Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
ते तत्र वीरा: परमासनेषु सपादपीठेष्वविशड्कमाना: । यथानुपूर्व विविशुर्नराग्रया- स्तथा महार्हेषु न विस्मयन्त:
te tatra vīrāḥ paramāsaneṣu sapādapīṭheṣv aviśaṅkamānāḥ | yathānupūrvaṃ viviśur narāgryās tathā mahārheṣu na vismayantaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Doon, ang mga bayaning iyon—na pinakadakila sa mga mandirigma—ay pumasok nang walang pag-aalinlangan o pangamba, at ayon sa wastong kaayusan ay umupo sa pinakamainam at mahalagang mga trono na may tuntungan ng paa, na hindi man lamang nagpakita ng pagkamangha, gaya ng nararapat sa mararangal at disiplinado.
वैशम्पायन उवाच
Nobility is shown through restraint and propriety: the eminent do not become dazzled by luxury, and they follow due order and decorum without arrogance or hesitation.
The heroes enter the assembly area and sit on the finest seats with footstools, taking their places according to proper sequence (seniority/arrangement) and without showing surprise at the grandeur.