Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 8
The Orbit of the Sun, the Measure of Day and Night, and the Sun-God’s Chariot
तत्रत्यानां दिवसमध्यङ्गत एव सदाऽऽदित्यस्तपति सव्येनाचलं दक्षिणेन करोति ॥ ८ ॥ यत्रोदेति तस्य ह समानसूत्रनिपाते निम्लोचति यत्र क्वचन स्यन्देनाभितपति तस्य हैष समानसूत्रनिपाते प्रस्वापयति तत्र गतं न पश्यन्ति ये तं समनुपश्येरन् ॥ ९ ॥
tatratyānāṁ divasa-madhyaṅgata eva sadādityas tapati savyenācalaṁ dakṣiṇena karoti; yatrodeti tasya ha samāna-sūtra-nipāte nimlocati yatra kvacana syandenābhitapati tasya haiṣa samāna-sūtra-nipāte prasvāpayati tatra gataṁ na paśyanti ye taṁ samanupaśyeran.
Ang mga nilalang na naninirahan sa Bundok Sumeru ay laging mainit na parang katanghalian, sapagkat para sa kanila ang araw ay palaging nasa tuktok ng ulo. Bagaman ang araw ay gumagalaw nang pakaliwa (taliwas sa ikot ng orasan) habang nakaharap sa mga konstelasyon at inilalagay ang Sumeru sa kaliwa, dahil sa hangin na dakṣiṇāvarta ay tila gumagalaw din ito nang pakanan na wari’y nasa kanan ang bundok. Ang mga taong nasa lupang kabaligtaran ng lugar ng pagsikat ay makakakita ng paglubog; at ang kabaligtaran ng lugar ng katanghalian ay nakararanas ng hatinggabi. Gayundin, ang mga nasa lugar ng paglubog kapag pumunta sa kabaligtarang lupain ay hindi makikita ang araw sa gayunding kalagayan.
FAQs
This verse explains that, for certain regions, the Sun appears perpetually at midday due to relative position—showing Bhagavatam’s cosmological explanation of varying day-phases.
In Canto 5, Śukadeva teaches Parīkṣit Mahārāja the structure and functioning of the universe, including how the Sun’s course relates to time (day, night, noon) for different inhabitants.
It encourages humility and broader vision—what seems ‘fixed’ from one viewpoint can differ elsewhere—supporting patience, perspective, and faith in the Lord’s ordered creation.