Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 49
Nārada’s Instructions: Śrāddha, True Dharma, Contentment, Yoga, and Devotion-Centered Renunciation
¨ हिंस्रं द्रव्यमयं काम्यमग्निहोत्राद्यशान्तिदम् । दर्शश्च पूर्णमासश्च चातुर्मास्यं पशु: सुत: ॥ ४८ ॥ एतदिष्टं प्रवृत्ताख्यं हुतं प्रहुतमेव च । पूर्तं सुरालयारामकूपाजीव्यादिलक्षणम् ॥ ४९ ॥
hiṁsraṁ dravyamayaṁ kāmyam agni-hotrādy-aśāntidam darśaś ca pūrṇamāsaś ca cāturmāsyaṁ paśuḥ sutaḥ
Ang mga seremonyang pang-ritwal na gaya ng agni-hotra, darśa, pūrṇamāsa, cāturmāsya, paśu at soma-yajña ay may tanda ng pagpatay ng hayop at pagsunog ng maraming mahalagang bagay, lalo na ng mga butil, upang tuparin ang makamundong pagnanasa at magdulot ng pagkabalisa. Gayundin, ang pagsamba sa Vaiśvadeva, ang ritwal na Baliharaṇa, at ang pagtatayo ng mga templo para sa mga diyos, bahay-pahingahan at hardin, paghuhukay ng balon, pamamahagi ng tubig at pagkain, at mga gawaing pangkalahatang kapakanan—na tinatawag na iṣṭa at pūrta—ay tunay na palatandaan ng pagkakapit sa materyal na pagnanasa.
FAQs
In this verse, Prahlāda explains that rituals performed for material gain—though Vedic—remain desire-driven and cannot grant true peace of heart.
He is not rejecting Vedic authority; he is pointing out that when such rites are pursued for results and involve harm, they keep one bound to unrest rather than leading to devotion and liberation.
Prioritize inner transformation—truthfulness, compassion, and devotion—over external religiosity performed mainly for status, gain, or enjoyment.