Shloka 150
बक-राक्षसस्य आह्वानम् तथा वृक्षयुद्धम्
Summons of Baka and the Tree-Weapon Engagement
इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि जतुगृहपर्वणि भीमजलाहरणे पजञ्चाशदधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi jatugṛhapārvaṇi bhīmajalāharaṇe pañcāśad-adhika-śatatamo 'dhyāyaḥ
Kaya nito, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Ādi Parva—sa bahaging tumatalakay sa pangyayari ng “bahay na may lāk” (lac-house)—nagtatapos ang ika-isang daan at limampung kabanata, na nakatuon sa pag-iigib ni Bhīma. Ang kolofon na ito ang tanda ng pagsasara ng isang yunit ng salaysay, at inilalagay ang pangyayaring ito sa mas malawak na arko ng aral: panganib, pagbabantay, at pagkaligtas ng mga Pāṇḍava sa gitna ng panlilinlang.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the line primarily teaches how the epic self-organizes: it signals closure of a chapter and anchors the reader in the ethical storyline—where steadfastness and alertness are necessary to uphold dharma when faced with covert hostility.
This is not a spoken verse of action but an editorial/narrative closing formula: it states that the chapter ends here, within the Ādi Parva’s lac-house (jatugṛha) sequence, specifically the chapter themed around Bhīma’s act of drawing/fetching water.