Adhyaya 17: लिङ्गोद्भव—ब्रह्मविष्ण्वहङ्कार-शमनं, ओंकार-प्रादुर्भावः, मन्त्र-तत्त्वं च
विनाधिपत्यं समतां गते ऽन्ते ब्रह्मणो मम शुष्के च स्थावरे सर्वे त्व् अनावृष्ट्या च सर्वशः
vinādhipatyaṃ samatāṃ gate 'nte brahmaṇo mama śuṣke ca sthāvare sarve tv anāvṛṣṭyā ca sarvaśaḥ
Nang magwakas ang aking paghahari bilang Brahmā at ang lahat ay bumagsak sa kalagayang magkakapantay, ang lahat ng di-nakikilos na nilalang ay natuyo sa lahat ng dako dahil sa ganap na kawalan ng ulan. Sa ganitong pagguho ng kaayusan, ang Pāśu (mga kaluluwang nakagapos) ay naiiwang walang magawa kung wala ang biyaya ng Pati, ang Panginoong Śiva.
Brahma (within Suta’s narration)