समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
पाञ्चालनगरे चापि लक्ष्यं भित्त्ता धनंजय: । द्रौपदी लब्धवानत्र मध्ये सर्वमहीक्षिताम्,चैत्ररथपर्वमें गंगाके तटपर अर्जुनने अंगारपर्ण गन्धर्वको जीतकर उससे मित्रता कर ली और उसीके मुखसे तपती, वसिष्ठ और और्वके उत्तम आख्यान सुने। फिर अर्जुनने वहाँसे अपने सभी भाइयोंके साथ पांचालकी ओर यात्रा की। तदनन्तर अर्जुनने पांचालनगरके बड़े-बड़े राजाओंसे भरी सभामें लक्ष्यवेध करके द्रौपदीको प्राप्त किया--यह कथा भी इसी पर्वमें है। वहीं भीमसेन और अर्जुनने रणांगणमें युद्धके लिये संनद्ध क्रोधान्ध राजाओंको तथा शल्य और कर्णको भी अपने पराक्रमसे पराजित कर दिया
pāñcālanagare cāpi lakṣyaṃ bhittvā dhanaṃjayaḥ | draupadīṃ labdhavān atra madhye sarvamahīkṣitām ||
Sa lungsod ng mga Pāñcāla, si Dhanaṃjaya (Arjuna) ay tumagos din sa puntirya; at doon—sa gitna ng kapulungang hitik sa mga hari mula sa buong daigdig—napanalunan niya si Draupadī. Ipinakikita ng pangyayaring ito kung paanong ang hayagang pagsubok ng galing at pagpipigil-sa-sarili ay nagiging mapagpasiyang kasangkapan sa pagbuo ng mga alyansang maharlika, at kung paanong ang lakas, kapag nakaayon sa makatarungang layon, ay muling humuhubog sa kaayusang pampolitika at pangmoral.
राम उवाच
The verse underscores a kṣatriya ideal: disciplined skill publicly tested becomes a legitimate basis for honor and alliance. Ethical force here lies not in mere victory, but in mastery, composure, and rightful participation in a socially sanctioned trial.
At Pāñcāla, Arjuna (Dhanaṃjaya) successfully hits/pierces the announced target in the contest held before many kings, and thereby wins Draupadī in the svayaṃvara setting.