Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 25
Dakṣa’s Daughters, Cosmic Lineages, and the Population of the Three Worlds
पुन: प्रसाद्य तं सोम: कला लेभे क्षये दिता: । शृणु नामानि लोकानां मातृणां शङ्कराणि च ॥ २४ ॥ अथ कश्यपपत्नीनां यत्प्रसूतमिदं जगत् । अदितिर्दितिर्दनु: काष्ठा अरिष्टा सुरसा इला ॥ २५ ॥ मुनि: क्रोधवशा ताम्रा सुरभि: सरमा तिमि: । तिमेर्यादोगणा आसन् श्वापदा: सरमासुता: ॥ २६ ॥
punaḥ prasādya taṁ somaḥ kalā lebhe kṣaye ditāḥ śṛṇu nāmāni lokānāṁ mātṝṇāṁ śaṅkarāṇi ca
Pagkaraan nito, si Soma (diyos ng buwan) ay nagpahinahon kay Prajāpati Dakṣa sa magagalang na pananalita at muling nabawi ang mga bahagi ng liwanag na nawala dahil sa sakit. Sa madilim na kalahati ng buwan, humihina ang ningning ng buwan, at sa maliwanag na kalahati ay muling nahahayag; gayunman, hindi pa rin siya nagkaanak. O Mahārāja Parīkṣit, pakinggan ngayon ang mga mapalad na pangalan ng mga asawa ni Kaśyapa, na mula sa kanilang sinapupunan ay nagmula ang karamihan ng nilalang sa sansinukob: Aditi, Diti, Danu, Kāṣṭhā, Ariṣṭā, Surasā, Ilā, Muni, Krodhavaśā, Tāmrā, Surabhi, Saramā, at Timi. Mula kay Timi isinilang ang lahat ng nilalang sa tubig, at mula kay Saramā isinilang ang mababangis na hayop gaya ng leon at tigre.
FAQs
The verse lists Aditi, Diti, Danu, Kāṣṭhā, Ariṣṭā, Surasā, and Ilā as wives of Kaśyapa connected with populating the world.
He is presenting the cosmic genealogy—how various classes of beings arise—within the broader narration of Dakṣa’s daughters and the expansion of creation.
It encourages seeing life within a sacred, ordered cosmos—cultivating humility and dharmic responsibility rather than a random view of existence.