Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
उच्चावचं पार्थिवभोजनीयं पात्रीषु जाम्बूनदराजतीषु । दासाश्ष दास्यश्व सुमृष्टवेषा: सम्भोजकाश्षाप्युपजहुरज्ञम्
vaiśampāyana uvāca |
ucchāvacaṃ pārthivabhojanīyaṃ pātrīṣu jāmbūnadarajatīṣu |
dāsāś ca dāsyaś ca sumṛṣṭaveṣāḥ sambhojakāś cāpy upajahur ajñam ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Ang mga tagapaglingkod—lalaki at babae—na maayos ang bihis, kasama ang mga tagapaghain, ay nagdala at naglatag sa harap nila ng sari-saring pagkain, kapwa karaniwan at piling handa, na nararapat sa pagkain ng mga hari, na inihain sa mga sisidlang ginto at pilak. Ipinapakita ng tanawing ito ang maringal na pagtanggap ng palasyo at ang maingat na pagtupad sa tungkuling panlipunan sa pamamagitan ng maayos na paglilingkod at masaganang paglalaan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma expressed as proper hospitality and orderly service: those responsible for serving do so with cleanliness, decorum, and generosity, reflecting ethical conduct within a royal setting.
A formal meal is being served: well-dressed male and female attendants and servers bring a wide variety of foods suitable for kings, presenting them in gold and silver vessels.