Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनत्रिंशो ऽध्यायः व्यास उवाच अतः परं प्रवलक्ष्यामि प्रायश्चित्तविधिं शुभम् / हिताय सर्वविप्राणां दोषाणामपनुत्तये

Kaya nga, sa Śrī Kūrma Purāṇa, sa Saṃhitā na may anim na libong śloka, sa huling bahagi—nagsisimula ang ika-dalawampu’t siyam na kabanata. Sinabi ni Vyāsa: “Mula ngayon, ilalahad ko nang malinaw ang mapalad na paraan ng prāyaścitta (pagbabayad-sala at paglilinis), para sa kapakanan ng lahat ng brāhmaṇa, upang maitaboy ang mga pagkukulang.”

Verse 2

अकृत्वा विहितं कर्म कृत्वा निन्दितमेव च / दोषमाप्नोति पुरुषः प्रायश्चित्तं विशोधनम्

Nagkakaroon ng kasalanan ang tao sa hindi paggawa ng tungkuling iniutos at sa paggawa ng gawaing sinisisi; ang panlinis na lunas sa gayong kasalanan ay ang prāyaścitta, ang disiplina ng pagbabayad-sala.

Verse 3

प्रायश्चित्तमकृत्वा तु न तिष्ठेद् ब्राह्मणः क्वचित् / यद् ब्रूयुर्ब्राह्मणाः शान्ता विद्वांसस्तत्समाचरेत्

Kung hindi muna naisagawa ang prāyaścitta, ang isang brāhmaṇa ay hindi dapat manatili saanman. Anuman ang ipayo ng mga brāhmaṇa na payapa at marunong, iyon ang dapat niyang isagawa.

Verse 4

वेदार्थवित्तमः शान्तो धर्मकामो ऽग्निमान् द्विजः / स एव स्यात् परो धर्मो यमेको ऽपि व्यवस्यति

Ang dvija na lubos na nakaaalam sa kahulugan ng Veda—payapa, may pagnanais sa dharma, at nag-iingat ng mga banal na apoy—siya mismo ang kataas-taasang Dharma. Kahit ang iisang paninindigang ito lamang ang kanyang panghawakan, nagiging pinakadakilang landas ng pananampalataya.

Verse 5

अनाहिताग्नयो विप्रास्त्रयो वेदार्थपारगाः / यद् ब्रूयुर्धर्मकामास्ते तज्ज्ञेयं धर्मसाधनम्

Tatlong pantas na brāhmaṇa—bagaman hindi tagapag-ingat ng mga banal na apoy—ay dalubhasa sa kahulugan ng tatlong Veda. Anuman ang kanilang ipahayag, bilang mga nagnanais ng dharma at katuwiran, iyon ay dapat kilalaning tunay na paraan upang maisakatuparan ang dharma.

Verse 6

अनेकधर्मशास्त्रज्ञा ऊहापोहविशारदाः / वेदाध्ययनसंपन्नाः सप्तैते परिकीर्तिताः

Ang pitong ito ay ipinahayag na: yaong nakaaalam ng maraming Dharma-śāstra, bihasa sa wastong pangangatwiran—tinatanggap ang tama at itinatakwil ang mali—at ganap sa pag-aaral ng mga Veda.

Verse 7

मीमांसाज्ञानतत्त्वज्ञा वेदान्तकुशला द्विजाः / एकविंशतिसंख्याताः प्रयाश्चित्तं वदन्ति वै

Ang mga pantas na Brahmana—dalubhasa sa Mīmāṃsā, nakakabatid sa mga simulain ng banal na kaalaman, at bihasa sa Vedānta—na may bilang na dalawampu’t isa, ay tunay na naglahad ng aral ng prāyaścitta (pagbabayad-sala).

Verse 8

ब्रह्महा मद्यपः स्तेनो गुरुतल्पग एव च / महापातकिनस्त्वेते यश्चैतैः सह संवसेत्

Ang pumatay sa isang Brāhmaṇa, ang umiinom ng nakalalasing, ang magnanakaw, at ang lumalapastangan sa higaan ng guro—ang mga ito’y tinatawag na mahāpātakin, mga dakilang makasalanan; at gayundin ang sinumang namumuhay na malapit sa kanila.

Verse 9

संवत्सरं तु पतितैः संसर्गं कुरुते तु यः / यानशय्यासनैर्नित्यं जानन् वै पतितो भवेत्

Sinumang may kamalayang nakikisama sa mga nalugmok sa loob ng isang buong taon—palagiang nakikibahagi sa sasakyan, higaan, at upuan—ay tunay na nagiging nalugmok din.

Verse 10

याजनं योनिसंबन्धं तथैवाध्यापनं द्विजः / कृत्वा सद्यः पतेज्ज्ञानात् सह भोजनमेव च

Kapag ang isang dvija (dalawang ulit na isinilang) ay nagsasagawa ng paglilingkod na pangsaserdote para sa mga di-karapat-dapat, pumasok sa bawal na ugnayang seksuwal, o nagtuturo ng banal na pag-aaral sa maling paraan, siya’y agad na nahuhulog mula sa wastong kaalaman; at gayundin sa pagkain na kasama nila.

Verse 11

अविज्ञायाथ यो मोहात् कुर्यादध्यापनं द्विजः / संवत्सरेण पतति सहाध्ययनमेव च

Kung ang isang dalawang-beses-na-ipinanganak, na hindi muna umunawa at dahil sa pagkalito ay magtangkang magturo ng banal na kaalaman, sa loob ng isang taon siya’y babagsak—at kasabay nito, masisira rin ang sarili niyang pag-aaral.

Verse 12

ब्रह्माहा द्वादशाब्दानि कुटिं कृत्वा वने वसेत् / भैक्षमात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजम्

Ang pumatay sa isang Brāhmaṇa ay dapat magtayo ng kubo at manirahan sa gubat sa loob ng labindalawang taon; at upang luminis ang kalooban, mamuhay sa limos at magdala ng watawat na may tanda ng ulo ng bangkay.

Verse 13

ब्राह्मणावसथान् सर्वान् देवागाराणि वर्जयेत् / विनिन्दन् स्वयमात्मानं ब्राह्मणं तं च संस्मरन्

Dapat niyang iwasan ang lahat ng tahanan ng mga Brāhmaṇa at maging ang mga templo ng mga diyos; habang sinisisi ang sarili at walang tigil na inaalala ang Brāhmaṇang iyon (na kanyang napinsala).

Verse 14

असंकल्पितयोग्यानि सप्तागाराणि संविशेत् / विधूमे शनकैर्नित्यं व्यङ्गारे भुक्तवज्जने

Pumasok lamang siya sa pitong bahagi ng tahanan para sa wastong layunin, hindi dahil sa guniguni. Araw-araw ay kumain siya nang dahan-dahan kapag ang apoy ay walang usok at ang baga ay payapa, kasama ng mga nakapaghapunan na (walang kasakiman o pagmamadali).

Verse 15

एककालं चरेद् भैक्षं दोषं विख्यापयन् नृणाम् / वन्यमूलफलैर्वापि वर्तयेद् धैर्यमाक्षितः

Mamalimos lamang siya nang minsan sa isang araw, habang hayagang ipinahahayag sa mga tao ang sariling pagkukulang; o kaya’y mamuhay sa mga ugat at bungang-gubat upang magpatuloy—matatag at hindi natitinag ang loob.

Verse 16

कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचर्यपरायणः / पूर्णे तु द्वादशे वर्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

May hawak na mangkok na bungo at tungkod na khatvanga, matatag sa selibasiya sa loob ng labindalawang taon, inaalis niya ang kasalanan ng brahmahatya (pagpatay sa isang Brahmin).

Verse 17

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तमिदं शुभम् / कामतो मरणाच्छुद्धिर्ज्ञेया नान्येन केनचित्

Para sa kasalanang nagawa nang hindi sinasadya, ang pagbabayad-puri na ito ay mainam; ngunit para sa sinasadyang kasalanan, ang pagdadalisay ay makakamit lamang sa pamamagitan ng kamatayan.

Verse 18

कुर्यादनशनं वाथ भृगोः पतनमेव वा / ज्वलन्तं वा विशेदग्निं जलं वा प्रविशेत् स्वयम्

Maaari siyang magsagawa ng pag-aayuno hanggang kamatayan; o tumalon mula sa isang bangin; o pumasok sa nagliliyab na apoy; o lumusong sa tubig nang kusa.

Verse 19

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा सम्यक् प्राणान् परित्यजेत् / ब्रह्महत्यापनोदार्थमन्तरा वा मृतस्य तु

Para sa kapakanan ng isang Brahmin, o para sa kapakanan ng isang baka, dapat niyang ialay ang kanyang buhay nang tama. O kaya, upang maalis ang bahid ng brahmahatya, dapat siyang magsagawa ng pagbabayad-puri hanggang kamatayan.

Verse 20

दीर्घामयान्वितं विप्रं कृत्वानामयमेव तु / दत्त्वा चान्नं स दुर्भिक्षे ब्रह्महत्यां व्यपोहति

Kung sa panahon ng taggutom, pinagaling niya ang isang Brahmin na may matagal na sakit at binigyan siya ng pagkain, inaalis niya sa pamamagitan nito ang kasalanan ng brahmahatya.

Verse 21

अश्वमेधावभृथके स्नात्वा वा शुध्यते द्विजः / सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणाय प्रदाय तु

Ang isang dwija ay nalilinis alinman sa pagligo sa pangwakas na paliligo (avabhṛtha) ng sakripisyong Aśvamedha, o sa pag-aalay ng lahat ng ari-arian sa isang Brāhmaṇa na nakaaalam ng Veda.

Verse 22

सरस्वत्यास्त्वरुणया संगमे लोकविश्रुते / शुध्येत् त्रिषवणस्नानात् त्रिरात्रोपोषितो द्विजः

Sa tanyag sa daigdig na tagpuan ng Sarasvatī at Aruṇā, ang dwija na nag-ayuno nang tatlong gabi ay nalilinis sa pagligo sa tatlong takdang sandali ng araw (trīsavana).

Verse 23

गत्वा रामेश्वरं पुण्यं स्नात्वा चैव महोदधौ / ब्रह्मचर्यादिभिर्युक्तो दृष्ट्वा रुद्रं विमुच्यते

Pagdating sa banal na Rāmeśvara at pagligo sa dakilang karagatan, ang taong may brahmacarya at mga kaugnay na disiplina—sa pagtanaw kay Rudra—ay napapalaya sa pagkakagapos.

Verse 24

कपालमोचनं नाम तीर्थं देवस्य शूलिनः / स्नात्वाभ्यर्च्य पितॄन् भक्त्या ब्रह्महत्यां व्यपोहति

May isang tīrtha na tinatawag na Kapālamocana, na nauukol sa Panginoong may hawak ng trisula (Śiva). Sa pagligo roon at pagsamba sa mga ninuno nang may bhakti, napapawi ang kasalanang brahmahatyā (pagpatay sa brāhmaṇa).

Verse 25

यत्र देवादिदेवेन भरवेणामितौजसा / कपालं स्थापितं पूर्वं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

Doon, noong unang panahon, si Bhārava na may di-masukat na kapangyarihan—pinakamataas sa mga deva—ay naglagay at nagtatag ng bungo ni Brahmā, ang Parameṣṭhin na Kataas-taasan.

Verse 26

समभ्यर्च्य महादेवं तत्र भैरवरूपिणम् / तर्पपित्वा पितॄन् स्नात्वा मुच्यते ब्रह्महत्यया

Matapos sambahin nang wagas si Mahādeva roon sa Kanyang anyong Bhairava, at maghandog ng tarpana (pagbubuhos na alay) sa mga Pitṛ at saka maligo, ang tao’y napapalaya mula sa kasalanang brahma-hatyā (pagpatay sa isang brāhmaṇa).