Shloka 79
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
अन््यांश्व शिष्यान् भीमादीन् राज्ञश्वैवान्यदेशजान् | तथा च सर्वे तत् सर्व पश्याम इति कुत्सिता:,उन्होंने भीम आदि अन्य शिष्यों तथा दूसरे देशके राजाओंसे भी, जो वहाँ शिक्षा पा रहे थे, वैसा ही प्रश्न किया। प्रश्नके उत्तरमें सभीने (युधिष्ठिरकी भाँति ही) कहा--“हम सब कुछ देख रहे हैं।! यह सुनकर आचार्यने उन सबको झिड़ककर हटा दिया
anyāṁś ca śiṣyān bhīmādīn rājñaś caivānyadeśajān | tathā ca sarve tat sarva paśyāma iti kutsitāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkatapos ay itinatanong din niya ang gayon ding tanong sa iba pang mga mag-aaral—kay Bhīma at sa iba pa—at maging sa mga haring mula sa ibang lupain na nag-aaral doon. Nang lahat ay sumagot, “Nakikita namin ang lahat,” itinuring ng guro na kapintasan ang sagot at, matapos silang sawayin, ay pinaalis sila. Ipinahihiwatig nito na hindi sapat ang pag-angking nakikita o may kakayahan; ang disiplina ng pagkatuto’y humihingi ng pag-unawa, pagpapakumbaba, at tugong tumutugma sa pagsubok na nilalayon ng guro.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Learning is not validated by a blanket claim like “we see everything.” The teacher’s rebuke implies that true knowledge requires discernment and an answer that reflects careful understanding of what is being tested, along with humility before instruction.
The teacher repeats a question to other students—Bhīma and the rest—and to princes from other regions studying there. They all respond similarly, “We see everything,” and the teacher, finding the response improper, scolds them and sends them away.