्थमें श्रीकृष्ण और अर्जुनके मिलनका वर्णन है
puṇyatīrthānusaṃyānaṃ babhruvāhanajanma ca | tatraiva mokṣayāmāsa pañca so 'psarāḥ śubhāḥ |
Isinasalaysay na si Arjuna ay naglakbay bilang paglalakbay-panrelihiyon sa mga sagradong tīrtha. Sa panahong iyon din, isinilang si Babhruvāhana (mula kay Citrāṅgadā). At sa mismong paglalakbay na iyon, ipinagkaloob ni Arjuna ang paglaya sa limang mapalad na apsaras na, dahil sa sumpa ng isang mapag-asetang brāhmaṇa, ay naipit sa anyo ng mga buwaya—ipinapakita na ang pagdikit sa dharma at ang mahabaging gawa ay nakapagpapawi ng bunga ng kamalian at nakapagsasauli sa mga nilalang sa nararapat nilang kalagayan.
राम उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the purifying power of tīrtha-yātrā and the ethical force of compassionate intervention: even beings bound by a curse can be restored when dharma is upheld and mercy is extended.
Arjuna is described as traveling on pilgrimage; during this time Babhruvāhana is born from Citrāṅgadā, and Arjuna frees five apsarases who had been transformed and bound by a brāhmaṇa’s curse.