अध्याय ९६: शरभ-प्रादुर्भावः, नृसिंह-दर्पशमनम्, विष्णोः शिवस्तुतिः, फलश्रुति
अपमृत्युप्रशमनं महाशान्तिकरं शुभम् अरिचक्रप्रशमनं सर्वाधिप्रविनाशनम्
apamṛtyupraśamanaṃ mahāśāntikaraṃ śubham aricakrapraśamanaṃ sarvādhipravināśanam
Pinapawi nito ang di-napapanahong kamatayan, nagkakaloob ng mapalad na dakilang kapayapaan; pinatatahimik ang pulutong ng mga kaaway at winawasak ang bawat mapaniil—sa biyaya ni Pati, ang Panginoong Śiva, tagapag-alis ng pāśa (tali ng pagkagapos) na bumibigkis sa paśu (kaluluwa).
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It states the rakṣā-phala (protective fruit) of Śiva-devotion/mantra connected with Linga worship—averting apamṛtyu, generating mahāśānti, and neutralizing hostile forces through Pati’s grace.
Śiva is implied as Pati—the sovereign power who subdues destructive karmic outcomes (apamṛtyu) and outer afflictions (enemies), restoring śānti by loosening the pāśa that constrains the paśu.
A śānti-karma orientation is indicated—recitation of Śiva-nāma/mantra and Linga-upāsanā for protection, appeasement, and removal of obstacles, aligning with Pāśupata discipline of seeking refuge in Pati.