Adhyaya 33

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते द्वात्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३२// सगर उवाच श्रुतं सर्वं मुनिश्रेष्ठ कीर्त्यमानं त्वया विभो / कवचं वद सर्वत्र त्रैलोक्यविजयप्रदम्

Ganito sa Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, sa gitnang bahagi na ipinahayag ni Vāyu, sa ikatlong upoddhāta-pāda, sa Bhārgava-carita, ang ika-32 kabanata. Nagsalita si Sagara: “O pinakadakilang muni, narinig ko na ang lahat ng iyong pagluwalhati; O Panginoon, ipahayag ang kavaca na nagbibigay ng tagumpay sa tatlong daigdig saanman.”

Verse 2

वसिष्ठ उवाच शृणु वत्स प्रवक्ष्यामि कवचं परमाद्भुतम् / मन्त्र च सिद्धिद शश्वत्साधकानां सुखावहम्

Sinabi ni Vasiṣṭha: “Makinig ka, anak; ipahahayag ko ang lubhang kamangha-manghang kavaca. Ito ang mantra na nagbibigay ng siddhi at laging nagdudulot ng ginhawa sa mga sādhaka.”

Verse 3

गोपीजनपदस्यात वल्लभाय समुच्चरेत् / स्वाहान्तो ऽयं महामन्त्रो दशार्णो भुक्तिमुक्तिदः

Bigkasin: “gopī-janapadasyāt vallabhāya.” Ang dakilang sampung-pantig na mahāmantra na nagtatapos sa “svāhā” ay nagbibigay ng bhoga at mokṣa.

Verse 4

सदाशिवस्त्वस्य ऋषिः पङ्क्तिश्छन्द उदाहृतम् / देवता कृष्ण उदितो विनियोगो ऽखिलाप्तये

Ang rishi ng mantrang ito ay si Sadāśiva; ang sukat ay Paṅkti. Ang diyos na sinasamba ay ang sumisilang na Śrī Kṛṣṇa; ang gamit nito ay para sa ganap na pagkakamit ng lahat.

Verse 5

त्रैलोक्यविजयस्याथ कवचस्य प्रजापतिः / ऋषिश्छन्दश्च जगती देवो राजेश्वरः स्वयम्

Para sa kavaca ng ‘Tagumpay sa Tatlong Daigdig’, ang rishi ay si Prajāpati. Ang sukat ay Jagatī; ang diyos ay si Rājeśvara mismo.

Verse 6

त्रैलोक्यविजयप्राप्तौ विनियोगः प्रकीर्त्तितः / प्रणवो मेशिरः पातु श्रीकृष्णाय नमः सदा

Ang vinayoga ay ipinahayag upang makamit ang tagumpay sa tatlong daigdig. Nawa’y ingatan ng Praṇava ang aking ulo; laging pagpupugay kay Śrī Kṛṣṇa.

Verse 7

पायात्कपालं कृष्णाय स्वाहेति सततं मम / कृष्णेति पातु नेत्रे मे कृष्णस्वाहेति तारकाम्

Nawa’y ang ‘Kṛṣṇāya svāhā’ ay laging mag-ingat sa aking noo/ulo. Ang ‘Kṛṣṇa’ ang magbantay sa aking mga mata; at ang ‘Kṛṣṇasvāhā’ sa aking balintataw (tārakā).

Verse 8

हरये नम इत्येष भ्रूलतां पातु मे सदा / ॐ गोविन्दाय स्वाहेति नासिकां पातु संततम्

Nawa’y ang ‘Haraye namaḥ’ ay laging mag-ingat sa aking mga kilay. Nawa’y ang ‘Oṁ Govindāya svāhā’ ay patuloy na mag-ingat sa aking ilong.

Verse 9

गोपालाय नमो गण्डं पातु मे सततं मनुः / क्लीं कृष्णाय नमः कर्णौं पातु कल्पतरुर्मम

Pagpupugay kay Gopāla—nawa’y laging ingatan ng mantra ang mag-ingat sa aking mga pisngi. ‘Klīṃ, namah kay Kṛṣṇa’—nawa’y pangalagaan ang aking dalawang tainga na parang Kalpataru.

Verse 10

श्रीं कृष्णाय नमः पातु नित्यं मे ऽधरयुग्मकम् / ॐ गोपीशाय स्वाहेति दन्तपङ्क्तिं ममावतु

‘Śrīṃ, namah kay Kṛṣṇa’—nawa’y laging magbantay sa aking dalawang labi. ‘Oṃ, Gopīśa, svāhā’—nawa’y ingatan ang hanay ng aking mga ngipin.

Verse 11

श्रीकृष्णेति रदच्छिद्रं पातुमे त्र्यक्षरो मनुः / ॐ श्रीकृष्णाय स्वाहेति जिह्विकां पातु मे सदा

‘Śrīkṛṣṇa’—ang tatlong-pantig na mantra nawa’y magbantay sa pagitan ng aking mga ngipin. ‘Oṃ Śrīkṛṣṇāya svāhā’—nawa’y laging ingatan ang aking dila.

Verse 12

रामेश्वराय स्वाहेति तालुकं पातु मे सदा / राधिकेशाय स्वाहेति कण्ठं मे पातु सर्वदा

‘Rāmeśvarāya svāhā’—nawa’y ingatan ang ngalangala ng aking bibig palagi. ‘Rādhikeśāya svāhā’—nawa’y bantayan ang aking lalamunan sa lahat ng oras.

Verse 13

नमो गोपीगणेशाय ग्रीवां मे पातु सर्वदा / ॐ गोपेशाय स्वाहेति स्कन्धौ पातु सदा मम

Pagpupugay kay Gopīgaṇeśa—nawa’y laging ingatan ang aking leeg. ‘Oṃ Gopeśāya svāhā’—nawa’y bantayan ang aking dalawang balikat palagi.

Verse 14

नमः किशोरवेषाय स्वाहा पृष्ठं ममावतु / उदरं पातु मे नित्यं मुकुन्दाय नमो मनुः

Pagpupugay sa Panginoong may anyong kabataan, svāhā—ingatan ang aking likod. Pagpupugay kay Mukunda—ingatan ang aking tiyan sa lahat ng oras.

Verse 15

ह्नीं श्रीङ्क्लीङ्कृष्णाय स्वाहा करौ पातु सदा मम / ॐ विष्णवे नमः स्वाहा बाहुयुग्मं ममावतु

Hnīṃ śrīṃ klīṃ kay Krishna, svāhā—nawa’y ingatan ang aking dalawang kamay palagi. Oṃ kay Vishnu, svāhā—nawa’y ingatan ang aking dalawang bisig.

Verse 16

ॐ ह्रींभगवते स्वाहा नखपङ्क्तिं ममावतु / नमो नारायणायेति नखरन्ध्रं ममावतु

Oṃ hrīṃ sa Bhagavān, svāhā—nawa’y ingatan ang hanay ng aking mga kuko. Sa “namo Nārāyaṇāya”—nawa’y ingatan ang mga siwang ng kuko ko.

Verse 17

ॐ ह्रींश्रींपद्मनाभाय नाभिं पातु सदा मम / ॐ सर्वेशाय स्वाहेति केशान्मम सदावतु

Oṃ hrīṃ śrīṃ kay Padmanābha—nawa’y ingatan ang aking pusod palagi. Oṃ kay Sarveśa, svāhā—nawa’y ingatan ang aking buhok sa lahat ng oras.

Verse 18

नमः कृष्णाय स्वाहेति ब्रह्मरन्ध्रं सदावतु / ॐ माधवाय स्वाहेति भालं मे सर्वदावतु

Sa “namaḥ Kṛṣṇāya, svāhā”—nawa’y ingatan ang aking brahmarandhra palagi. Sa “oṃ Mādhavāya, svāhā”—nawa’y ingatan ang aking noo sa lahat ng panahon.

Verse 19

ॐ ह्रींश्रींरसिकेशाय कटिं मम सदावतु / नमो गोपीजनेशाय ऊरू पातु सदा मम

Om hrim-srim sa Rasikeśa; nawa’y ingatan ang aking baywang magpakailanman. Pagpupugay sa Gopījaneśa; nawa’y bantayan niya ang aking mga hita palagi.

Verse 20

ॐ नमो दैत्यनाशाय स्वाहेत्यवतु जानुनी / यशोदानन्दनायेति नमोतो जङ्घके ऽवतु

Om, pagpupugay sa Tagapuksa ng mga daitya; sa bigkas na “svāhā” nawa’y ingatan ang aking mga tuhod. Pagpupugay sa Yaśodānandana; nawa’y bantayan ang aking mga binti.

Verse 21

रासारंभप्रियायेति स्वाहान्तो हीं ममावतु / वृन्दाप्रियाय स्वाहेति सकलाङ्गानि मे ऽवतु

Sa pagbigkas ng “Minamahal ng pagsisimula ng Rāsa” at pagtatapos sa “svāhā… hīṃ,” nawa’y ingatan ako ng japa. Sa pagbigkas ng “Minamahal ni Vṛndā” kasama ang “svāhā,” nawa’y mapangalagaan ang buong katawan ko.

Verse 22

परिबुर्णमनाः कृष्मः प्राच्यां मां सर्वदावतु / स्वयं गोलोकनाथो मामाग्नेय्यां दिशि रक्षतु

Si Kṛṣṇa na ganap ang diwa, nawa’y lagi niya akong ingatan sa silangan. Ang Golokanātha mismo, nawa’y pag-ingatan niya ako sa timog-silangan (agni).

Verse 23

पूर्णब्रह्मस्वरूपश्च दक्षिणे मां सदावतु / नैरृत्यां पातु मां कृष्णाः पश्चिमे पातु मां हरिः

Ang Bhagavān na anyo ng Ganap na Brahman, nawa’y lagi niya akong ingatan sa timog. Sa timog-kanluran, nawa’y si Kṛṣṇa ang magbantay sa akin; sa kanluran, nawa’y si Hari ang mag-ingat sa akin.

Verse 24

गोविन्दः पातु वायव्यामुत्तरे रसिकेश्वरः / ऐशान्यां मे सदा पातु वृन्दावनविहार कृत्

Nawa’y si Govinda ang mag-ingat sa akin sa hilagang-kanluran; sa hilaga si Rasikeśvara. Sa hilagang-silangan, nawa’y laging magtanggol ang Panginoong naglilibot sa Vṛndāvana.

Verse 25

वृन्दाप्राणेश्वरः शश्वत्पातु मामूर्द्ध्वदेशतः / सदैव मामधः पातु बलिध्वंसी महाबलः

Mula sa itaas, nawa’y laging mag-ingat si Vṛndāprāṇeśvara. Mula sa ibaba, nawa’y palaging magtanggol ang Makapangyarihan, ang pumuksa kay Bali.

Verse 26

जले स्थले चान्तरिक्षे नृसिंहः पातु मां सदा / स्वप्ने जागरणे चैव पातु मां माधवः स्वयम्

Sa tubig, sa lupa, at sa kalawakan, nawa’y laging mag-ingat si Nṛsiṃha sa akin. Sa panaginip at sa paggising, nawa’y si Mādhava mismo ang magtanggol sa akin.

Verse 27

सर्वान्तरात्मा निर्लिप्तः पातु मां सर्वतो विभुः / इति ते कथितं भूप सर्वाघौघविनाशनम्

Nawa’y ang Makapangyarihang Di-nadudungisan, ang Panloob na Sarili ng lahat, ay magtanggol sa akin sa lahat ng panig. O hari, ito ang sinabi sa iyo—ito’y pumupuksa sa lahat ng kumpol ng kasalanan.

Verse 28

त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं परमेशितुः / मया श्रुतं शिवमुखात्प्रवक्तव्यं न कस्यचित्

Ito ang baluting-pananggalang ng Kataas-taasang Panginoon na tinatawag na “Trailokyavijaya,” ang Tagapagwagi ng tatlong daigdig. Narinig ko ito mula sa bibig ni Śiva; hindi ito dapat ipahayag kaninuman.

Verse 29

गुरुमभ्यर्च्य विधिवत्कवचं धारयेत्तु यः / कण्ठे वा दक्षिणे बाहौ सो ऽपि विष्णुर्न संशयः

Ang sinumang sumamba sa guro ayon sa wastong ritwal at magsuot ng kavacha sa leeg o sa kanang bisig, siya man ay anyo ni Vishnu—walang pag-aalinlangan.

Verse 30

स साधको ऽवसद्यत्र तत्र वाणीरमे स्थिते / यदि स्यात्सिद्धकवचो जीवन्मुक्तो न संशयः

Saan manirahan ang sadhaka, doon nananatili ang Vani-rama (tahanan ni Saraswati); kung ang kanyang kavacha ay ganap na siddha, siya’y jivanmukta—walang pag-aalinlangan.

Verse 31

निश्चितं कोटिवर्षाणां पूजायाः फलमाप्नुयात् / राजसूर्यसहस्राणि वाजपेयशतानि च

Tiyak niyang matatamo ang bunga ng pagsamba sa loob ng di-mabilang na milyong taon—katumbas ng libu-libong Rajasuya at daan-daang Vajapeya na yajna.

Verse 32

महादानानि यान्येव भुवश्चापि प्रदक्षिणा / त्रैलोक्यविजयस्यास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्

Kahit ang mga dakilang pag-aalay at ang pag-ikot sa daigdig bilang pradaksina, hindi man lamang katumbas ng ikalabing-anim na bahagi ng ‘Tagumpay sa Tatlong Daigdig’ na ito.

Verse 33

व्रतोपवासनियमाः स्वाध्यायाध्ययने तथा / स्नानं च सर्वतीर्थेषु नास्यार्हन्ति कलामपि

Ang mga panata, pag-aayuno, mga tuntunin, swadhyaya at pag-aaral, at ang pagligo sa lahat ng banal na pook—hindi rin karapat-dapat kahit sa isang munting bahagi nito.

Verse 34

सिद्धत्वममरत्वं च दासत्वं श्रीहरेरपि / यदि स्यात्सिद्धकवचः सर्वं प्राप्नोति निश्चितम्

Ang siddhi, ang pagiging walang-kamatayan, at maging ang paglilingkod kay Śrī Hari—kung taglay ang ganap na siddha-kavaca, tiyak na matatamo ang lahat.

Verse 35

स भवेत्सिद्धकवचो दशलक्षं जपेत्तु यः / यो भवेत्सिद्धकवचो विजयी स भवेद् ध्रुवम्

Ang nagsasagawa ng japa nang sampung lakh ay nagiging may siddha-kavaca; at ang may siddha-kavaca ay tiyak na magtatagumpay.

Verse 36

राज्यं देयं शिरो देयं प्राणा देयाश्च भूपते / एतत्तु कवचं वत्स न देयं संकटे ऽपि च

O hari, maibibigay ang kaharian, maibibigay ang ulo, maibibigay pati ang buhay; ngunit anak, ang kavaca na ito ay huwag ibigay kaninuman, kahit sa oras ng panganib.

Verse 37

मया प्रकाशितं यत्ते चैतेषां त्राणकारणात् / ममाज्ञाकरणाच्चैव तद्विद्धि कुलभास्कर / इदं धृत्वा तु कवचं चक्रवर्त्ती भवान्भव

O Kulabhāskara, dahil sa pag-iingat sa kanila at sa pagsunod sa aking utos, inihayag ko ito sa iyo—alamin mo ito. Isuot ang kavaca na ito at maging isang cakravartin.