Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षोडशो ऽध्याय बलेः पुत्रशतं त्वासीन्महाबलपराक्रमम् / तेषां प्रधानो द्युतिमान् बाणो नाम महाबलः

Ganito ang sinasabi sa Śrī Kūrma Purāṇa—sa loob ng Ṣaṭsāhasrī Saṃhitā, sa Pūrva-bhāga: si Bali ay may sandaang anak na lalaki, puspos ng dakilang lakas at kabayanihan. Ang pinuno sa kanila ay ang maningning at makapangyarihang si Bāṇa.

Verse 2

सो ऽतीव शङ्करे भक्तो राजा राज्यमपालयत् / त्रैलोक्यं वशमानीय बाधयामास वासवम्

Ang haring iyon ay lubhang deboto ni Śaṅkara (Śiva) at namahala sa kanyang kaharian. Nang mapasailalim niya ang tatlong daigdig, patuloy niyang ginambala si Vāsava (Indra).

Verse 3

ततः शक्रादयो देवा गत्वोचुः कृत्तिवाससम् / त्वदीयो बाधते ह्यस्मान् बाणो नाम महासुरः

Pagkaraan, si Śakra (Indra) at ang iba pang mga deva ay nagtungo kay Kṛttivāsa (Śiva) at nagsabi: “Ang dakilang asura na si Bāṇa—na kabilang sa Iyo—ay tunay na nang-aapi sa amin.”

Verse 4

व्याहृतो दैवदैः सर्वैर्देवदेवो महेश्वरः / ददाह बाणस्य पुरं शरेणैकेन लीलया

Nang tawagin ng lahat ng mga deva, ang Diyos ng mga diyos—si Mahādeva Maheśvara—ay tumugon. Sa Kanyang banal na līlā, parang isang paglalaro, sinunog Niya ang lungsod ni Bāṇa sa iisang palaso.

Verse 5

दह्यमाने पुरे तस्मिन् बाणो रुद्रं त्रिशूलिनम् / ययौ शरणमीशानं गोपतिं नीललोहितम्

Nang nilalamon ng apoy ang lungsod na iyon, si Bāṇa ay tumungo upang magkanlong kay Rudra—kay Īśāna na may hawak na trisula, kay Gopati na tagapangalaga ng mga nilalang, kay Nīlalohita na bughaw at mapulang-himig.

Verse 6

मूर्धन्याधाय तल्लिङ्गं शांभवं भीतवर्जितः / निर्गत्य तु पुरात् तस्मात् तुष्टाव परमेश्वरम्

Inilagay niya sa tuktok ng ulo ang liṅga ni Śāmbhava, at yamang wala nang takot, lumabas siya sa lungsod na iyon at nagpuri kay Parameśvara, ang Kataas-taasang Panginoon.

Verse 7

संस्तुतो भगवानीशः शङ्करो नीललोहितः / गाणपत्येन बाणं तं योजयामास भावतः

Nang siya’y mapuri, ang Mapalad na Panginoon—si Śaṅkara, ang Nīlalohita—ay taos-pusong nagkaloob sa palasong iyon ng kapangyarihang Gaṇapatya, ang lakas ni Gaṇeśa.

Verse 8

अथाभवन् दनोः पुत्रास्ताराद्या ह्यतिभीषणाः / तारस्तथा शम्बरश्च कपिलः शङ्करस्तथा / स्वर्भानुर्वृषपर्वा च प्राधान्येन प्रकीर्तिताः

Pagkaraan, isinilang kay Danu ang mga anak na lalaking lubhang kakila-kilabot, na nagsisimula kay Tārā. Sa mga pangunahing binabanggit ay sina Tārā, Śambara, Kapila, Śaṅkara, Svarbhānu, at Vṛṣaparvan.

Verse 9

सुरसायाः सहस्त्रं तु सर्पाणामभवद् द्विजाः / अनेकशिरसां तद्वत् खेचराणां महात्मनाम्

O mga pantas na dalawang ulit isinilang, mula kay Surasā ay isinilang ang isang libong ahas; gayundin, siya’y naging ina ng mga dakilang nilalang na lumilipad sa himpapawid, na may maraming ulo.

Verse 10

अरिष्टा जनयामास गन्धर्वाणां सहस्त्रकम् / अनन्ताद्या महानागाः काद्रवेयाः प्रकीर्तिताः

Si Ariṣṭā ay nagsilang ng isang libong Gandharva; at ang mga dakilang Nāga—nangunguna si Ananta—ay pinupuri bilang mga supling ni Kadrū.

Verse 11

ताम्रा च जनयामास षट् कन्या द्विजपुङ्गवाः / शुकीं श्येनीं च भासीं च सुग्रीवाङ्गृध्रिकां शुचिम्

O pinakamainam sa mga dwija, si Tāmrā ay nagsilang ng anim na anak na babae—Śukī, Śyenī, Bhāsī, Sugrīvā, Āṅgṛdhrikā, at Śuci.

Verse 12

गास्तथा जनयामास सुरभिर्महिषीस्तथा / इरा वृक्षलतावल्लीस्तृणजातीश्च सर्वशः

Gayundin, si Surabhi ay nagsilang ng mga baka at pati ng mga bakang-bufalo; at si Ira naman ay nagluwal ng mga punò, baging, gumagapang na halaman, at lahat ng uri ng damo.

Verse 13

खसा वै यक्षरक्षांसि मुनिरप्सरसस्तथा / रक्षोगणं क्रोधवशा जनयामास सत्तमाः

Si Khasā nga ay nagluwal ng mga Yakṣa at mga Rākṣasa, gayundin ng mga Muni at mga Apsaras; at nang madaig ng poot, siya’y nagsilang ng mga pangkat ng Rākṣasa—o pinakamainam sa mga banal.

Verse 14

विनतायाश्च पुत्रौ द्वौ प्रख्यातौ गरुडारुणौ / तयोश्च गरुडो धीमान् तपस्तप्त्वा सुदुश्चरम् / प्रसादाच्छूनिलः प्राप्तो वाहनत्वं हरेः स्वयम्

Si Vinatā ay may dalawang tanyag na anak na lalaki—si Garuḍa at si Aruṇa. Sa kanilang dalawa, ang marunong na Garuḍa, matapos magsagawa ng napakahirap na pag-aayuno at tapa, sa biyaya ng Diyos ay nakamit ang kalagayang maging sasakyang-bundok ni Hari.

Verse 15

आराध्य तपसा रुद्रं मह्देवं तथारुणः / सारथ्ये कल्पितः पूर्वं प्रीतेनार्कस्य शंभुना

Matapos sambahin si Rudra, ang Dakilang Diyos, sa pamamagitan ng matinding tapa, si Aruṇa ay noong una’y itinalaga ni Śambhu—na nalugod kay Arka (Araw)—bilang tagapagmaneho ng karwahe ng Araw.

Verse 16

एते कश्यपदायादाः कीर्तिताः स्थाणुजङ्गमाः / वैवस्वते ऽन्ते ह्यस्मिञ्छृण्वतां पापनाशनाः

Sa gayon ay naisalaysay ang mga inapo ni Kaśyapa—maging ang mga di-gumagalaw at ang mga gumagalaw na nilalang. Tunay, sa pagtatapos ng Vaivasvata (Manvantara), ang salaysay na ito’y nagwawasak ng kasalanan para sa mga nakikinig.

Verse 17

सप्तविंशत् सुताः प्रोक्ताः सोमपत्न्यश्च सुव्रताः / अरिष्टनेमिपत्नीनामपत्यानीह षोडश

Dalawampu’t pitong anak na babae ang sinasabing mga mabubuting-asal na asawa ni Soma (ang Buwan). At dito, labing-anim na supling ang ipinahayag na isinilang mula sa mga asawa ni Ariṣṭanemi.

Verse 18

बहुपुत्रस्य विदुषश्चतस्त्रो विद्युतः स्मृताः / तद्वदङ्गिरसः पुत्रा ऋषयो ब्रह्मसत्कृताः

Sa marunong na rishi na si Bahuputra, apat na anak ang inaalala bilang mga Vidyuta. Gayundin, ang mga anak ni Aṅgiras ay naging mga ṛṣi, pinarangalan at iginalang ni Brahmā.

Verse 19

कुशाश्वस्य तु देवर्षेर्देवप्रहरणाः सुताः / एते युगसहस्त्रान्ते जायन्ते पुनरेव हि / मन्वन्तरेषु नियतं तुल्यैः कार्यैः स्वनामभिः

Ngunit para sa devarṣi na si Kuśāśva, isinilang ang mga anak na kilala bilang “Devapraharaṇa.” Tunay, sa pagtatapos ng bawat sanlibong-yuga na ikot, sila’y muling isinisilang; at sa bawat Manvantara, tiyak na ginagampanan nila ang magkakatulad na tungkulin, taglay ang iisang mga pangalan.