Shloka 25
Ajāmila Delivered: Viṣṇudūtas Establish the Supremacy of the Holy Name
अजामिलोऽप्यथाकर्ण्य दूतानां यमकृष्णयो: । धर्मं भागवतं शुद्धं त्रैवेद्यं च गुणाश्रयम् ॥ २४ ॥ भक्तिमान् भगवत्याशु माहात्म्यश्रवणाद्धरे: । अनुतापो महानासीत्स्मरतोऽशुभमात्मन: ॥ २५ ॥
ajāmilo ’py athākarṇya dūtānāṁ yama-kṛṣṇayoḥ dharmaṁ bhāgavataṁ śuddhaṁ trai-vedyaṁ ca guṇāśrayam
Matapos marinig ang pag-uusap ng mga Yamadūta at Viṣṇudūta, naunawaan ni Ajāmila ang mga alituntuning panrelihiyon na gumagalaw sa ilalim ng tatlong guṇa na binabanggit sa tatlong Veda, at naunawaan din niya ang dalisay na Bhāgavata-dharma na lampas sa mga guṇa, tungkol sa ugnayan ng kaluluwa at ng Kataas-taasang Panginoon. Nang marinig niya ang pagpupuri sa pangalan, katanyagan, mga katangian at līlā ni Śrī Hari, agad siyang naging malinis na deboto, at nang maalala ang dati niyang kasalanan ay napuno siya ng matinding pagsisisi.
In Bhagavad-gītā (2.45) Lord Kṛṣṇa told Arjuna:
FAQs
This verse says Ajāmila understood pure bhāgavata-dharma, which is not merely ritualistic religion within the three Vedas, but a transcendental path not dependent on material qualities.
Their debate establishes what true dharma is—whether a sinner must be taken for punishment or whether the Lord’s devotion and holy name can nullify sinful reactions and grant protection.
Prioritize devotional hearing, chanting, and remembrance of the Lord over mere external religiosity, aiming for inner transformation rather than only ritual performance.