Adhyaya 28
Preta KalpaAdhyaya 2834 Verses

Adhyaya 28

Preta-bhāva: Causes, Remedies, and the Rationale of Post-death Rites (Question-Catalogue)

Sa pagpapatuloy ng mahabaging pagtuturo, tinanong ni Garuḍa si Madhusūdana (Kṛṣṇa/Viṣṇu) kung anong dāna o sukṛta ang makapagpapalaya sa mga nilalang mula sa pagka-preta. Sumagot si Viṣṇu ng isang handog na agad pumapawi ng takot: isang sisidlang pinong ginto na pinalamutian ng Brahmā, Īśa at Keśava kasama ang mga Lokapāla, pinuno ng gatas at ghee, at iniaalay sa isang brāhmaṇa. Pagkaraan, pinalawak ni Garuḍa ang usapan at hiniling ang ganap na paliwanag ng ūrdhva-daikī kriyā—mga ritwal mula sa mismong sandali ng pagpanaw—at tinanong kung bakit may mga tiyak na kilos sa libing (paglalagay ng pañcaratna, linga/darbha, pagharap sa timog, bilog na ritwal at dumi ng baka, pag-alaala kay Viṣṇu at Viṣṇu-sūkta, pag-aalay ng ilawan, paghingi ng kapatawaran, at karaniwang dāna gaya ng linga/bakal/ginto/bulak/asin/butil/lupa/baka). Itinanong din niya kung paano dumarating ang kamatayan, paano lumalabas ang jīva, ano ang nangyayari sa mga elemento at panloob na kakayahan (kasakiman, pagkalito, pagnanasa, ego), at paano “napupunta” ang merito/demerito at mga handog matapos masira ang katawan. Inilalarawan din ng kabanata ang takdang oras ng ritwal: pagdadala at pagsusunog, pagpapahid ng ghee, Yama-sūkta, pag-aalay ng tubig, siyam na piṇḍa, gatas sa sangandaan, mga ilawan tuwing gabi sa loob ng isang taon, pagtipon ng mga buto, śayyā-dāna, mga araw ng paglilinis (ika-2/4/10/11), vṛṣotsarga, labing-anim na śrāddha hanggang isang taon, at sapiṇḍana na pagsasanib sa mga ninuno. Nagtatapos ito sa mga tanong tungkol sa di-karaniwang kamatayan at mabibigat na kasalanan, upang ihanda ang susunod na mga kabanata sa pagsagot ayon sa sanhi-bunga ng karma at paliwanag ng ritwal.

Shlokas

Verse 1

बभ्रुवाहनप्रेतसंवादे प्रेतत्वहेतुतन्निवृत्त्युपायनिरूपणं नाम सप्तविंशो ऽध्यायः गरुड उवाच / सर्वेपामनुकम्पार्थं ब्रूहि मे मधुसूदन / प्रेतत्वान्मुच्यते येन दानेन सुकृतेन वा

Sa pag-uusap nina Babhruvāhana at ng Preta—(ito ang) kabanatang naglalarawan ng mga sanhi ng pagiging preta at ng mga paraan upang wakasan ang gayong kalagayan. Wika ni Garuḍa: “Dahil sa habag sa lahat ng nilalang, sabihin mo sa akin, O Madhusūdana, sa pamamagitan ng anong banal na pag-aalay (dāna) o mabuting gawa (sukṛta) napapalaya ang isa mula sa kalagayang preta?”

Verse 2

शृकृष्ण उवाच / शृणु दानं प्रवक्ष्यामि सर्वाशु भविनाशनम् / सन्तप्तहाटकमयं घटकं विधाय ब्रह्मेशकेशवयुतं सह लोकपालैः / क्षीराज्यपूर्णविविरं प्रणिपत्य भक्त्या विप्राय देहि तव दानशतैः किमन्यैः

Wika ni Śrī Kṛṣṇa: “Makinig—ilalarawan ko ang isang banal na pag-aalay (dāna) na mabilis na pumupuksa sa lahat ng takot. Gumawa ng sisidlang yari sa pinadalisay na ginto, pinalamutian ng Brahmā, Īśa (Śiva), at Keśava (Viṣṇu) kasama ng mga Lokapāla; punuin ang loob nito ng gatas at ghee; saka, yumukod na may debosyon at ihandog ito sa isang brāhmaṇa. Ano pa ang kailangan sa daan-daang iba pang handog?”

Verse 3

गरुड उवाच / किमेत्कथितं देव विस्तरेण वदस्व मे / आमुष्मिकीं क्रीयां देव उत्क्रान्तिसमयादनु

Wika ni Garuḍa: “O Panginoon, ano ang nabanggit na iyon? Ipaliwanag mo sa akin nang ganap at masinsin. O Deva, ilahad ang mga ritwal para sa kabilang-buhay, mula sa sandali ng pagpanaw mula sa katawan.”

Verse 4

संसारे साधु मे नाथ ब्रूहि कृत्यं जनार्दन / यथा कार्या नरैः सम्यक् क्रिया चैवौर्ध्वदैहिकी

O Panginoon, ipahayag mo sa akin nang wasto ang dapat gawin sa mundong ito, O Janārdana—kung paano dapat isagawa ng mga tao nang tama ang mga ritwal pagkamatay (ūrdhva-daikī kriyā).

Verse 5

कथं प्रेता महाकाया रौद्ररूपा भयानकाः / कम्भवन्ति सुरश्रेष्ठ कर्मभिः कैः शुभाशुभैः

Paano nagiging malalaki ang katawan ng mga preta, mabagsik ang anyo at nakatatakot? O pinakadakila sa mga deva, sa aling mga gawa—mabuti man o masama—sila nagkakagayon?

Verse 6

पिशाचाः सम्भवन्तीह कस्येदं कर्मणः फलम् / तन्मे कथय देवेश अहमिच्छामि वेदितुम्

Sa mundong ito, paano nagiging piśāca ang mga nilalang? Bunga ito ng aling mga karma? O Panginoon ng mga diyos, ipahayag mo sa akin—nagnanais akong malaman.

Verse 7

भूम्यां प्रक्षिप्यते कस्मात्पञ्चरत्नं कुतो मुखे / अधस्ताच्च तिला दर्भाः पादौ याम्यां व्यवस्थिताः

Bakit inihuhulog sa lupa ang limang hiyas, at bakit inilalagay sa bibig? At bakit inilalagay sa ilalim ang linga at damong darbha, na ang mga paa ay inayos na nakaharap sa timog (direksiyon ni Yama)?

Verse 8

किमर्थं मण्डलं भूमौ गोमयेनोपलिप्यते / किमर्थं स्मर्यते विष्णुः विष्णुसूक्तञ्च पठ्यते

Sa anong layunin iginuguhit sa lupa ang mandala ng ritwal at pinapahiran ng dumi ng baka? Sa anong layunin inaalala si Panginoong Viṣṇu at binibigkas ang Viṣṇu Sūkta?

Verse 9

किमर्थं पुत्रपुत्राश्च तस्य तिष्ठन्ति चाग्रतः / किमर्थं दीपदानञ्च किमर्थं विष्णुपूजनम्

Sa anong layunin nakatayo sa harap niya ang kanyang mga anak at mga apo? Sa anong layunin inihahandog ang ilawan (dīpa-dāna), at sa anong layunin isinasagawa ang pagsamba kay Viṣṇu?

Verse 10

किमर्थमातुरो दानं ददाति द्विजपुङ्गवे / बन्धून्मित्राण्यमित्रांश्च क्षमापयति तत्कथम्

Sa anong dahilan ang taong naghihingalo ay nagbibigay ng kaloob, O pinakamahusay sa mga dvija (dalawang ulit na isinilang)? At paano niya hinihingi ang kapatawaran sa mga kamag-anak, kaibigan, at maging sa mga kaaway?

Verse 11

तिला लोहं हिरण्यं च कार्पासं लवणं तथा / सप्तधान्यं क्षितिर्गावो दीयते केन हे तुना

“Mga buto ng linga, bakal, ginto, bulak at gayundin asin; ang pitong uri ng butil, lupa at mga baka—O kagalang-galang, sa anong dahilan ito inihahandog bilang dāna?”

Verse 12

कथं च म्रियते जन्तुर्मृतस्य च कुतो गतिः / अतिवाहशरीरं च कथं विश्रमते तदा

“Paano namamatay ang nilalang, at pagkamatay ay saan at sa anong landas siya napapasa? At paano ang ativāha—ang maselang katawan na nagdadala—ay nakasusumpong ng kapahingahan noon?”

Verse 13

शंव स्कन्धे वहेत्पुत्रो वह्निदाता च पौत्रकः / किमर्थं देव देवेश आज्येनाभ्यञ्जनं कुतः

“Ang anak na lalaki ang dapat magbuhat (sa yumao) sa balikat, at ang apo ang dapat maging tagapagkaloob ng apoy sa paglilibing. O Diyos ng mga diyos, sa anong layon itinakda ang pagpapahid ng ghee, at bakit ito ginagawa?”

Verse 14

यमसूक्तं किमर्थं च उदीचीं दिशमाहरेत् / पानीयमेकवस्त्रेण सूर्यबिम्बनिरीक्षणम्

“Sa anong layon binibigkas ang Yama-sūkta? At bakit dapat ituon ang ritwal sa hilagang dako? Bakit nag-aalay ng tubig habang iisang kasuotan lamang ang suot, at bakit tumitingin sa bilog ng Araw?”

Verse 15

यवसर्षपदूर्वाश्चपाषाणे निम्बचर्वणम् / वस्त्रं नरश्च नारी च विदध्यादधरोत्तरम्

Dapat ay ayusin ang sebada, mga buto ng mustasa, at damong dūrvā; at sa ibabaw ng bato, ihanda ang neem upang nguyain. Maglaan din ng isang tela, at italaga ang lalaki at babae ayon sa wastong kaayusan—ang isa sa ibaba at ang isa sa itaas, ayon sa nararapat.

Verse 16

अन्नाद्यं गृहमागत्य भोक्तव्यं गोत्रिभिः सह / नवकानि च पिण्डानि किमर्थं वितरेत्सुतः

Pagbalik sa tahanan, nararapat kainin ang pagkain kasama ang mga kamag‑anak. Kung gayon, sa anong layon ipinamamahagi ng anak ang siyam na piṇḍa (mga bolang bigas na handog sa yumao)?

Verse 17

किमर्थं चत्वरे दुग्धं पात्रे पक्वे च मृन्मये / काष्ठत्रयं गुणे बद्ध्वा कृत्वा रात्रौ चतुष्पथे

Sa anong layon inilalagay ang gatas sa sangandaan, sa isang lutong palayok na luwad? At bakit itinatali ang tatlong piraso ng kahoy sa lubid at inilalapag sa gabi sa sangandaan ng apat na daan?

Verse 18

निशायां दीयते दीपो यावदब्दं दिनेदिने / दाहोदकं किमर्थं च संवादः स्वजनैः सह

Bakit inihahandog ang ilawan sa gabi, araw‑araw sa loob ng isang taon? Sa anong layon ibinibigay ang handog na tubig na kaugnay ng pagsusunog ng bangkay? At bakit may itinakdang pakikipag-usap sa sariling mga kamag‑anak?

Verse 19

भगवन्नतिवाहस्य नवपिण्डैस्तु किं भवेत् / कथं देवपितृभ्यश्च वाहस्यावाहनं कथम् / इदं च क्रियते देव कस्मात्पिण्डं प्रदापयेत्

O Mapalad na Panginoon, ano ang natatamo para sa ativāha (tagapagdala ng yumao) sa pag-aalay ng siyam na piṇḍa? At paano tinatawag ang mga Deva at ang mga Pitṛ (mga ninuno)—paano isinusummon ang tagapagdala? O Panginoon, bakit isinasagawa ang ritong ito, at bakit dapat magbigay ng mga handog na piṇḍa?

Verse 20

किं तत्प्रदीयते तस्य पिण्डदानादनन्तरम् / अस्थिसञ्चयनं चैव शय्यादानं किमर्थकम्

Kung gayon, ano ang dapat ihandog sa kanya kaagad matapos ang piṇḍa-dāna (pag-aalay ng piṇḍa)? At sa anong layon isinasagawa ang pagtipon ng mga buto matapos ang pagsusunog at ang pag-aalay ng higaan ng libing (śayyā-dāna)?

Verse 21

द्वितीये ऽह्नि कुतः स्नानं चतुर्थे साग्निके द्विजे / दशमे किं मलस्नानं कार्यं सर्वजनैः सह

Sa ikalawang araw, paano dapat isagawa ang pagligo? Sa ikaapat na araw, ano ang nararapat gawin para sa dvija (dalawang-ulit na isinilang) na nag-iingat ng banal na apoy? At sa ikasampung araw, dapat bang isagawa ang paglilinis na paliligo na ‘malasnāna’ kasama ang lahat ng tao?

Verse 22

कस्मात्तैलोद्वर्तनं च स्कन्धवाहान् गृहं नयेत् / तैः समुद्वर्तनं चापि दद्युः स्थलजलाश्रये

Bakit pa magdadala ng langis para sa pagpapahid at ibalik sa loob ng bahay ang mga nagbuhat ng bangkay? Sa halip, ang mismong mga tagabuhat ay dapat paghapiran at maglinis ng sarili sa pook na may lupa at tubig (sa labas, malapit sa tubig), hindi sa loob ng tahanan.

Verse 23

देशमे ऽहनि यः पिण्डस्तं दद्यादामिषेण तु / पिण्डं चैकादशे कस्माद् वृषोत्सर्गः कथं भवेत्

Sa ikasampung araw, ang piṇḍa na itinakda—dapat bang ihandog na may karne? At sa ikalabing-isang araw, bakit inihahandog ang piṇḍa, at paano isinasagawa ang ritwal ng pagpapalaya sa toro (vṛṣotsarga)?

Verse 24

श्राद्धानि षोडशैतानि अब्दं यावत्कुतो वद / अन्नादिचोदकेनैव षष्ट्यधिकशतत्रयम्

Ang labing-anim na śrāddha na ito—paano at bakit dapat isagawa hanggang matapos ang isang taon? Ipaliwanag, hinihiling ko. At sa pamamagitan lamang ng handog na pagkain at tubig, may tatlong daang ritwal, na nadaragdagan pa ng animnapu.

Verse 25

दिनेदिने च दातव्यं घटान्नं प्रेततृप्तये / प्राप्ते काले च म्रियते अनित्यो मानवः प्रभो

Araw-araw, dapat magbigay ng isang takal ng lutong pagkain upang masiyahan ang preta (kaluluwang yumao). Sapagkat pagdating ng itinakdang panahon, namamatay ang tao—di-mananatili ang tao, O Panginoon.

Verse 26

छिद्रं तु नैव पश्यामि कुतो जीवः स निर्गतः / कुतो गच्छन्ति भूतानि पृथिव्यापो मनस्तथा

Wala akong nakikitang anumang siwang sa katawan; kung gayon, saan lumalabas ang jīva? At saan napupunta ang mga sangkap ng nilalang—lupa, tubig, at gayundin ang isip?

Verse 27

तेजो वदस्व मे नाथ वायुराकाशमेव च / वायवश्चैव पञ्चैते कथं गच्छन्ति चाप्तये

O Panginoon, ipaliwanag mo sa akin ang tungkol sa apoy (tejas), gayundin ang hangin at eter. At paano kumikilos ang limang vāyu—ang mga hininga ng buhay—upang marating ang kani-kanilang tungkulin at hantungan?

Verse 28

लोभमोहादयः पञ्च शरीरे चैव तस्कराः / तृष्णा कामो ऽप्यहङ्कारः कुतो यान्ति जनार्दन

O Janārdana, ang kasakiman, pagkalito, at ang iba pang lima ay tunay na mga magnanakaw na nananahan sa katawan. At ang uhaw na pagnanasa, ang kāma, at maging ang pagkamakasarili (ahaṅkāra)—saan sila napupunta kapag lumisan sa katawan?

Verse 29

पुण्यं वाप्यथ वापुण्यं यत्किञ्चित्सुकृतं तथा / नष्टे देहे कुतो यान्ति दानानि विविधानि च

Maging ito man ay kabutihan o kasamaan, at anumang mabuting gawa—kapag naglaho ang katawan, saan napupunta ang iba’t ibang kawanggawa at handog na ibinigay?

Verse 30

सपिण्डनं किमर्थं च पूर्णे संवत्सरे ऽपि वा / प्रेतस्य मेलनं सार्धं कैः समं तत्र को विधिः

Para saan isinasagawa ang ritwal na sapiṇḍana—kahit matapos ang isang buong taon? Sa kanino pinagbubuklod ang preta, at sa anong pamamaraan (vidhi) nagaganap ang pagsasanib na iyon?

Verse 31

ये दग्धा ये त्वदग्धाश्च पतिता ये नराभुवि / यानि चान्यानि भूतानि तेषामन्ते भवेच्च किम्

Yaong mga sinunog na sa pagsusunog ng bangkay, yaong hindi sinunog, at yaong bumagsak sa lupa bilang tao—at anumang iba pang nilalang—sa huli, ano ang kahihinatnan nila?

Verse 32

पापिनो ये दुराचारा मुद्गलत्वं च ये गताः / आत्मघाती ब्रह्महा च स्तेयी विश्वासघातकः

Ang mga makasalanan—yaong may masamang asal, yaong nalugmok sa kahiya-hiyang kalagayan, ang pumatay sa sarili, ang pumatay ng isang brāhmaṇa, ang magnanakaw, at ang sumira sa tiwala—ay kabilang sa mabibigat na salarin na tinutukoy dito.

Verse 33

कपिलां यः पिबेच्छूद्रो यः पठेद्वैदिकाक्षरम् / धारयेद्वा ब्रह्मसूत्रं का गतिस्तस्य माधव

O Mādhava, anong kapalaran ang naghihintay sa Śūdra na umiinom ng gatas ng kapilā na baka, o bumibigkas ng mga pantig ng Veda, o nagsusuot ng Brahma-sūtra (banal na sinulid)?

Verse 34

विप्रस्य ब्राह्मणी भार्या संगृही ता यदा भवेत् / तस्मात्पापाच्च भीतो ऽहं तन्मे वद जगत्पते / सर्वमेतन्मया पृष्टो वद लोकहिताय वै

Kapag ang asawa ng isang brāhmaṇa ay inagaw at iningatan (ng iba), kinatatakutan ko ang kasalanang iyon. Kaya, O Panginoon ng sansinukob, sabihin mo sa akin ang tungkol dito. Itinanong ko ang lahat ng ito—ipaliwanag mo para sa ikabubuti ng daigdig.

Frequently Asked Questions

Within the chapter’s logic, it is presented as a concentrated remedial dāna that “swiftly destroys fear,” ritually honoring the triad of cosmic functions (Brahmā, Īśa, Keśava) and the Lokapālas, and directed to a brāhmaṇa recipient—thereby functioning as a high-merit act aimed at alleviating preta-bhāva.

The chapter flags them as standard components of post-death rites and asks their purpose; in Purāṇic-śrāddha idiom they are associated with purification, continuity of offerings, and ritual fitness for pitṛ-related acts, which later explanations typically ground in dharma and karmic efficacy.

The chapter explicitly asks what is ‘accomplished’ for the ativāha by the nine piṇḍas and how the devas and pitṛs are invoked through these acts—indicating that piṇḍa offerings are treated as supportive provisions/ritual linkages that stabilize and guide the departed’s interim condition.

Sapiṇḍana is queried as the rite by which the departed preta is united into communion with the ancestral line (sapinda relationship). The chapter’s question anticipates a procedural explanation of with whom the departed is merged and by what steps, marking the transition from preta status toward pitṛ integration.