Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 27
Puṁsavana / Viṣṇu-vrata: Worship of Lakṣmī-Nārāyaṇa for Auspicious Progeny and Fortune
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
kanyā ca vindeta samagra-lakṣaṇaṁ patiṁ tv avīrā hata-kilbiṣāṁ gatim mṛta-prajā jīva-sutā dhaneśvarī sudurbhagā subhagā rūpam agryam
Sa pagsasagawa ng vratang ito, ang isang dalagang walang asawa ay makakamit ang isang napakabuting asawa na may ganap na mabubuting palatandaan. Ang babaeng ‘avīrā’—walang asawa o anak na lalaki—kapag isinagawa ang ritwal na ito ay mapapawi ang kasalanan at makaaabot sa mataas na hantungan ng espiritu. Ang babaeng namamatayan ng sanggol matapos ipanganak ay magkakaroon ng anak na lalaki na mahaba ang buhay at magiging mapalad sa yaman; ang malas ay magiging suwerte, at ang pangit ay magkakamit ng pinakamainam na kagandahan. Ang maysakit na lalaki ay gagaling at magkakaroon ng malusog na katawan upang makapaglingkod at makapagtrabaho. Kapag binibigkas ang salaysay na ito habang nag-aalay ng oblation sa mga Pitṛ at sa mga diyos, lalo na sa seremonyang śrāddha, sila’y lubhang masisiyahan at ipagkakaloob ang katuparan ng lahat ng hangarin. Sa pagtatapos ng homa, si Śrī Hari (Viṣṇu) at si Śrī Lakṣmī ay labis na nalulugod. O Haring Parīkṣit, ganito ko naipaliwanag nang ganap ang vrata ni Diti na nagbunga ng banal na kapanganakan ng mga Marut at ng masayang buhay.
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Sixth Canto, Nineteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “Performing the Puṁsavana Ritualistic Ceremony.”
FAQs
This verse lists tangible and inner results of a devotional vow—good fortune, prosperity, worthy offspring, beauty, and most importantly, purification from sin leading to an auspicious destination.
In the narrative, Diti undertakes a strict observance with faith; Śukadeva highlights that sincere devotional discipline, when aligned with dharma, brings both purification and blessings.
Adopt a regular, disciplined devotional practice (japa, vrata on holy days, service) with sincerity—focusing on purification of character rather than only material outcomes.