Adhyaya 1

Verse 1

ॐ अजमजरमनन्तं ज्ञानरूपं महान्तं शिवममलमनादिं भूतदेहादिहीनम् / सकलकरणहीनं सर्वभूतस्थितं तं हरिममलममायं सर्वगं वन्द एकम्

Om. Ako’y yumuyuko sa iisang Hari—di-isinilang, di-naluluma, walang hanggan; dakila at siyang anyo ng dalisay na kaalaman; mapalad, walang dungis, walang pasimula; malaya sa anumang katawang materyal; walang mga kasangkapang may hangganan, ngunit nananahan sa lahat ng nilalang; dalisay, walang daya, at sumasaklaw sa lahat.

Verse 2

नमस्यामि हरिं रुद्रं ब्रह्माणं च गणाधिपम् / देवीं सरस्वतीं चैव मनोवाक्कर्मभिः सदा

Lagi akong yumuyuko—sa isip, sa salita, at sa gawa—kay Hari, kay Rudra, kay Brahmā, at kay Gaṇādhipa (Gaṇeśa); at gayundin sa Diyosa Sarasvatī.

Verse 3

सूतं पौराणिकं शान्तं सर्वशास्त्रविशारदम् / विष्णुभक्तं महात्मानं नैमिशारण्यमागतम्

Nakita nila si Sūta—ang matahimik na tagapagsalaysay ng mga Purāṇa, bihasa sa lahat ng śāstra—isang dakilang kaluluwa at deboto ni Viṣṇu, na dumating sa Naimiṣāraṇya.

Verse 4

तीर्थयात्राप्रसङ्गेन उपविष्टं शुभासने / ध्यायन्तं विष्णुमनघं तमभ्यर्च्यास्तुवन्कविम्

Sa pagkakataon ng paglalakbay sa mga banal na tīrtha, siya’y nakaupo sa mapalad na upuan, nagmumuni-muni kay Viṣṇu na walang dungis. Matapos sambahin ang pantas-makata, siya’y kanilang pinuri.

Verse 5

शौनकाद्या महाभागा नैमिषीयास्तपोधनाः / मुनयो रविसङ्काशाः शान्ता यज्ञ परायणाः

Si Śaunaka at ang iba pang mapalad na mga muni—mga ascetic ng Naimiṣa na sagana sa tapas—ay nagniningning na parang araw, payapa ang likas, at lubos na nakatuon sa pagsamba sa yajña.

Verse 6

ऋषय ऊचुः / सूत ! जानासि सर्वं त्वं पृच्छामस्त्वामतो वयम् / देवतानां हि को देव ईश्वरः पूज्य एव कः

Wika ng mga rishi: “O Sūta, nalalaman mo ang lahat. Kaya tinatanong ka namin: sa mga diyos, sino ang tunay na Diyos—sino ang Kataas-taasang Panginoon (Īśvara), at sino lamang ang karapat-dapat sambahin?”

Verse 7

को ध्येयः को जगत्स्रष्टा जगत्पात्ति च हन्ति कः / कस्मात्प्रवर्तते धर्मो दुष्टहन्ता च कः स्मृतः

Sino ang dapat pagnilayan? Sino ang lumikha ng sansinukob? Sino ang nag-iingat sa daigdig, at sino ang sumisira nito? Kanino nagmumula ang dharma, at sino ang inaalala bilang tagapagpuksa ng masasama?

Verse 8

तस्य देवस्य किं रूपं जगत्सर्गः कथं मतः / कैर्व्रतैः स तु तुष्टः स्यात्केन योगेन वाप्यते

Ano ang anyo ng banal na Panginoong iyon? Paano nauunawaan ang paglikha ng daigdig? Sa aling mga panata (vrata) Siya nalulugod, at sa anong yoga Siya nakakamtan?

Verse 9

अवताराश्च के तस्य कथं वंशादिसम्भवः / वर्णाश्रमादिधर्माणां कः पाता कः प्रवर्तकः

Sino-sino ang Kanyang mga pagkakatawang-tao (avatāra), at paano nagmumula sa Kanya ang pag-usbong ng mga dinastiya at mga angkan? At tungkol sa mga tungkulin ng varṇa at āśrama at iba pa—sino ang tagapangalaga, at sino ang nagpapakilos sa mga ito?

Verse 10

एतत्सर्वं तथान्यच्च ब्रूहि सूत ! महामते ! / नारायणकथाः सर्वाः कथयास्माकमुत्तमाः

O Sūta, dakilang may isip—ipahayag mo sa amin ang lahat ng ito at pati ang iba pa. Isalaysay mo sa amin nang ganap ang lahat ng pinakadakilang salaysay tungkol kay Nārāyaṇa.

Verse 11

सूत उवाच / पुराणं गारुडं वक्ष्ये सारं विष्णुकथा श्रयम् / गरुडोक्तं कश्यपाय पुरा व्यासाच्छ्रुतं मया

Wika ni Sūta: Ipahahayag ko ang Garuḍa Purāṇa—ang diwa nito’y nakasalig sa banal na salaysay tungkol kay Viṣṇu. Noong unang panahon, ito’y sinabi ni Garuḍa kay Kaśyapa, at narinig ko ito mula kay Vyāsa.

Verse 12

एको नारायणो देवो देवानामीश्वरेश्वरः / परमात्मा परं ब्रह्म जन्माद्यस्य यतो भवेत्

Si Nārāyaṇa lamang ang Diyos—ang Kataas-taasang Panginoon sa ibabaw ng mga panginoon ng mga deva. Siya ang Paramātman, ang pinakadakilang Brahman; mula sa Kanya sumisibol ang paglikha at ang iba pang pinagmulan ng sansinukob.

Verse 13

जगतो रक्षणार्थाय वासुदेवो ऽजरो ऽमरः / स कुमारादिरूपेण अवतारान्करोत्यजः

Upang ingatan ang daigdig, si Vāsudeva—di tumatanda at di namamatay—ay tumatanggap ng maraming avatāra. Ang Di-Ipinanganak (Aja) ay nagpapakita sa mga anyong nagsisimula sa mga Kumāra.

Verse 14

हरिः स प्रथमं देवः कौमारं सर्गमास्थितः / चचार दुश्चरं ब्रह्मन् ब्रह्मचर्यमखण्डितम्

Si Hari, ang unang Diyos, ay unang nanahan sa yugto ng paglikha na Kaumāra; at, O Brahmin, isinagawa Niya ang mahirap at di-napapatid na disiplina ng brahmacarya (ganap na pagpipigil).

Verse 15

द्वितीयं तु भवायास्य रसातलगतां महीम् / उद्धरिष्यन्नुपादत्ते यज्ञेशः सौकरं वपुः

Ikalawa, para sa kapakanan ng mundong ito, nang ang Daigdig ay lumubog sa Rasātala, ang Panginoon ng yajña ay nag-anyong baboy-ramo, upang iahon siya.

Verse 16

तृतीयमृषिसर्गं तु देवर्षित्वमुपेत्य सः / तन्त्रं सात्वतमाचष्टे नैष्कर्म्यं कर्मणां यतः

Pagkaraan, sa ikatlong paglikha—ang paglikha ng mga rishi—nang makamtan niya ang kalagayan ng isang devarshi, ipinaliwanag niya ang Sātvata Tantra; sa pamamagitan nito natatamo ang naiṣkarmya, ang pagiging walang pagkakabit sa gawa kahit nasa gitna ng mga gawa.

Verse 17

नरनारायणो भूत्वा तुर्ये तेपे तपो हरिः / धर्मसं रक्षणार्थाय पूजितः स सुरासुरैः

Sa pag-aanyo bilang Nara at Nārāyaṇa, si Hari ay nagsagawa ng matinding pag-aayuno at pagninilay sa ikaapat na kalagayan; upang ingatan ang Dharma, siya’y sinamba ng kapwa mga deva at mga asura.

Verse 18

पञ्चमः कपिलो नाम सिद्धेशः कालविप्लुतम् / प्रोवाच सूरये साङ्ख्यं तत्त्वग्रामवि निर्णयम्

Ang ikalima ay ang Panginoon ng mga Siddha na nagngangalang Kapila; nang ang panahon ay nagdulot ng kaguluhan, itinuro niya kay Sūrya ang aral ng Sāṅkhya—ang tumpak na paglalatag ng kalipunan ng mga tattva, ang mga prinsipyo ng katotohanan.

Verse 19

षष्ठमत्रेरपत्यत्वं दत्तः प्राप्तो ऽनसूयया / आन्वीक्षिकीमलर्काय प्रह्लादादिभ्य ऊचिवान्

Bilang ikaanim na anak ni Atri, si Datta (Dattātreya) ay ipinagkaloob sa pamamagitan ni Anasūyā. Ipinahayag niya kay Alarka, kay Prahlāda, at sa iba pa ang ānvīkṣikī—ang agham ng masusing pagsisiyasat at pagninilay.

Verse 20

ततः सप्त आकूत्यां रुचेर्यज्ञो ऽभ्यजायत / सुत्रामाद्यैः सुरगणैर्यष्ट्वा स्वायम्भुवान्तरे

Pagkatapos, sa hanay ng pito, mula kina Ākūti at Ruci ay isinilang si Yajña; sa Svāyambhuva Manvantara, nagsagawa siya ng paghahandog na yajña kasama ang mga pangkat ng mga deva na pinangungunahan ni Sutrāmā (Indra).

Verse 21

अष्टमे मेरुदेव्यां तु नाभेर्जात उरुक्रमः / दर्शयन्वर्त्म नारीणां सर्वाश्रमनमस्कृतम्

Sa ikawalong pagkakatawang-tao, mula kina Nābhi at Merudevī ay isinilang si Urukrama (Viṣṇu), na naghayag ng wastong landas para sa mga babae—landas na iginagalang at sinasamba ng lahat ng āśrama (mga yugto ng buhay).

Verse 22

ऋषिभिर्याचितो भेजे नवमं पार्थिवं वपुः / दुग्धैर्महौषधैर्विप्रास्तेन संजीविताः प्रजाः

Hiniling ng mga rishi, tinanggap Niya ang ikasiyam na katawang makalupa. Sa pamamagitan ng gatas at dakilang mga halamang-gamot, muling binuhay ng mga Brahmana ang mga nilalang sa pamamagitan Niya.

Verse 23

रूपं स जगृहे मात्स्यं चाक्षुषान्तरसंप्लवे / नाव्यारोप्य महीमय्यामपाद्वैवस्वतं मनुम्

Sa delubyong naganap sa pagitan ng Cākṣuṣa Manvantara, tinanggap Niya ang anyong Matsya (isda). Inilulan Niya si Vaivasvata Manu sa isang sasakyang-dagat at iningatan siya nang malubog ang daigdig sa tubig.

Verse 24

सुरासुराणामुदधिं मथ्नतां मन्दराचलम् / दध्रे कमठरूपेण पृष्ठ एकादशे विभुः

Nang ang mga Deva at Asura ay nagkakaskas sa karagatan, ang Panginoong sumasaklaw sa lahat ay nag-anyong Kūrma (pagong) at pinasan sa Kanyang likod ang Bundok Mandara—sa ikalabing-isang pagpapakita.

Verse 25

धान्वन्तरं द्वादशमं त्रयोदशममेव च / आप्यायत्सुरानन्यान्मोहिन्या मोहयंस्त्रिया

Naging Dhanvantari Siya bilang ikalabindalawang pagpapakita, at bilang ikalabintatlo rin; at sa pag-anyong Mohinī bilang isang babae, nilinlang Niya ang iba at sa gayon ay pinalakas at pinagyaman ang mga Deva.

Verse 26

चतुर्दशं नारसिंहं चैत्य (वैर) दैत्येन्द्रमूर्जितम् / ददार करजैरुग्रैरेरकां कटकुद्यथा

Sa ika-labing-apat na pagpapakita, nag-anyong Narasiṁha ang Panginoon at pinilas ang makapangyarihang pinuno ng mga Daitya sa pamamagitan ng mababangis na kuko, gaya ng madaling paghati sa tambo na erakā.

Verse 27

पञ्चदशं वामनको भूत्वागादध्वरं बलेः / पाद त्रयं याचमानः प्रत्यादित्सुस्त्रिविष्टपम्

Sa ika-labing-limang pagkakatawang-tao, naging Vāmana Siya at nagtungo sa paghahandog ni Bali; humingi ng tatlong hakbang na lupa, at muling nabawi para sa mga deva ang Triviṣṭapa—ang langit.

Verse 28

अवतारे षोडशमे पश्यन्ब्रह्मद्रुहो नृपान् / त्रिः सप्तकृत्वः कुपितो निः क्षत्त्रामकरोन्महीम्

Sa ika-labing-anim na pagkakatawang-tao, nang makita Niya ang mga haring kaaway ng mga Brahmana, nag-alab ang Kanyang poot at dalawampu’t isang ulit Niyang ginawang salat ang daigdig sa uring Kṣatriya na namumuno at mandirigma.

Verse 29

ततः सप्तदशे जातः सत्यवत्यां पराशरात् / चक्रे वेदतरोः शाखां दृष्ट्वा पुंसो ऽल्पमेधसः

Pagkaraan, sa ika-labing-pitong pagkakataon, isinilang Siya kay Satyavatī mula kay Parāśara. Nang makita Niyang salat sa talino ang mga tao, inayos Niya ang mga sanga ng punong Veda.

Verse 30

नरदेवत्वमापन्नः सुरकार्यचिकीर्षया / समुद्रनिग्रहादीनि चक्रे कार्याण्यतः परम्

Taglay ang kalagayang naradeva, isang banal na hari sa gitna ng mga tao, at nagnanais gampanan ang gawain ng mga deva, pagkatapos ay isinagawa Niya ang iba pang dakilang gawa, gaya ng pagpigil sa karagatan at iba pa.

Verse 31

एकोनविंशे विंशतिमे वृष्णिषु प्राप्य जन्मनी / रामकृष्णाविति भुवो भगवानहरद्भरम्

Sa ikalabinsiyam at ikadalawampung pagkakatawang-tao, ang Mapalad na Panginoon ay isinilang sa angkan ng Vṛṣṇi bilang Rāma at Kṛṣṇa, at sa gayon ay inalis ang bigat ng daigdig.

Verse 32

ततः कलेस्तु सन्ध्यान्ते संमोहाय सुरद्विषाम् / बुद्धो नाम्रा जिनसुतः कीकटेषु भविष्यति

Pagkaraan nito, sa pagtatapos ng dapithapon ng panahong Kali, upang iligaw ang mga kaaway ng mga deva, lilitaw sa lupain ng Kīkaṭa ang isang tatawaging Buddha, anak ni Jina.

Verse 33

भविता विष्णुयशसो नाम्ना कल्की जगत्पतिः

Ang Panginoon ng sanlibutan, si Kalki, ay isisilang—sa pangalang (at bilang anak ni) Viṣṇuyaśas.

Verse 34

अवतारा ह्यसंख्येया हरेः सत्त्वनिधेर्द्विजाः / मनुवेदविदो ह्याद्याः सर्वे विष्णुकलाः स्मृताः

O mga dwija, ang mga pagkakatawang-tao ni Hari—ang kayamanang sisidlan ng dalisay na sattva—ay tunay na di-mabilang. Ang mga sinaunang rishi na nakakabatid kay Manu at sa Veda ay pawang inaalala bilang mga bahagi (bahagyang pagpapakita) ni Viṣṇu.

Verse 35

तस्मात्सर्गादयो जाताः संपूज्याश्च व्रतादिना / पुराणं गारुडं व्यासः पुरासौ मे ऽब्रवीदिदम्

Kaya mula sa pinagmulan yaon, sumibol ang paglikha at ang iba pang kasunod; at nararapat silang parangalan nang wasto sa pamamagitan ng mga vrata (banal na panata) at kaugnay na mga pagsasagawa. Ang Garuḍa Purāṇa na ito ay minsang ipinahayag sa akin ng rishi na si Vyāsa.