Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 48
Nārada’s Instructions: Śrāddha, True Dharma, Contentment, Yoga, and Devotion-Centered Renunciation
¨ हिंस्रं द्रव्यमयं काम्यमग्निहोत्राद्यशान्तिदम् । दर्शश्च पूर्णमासश्च चातुर्मास्यं पशु: सुत: ॥ ४८ ॥ एतदिष्टं प्रवृत्ताख्यं हुतं प्रहुतमेव च । पूर्तं सुरालयारामकूपाजीव्यादिलक्षणम् ॥ ४९ ॥
hiṁsraṁ dravyamayaṁ kāmyam agni-hotrādy-aśāntidam darśaś ca pūrṇamāsaś ca cāturmāsyaṁ paśuḥ sutaḥ
Ang mga ritwal at handog gaya ng agni-hotra, darśa, pūrṇamāsa, cāturmāsya, paśu-yajña at soma-yajña ay mga kāmya na sakripisyo, mabigat sa materyal at may pagpatay ng hayop; maraming yaman, lalo na ang butil, ang sinusunog at nagdudulot ng pagkabalisa. Gayundin ang pagsamba sa Vaiśvadeva, ang baliharaṇa, ang pagtatayo ng mga templo para sa mga diyos, mga pahingahan at hardin, paghuhukay ng balon para sa tubig, pagtatatag ng pamamahagi ng pagkain, at mga gawaing pampubliko—lahat ng ito’y tanda ng landas na pravṛtti, na minamarkahan ng pagkakapit sa materyal na pagnanasa.
FAQs
In this verse, Prahlada explains that rituals performed for material desires and requiring violence or heavy paraphernalia do not give true peace; they keep one within restless material motivation rather than pure devotion.
He is teaching that dharma aimed at personal gain (kāmya-karma) cannot satisfy the soul; it may yield temporary results but does not awaken bhakti or lasting inner tranquility.
Shift the focus from “results-based” religiosity to devotion and inner purification—practice prayer, chanting, service, and ethical living for pleasing the Lord rather than for obtaining rewards.