Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 12
Vṛtrāsura Rebukes Indra; Heroic Combat and the Asura’s Pure Devotional Prayers
न सन्नवाहाय विषण्णचेतसे प्रायुङ्क्त भूय: स गदां महात्मा । इन्द्रोऽमृतस्यन्दिकराभिमर्श वीतव्यथक्षतवाहोऽवतस्थे ॥ १२ ॥
na sanna-vāhāya viṣaṇṇa-cetase prāyuṅkta bhūyaḥ sa gadāṁ mahātmā indro ’mṛta-syandi-karābhimarśa- vīta-vyatha-kṣata-vāho ’vatasthe
Nang makita niya ang elepanteng sinasakyan ni Indra na pagod at sugatan at nang makita niya si Indra na malungkot dahil ang kanyang sasakyan ay napinsala, ang dakilang kaluluwang si Vṛtrāsura, na sumusunod sa mga prinsipyong panrelihiyon, ay nagpigil sa muling paghampas kay Indra. Sa pagkakataong ito, hinawakan ni Indra ang elepante gamit ang kanyang kamay na naglalabas ng nektar, kaya naibsan ang sakit ng hayop at gumaling ang mga sugat nito.
FAQs
This verse shows Vṛtrāsura’s nobility: he refrains from striking Indra again when Indra is mentally dejected and unwilling to fight, highlighting compassion and honor even amid conflict.
Because Indra appeared viṣaṇṇa-cetā—downcast and not ready for combat—Vṛtrāsura, described as mahātmā, chose not to exploit that weakness.
Do not take advantage of others when they are vulnerable; act with restraint and integrity, even when you have the upper hand.