Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 28
Brahmacarya and Vānaprastha Duties; Gradual Dissolution of Bodily Identity
वाचमग्नौ सवक्तव्यामिन्द्रे शिल्पं करावपि । पदानि गत्या वयसि रत्योपस्थं प्रजापतौ ॥ २६ ॥ मृत्यौ पायुं विसर्गं च यथास्थानं विनिर्दिशेत् । दिक्षु श्रोत्रं सनादेन स्पर्शेनाध्यात्मनि त्वचम् ॥ २७ ॥ रूपाणि चक्षुषा राजन् ज्योतिष्यभिनिवेशयेत् । अप्सु प्रचेतसा जिह्वां घ्रेयैर्घ्राणं क्षितौ न्यसेत् ॥ २८ ॥
vācam agnau savaktavyām indre śilpaṁ karāv api padāni gatyā vayasi ratyopasthaṁ prajāpatau
Pagkaraan, ang pananalita at dila ay ialay sa apoy; ang kasanayang-panggawa at dalawang kamay ay ibigay kay Indra; ang lakas ng paglakad at mga paa ay iukol kay Bhagavān Viṣṇu; ang pagnanasa at ari ay ialay kay Prajāpati. Ang puwit at kapangyarihang maglabas ay ilagak kay Mṛtyu sa nararapat; ang pandinig kasama ng tunog ay ibigay sa mga diyos ng mga direksiyon; ang pandama at mga bagay na nadarama ay iukol kay Vāyu; ang anyo at lakas ng paningin ay ialay sa araw; ang dila kasama si Varuṇa ay ilagay sa tubig; at ang pang-amoy kasama ng mga amoy, kasama ang Aśvinī-kumāra, ay ilagak sa lupa.
FAQs
In 7.12.28, Śukadeva describes a meditative withdrawal where sight is merged into light, taste into water, and smell into earth—reducing sensory fixation and turning the mind inward.
Parīkṣit was preparing for death through exclusive devotion and detachment; Śukadeva gives practical steps of sense-withdrawal to support steady remembrance of the Supreme.
Practice conscious restraint: reduce overstimulation, redirect the senses to sattvic inputs, and engage them in bhakti (seeing the Deity, tasting prasāda, smelling tulasī/incense) so the senses naturally detach from worldly craving.