Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्त्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डय उवाच तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता / समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

Ganito, sa banal na Śrī Kūrma Purāṇa, sa Saṃhitā na may anim na libong taludtod, sa Pūrvabhāga, ang ika-36 na kabanata. Wika ni Mārkaṇḍeya: “Ang Diyosa, anak ni Tapan (ang Araw), na tanyag sa tatlong daigdig—ang maringal na Yamunā—ay dumating sa pook na dinadaluyan ng ilog.”

Verse 2

येनैव निः सृता गङ्गा तेनैव यमुना गता / योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

Mula sa mismong pinagmulan na pinanggalingan ng Gaṅgā, doon din dumaloy ang Yamunā. Kahit libo-libong yojana ang layo, sa pag-alaala at pagpupuri lamang, winawasak niya ang kasalanan.

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर / सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनात्यासप्तमं कुलम् / प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

O Yudhiṣṭhira, ang sinumang maligo at uminom ng tubig ng Yamunā roon ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at nililinis ang angkan hanggang ikapitong salinlahi. At ang sinumang magbitiw ng buhay sa pook na iyon ay makaaabot sa sukdulang hantungan.

Verse 4

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुनादक्षिण तटे / पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं त्वनरकं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

Sa timog na pampang ng Yamunā ay may banal na tawiran na kilala bilang Agni-tīrtha. Sa kanluran nito naroon ang sagradong tawiran ni Dharmarāja, na tinatawag na Anaraka (“pook na walang impiyerno”). Ang mga naliligo roon, kahit mamatay pagkatapos, ay napupunta sa langit at hindi na muling bumabalik sa pagsilang.

Verse 5

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा संतर्पयेच्छुचिः / धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

Sa ika-14 na araw (caturdaśī) ng madilim na kalahati ng buwan, matapos maligo at maging dalisay, dapat maghandog ng tarpana (pagbubuhos na alay) kay Dharmarāja; sa gayon, napapalaya sa mabibigat na kasalanan—walang pag-aalinlangan.

Verse 6

दश तीर्थसहस्त्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापराः / प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

Sampung libong banal na tīrtha, at may dagdag pang tatlumpung koṭi, ay sinasabing nakatatag sa Prayāga—ganyan ang pahayag ng mga pantas.

Verse 7

तिस्त्रः कोट्योर्ऽधकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् / दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

Ipinahayag ni Vāyu na may tatlong koṭi at kalahating koṭi na mga tīrtha; sa langit, sa lupa, at sa gitnang daigdig—ngunit ang lahat ng iyon ay inaalala bilang si Jāhnavī, ang Gaṅgā mismo.

Verse 8

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत् तपोवनम् / सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

Saanman dumadaloy ang Gaṅgā na lubhang mapalad, ang lupain na iyon ay dapat kilalaning tapovana—gubat ng pag-austeridad. Alamin itong siddhi-kṣetra, sapagkat nakasandig ito sa pampang ng Gaṅgā.

Verse 9

यत्र देवो महादेवो देव्या सह महेश्वरः / आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

Kung saan nananahan magpakailanman si Mahādeva—si Maheśvara—kasama ang Devī bilang Vaṭeśvara, ang lugar na iyon mismo ang tīrtha, at iyon din ang tapovana.

Verse 10

इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनामात्मजस्य च / सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

Ang aral na ito ay katotohanan: dapat sabihin sa mga dvija, sa mga banal, sa sariling anak, at sa mga kaibigang mapagkakatiwalaan; ngunit ibulong lamang sa tainga ng alagad na tapat at masunurin.

Verse 11

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं मेध्यमिदं सुखम् / इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

Ito ay mapalad; ito ang nagdadala sa langit; ito ang nagpapadalisay; ito ang kaligayahan. Ito ay may bisa ng kabutihang-loob; ito ay kaaya-aya; ito ang nagpapabanal—ito ang pinakadakilang landas na nakaayon sa dharma.

Verse 12

महर्षोणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् / अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

Ito ang lihim na aral ng mga dakilang rishi, ang paraan ng pagkalaya mula sa lahat ng kasalanan. Ang dvija (dalawang ulit na isinilang) na nag-aaral ng kabanatang ito ay magkakamit ng panloob na kadalisayan.

Verse 13

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः / जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

Sinumang laging dalisay at araw-araw nakikinig sa banal na salaysay ng mapagpalang tīrtha na ito, magkakamit ng kakayahang alalahanin ang mga dating kapanganakan at magagalak sa kalangitan.

Verse 14

प्राप्यन्ते तानितीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः / स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

Ang mga banal na tīrtha na yaon ay nararating ng mabubuti—ng mga sumusunod sa asal ng mga may disiplina. O anak ng Kuru, maligo ka sa mga tīrtha, at huwag maging liko ang isip at hangarin.

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान् मार्कण्डेयो महामुनिः / तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

Pagkasabi nito, ang kagalang-galang na dakilang muni na si Mārkaṇḍeya ay nagsimulang magsalaysay ng ilang banal na tīrtha na nasa ibabaw ng daigdig.

Verse 16

भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणं ज्योतिषां स्थितम् / पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

Nang tanungin, ipinaliwanag ng pantas na muni nang buo ang ayos ng lupa at mga karagatan, pati ang mga sukat at nakatakdang kinalalagyan ng mga liwanag sa langit; matapos masabi ang lahat, umalis ang muni.

Verse 17

य इदं कल्यमुत्थाय पठते ऽथ शृणोति वा / मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

Sinumang bumangon sa bukang-liwayway at bigkasin ang mapalad na aral na ito, o kahit makinig lamang, ay napapalaya sa lahat ng kasalanan at nakararating sa daigdig ni Rudra (Śiva).