Shloka 24
Ajāmila Delivered: Viṣṇudūtas Establish the Supremacy of the Holy Name
अजामिलोऽप्यथाकर्ण्य दूतानां यमकृष्णयो: । धर्मं भागवतं शुद्धं त्रैवेद्यं च गुणाश्रयम् ॥ २४ ॥ भक्तिमान् भगवत्याशु माहात्म्यश्रवणाद्धरे: । अनुतापो महानासीत्स्मरतोऽशुभमात्मन: ॥ २५ ॥
ajāmilo ’py athākarṇya dūtānāṁ yama-kṛṣṇayoḥ dharmaṁ bhāgavataṁ śuddhaṁ trai-vedyaṁ ca guṇāśrayam
Matapos marinig ang pag-uusap ng mga Yamadūta at Viṣṇudūta, naunawaan ni Ajāmila ang mga alituntuning panrelihiyon na gumagalaw sa ilalim ng tatlong guṇa na binabanggit sa tatlong Veda, at naunawaan din niya ang dalisay na Bhāgavata-dharma na lampas sa mga guṇa, tungkol sa ugnayan ng kaluluwa at ng Kataas-taasang Panginoon. Nang marinig niya ang pagpupuri sa pangalan, katanyagan, mga katangian at līlā ni Śrī Hari, agad siyang naging malinis na deboto, at nang maalala ang dati niyang kasalanan ay napuno siya ng matinding pagsisisi.
In Bhagavad-gītā (2.45) Lord Kṛṣṇa told Arjuna:
FAQs
This verse states that bhāgavata-dharma is śuddha (spotless) and is the traivedya— the essence and shelter of the three Vedas—meaning the Vedas culminate in pure devotion to Bhagavān.
Hearing their debate revealed the supremacy of devotional service over mere punishment-and-reward karma, awakening Ajāmila to the pure path of bhakti (bhāgavata-dharma).
Seek the essence—devotion to Bhagavān—by hearing authentic scripture, keeping saintly association, and taking shelter of the holy name rather than relying only on external religiosity.