Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 20
Nara-Nārāyaṇa Ṛṣi and the Lord’s Unlimited Incarnations
देवासुरे युधि च दैत्यपतीन् सुरार्थे हत्वान्तरेषु भुवनान्यदधात् कलाभि: । भूत्वाथ वामन इमामहरद् बले: क्ष्मां याच्ञाच्छलेन समदाददिते: सुतेभ्य: ॥ २० ॥
devāsure yudhi ca daitya-patīn surārthe hatvāntareṣu bhuvanāny adadhāt kalābhiḥ bhūtvātha vāmana imām aharad baleḥ kṣmāṁ yācñā-cchalena samadād aditeḥ sutebhyaḥ
Sa mga digmaan ng mga deva at asura, sinasamantala ng Kataas-taasang Panginoon ang labanan upang lipulin ang mga pinuno ng mga daitya para sa kapakanan ng mga deva; at sa bawat panahon ng Manu, pinangangalagaan Niya ang mga daigdig sa pamamagitan ng iba’t ibang anyo ng Kanyang mga avatara. Pagkaraan, nagpakita Siya bilang Vāmana at humingi kay Bali Mahārāja ng tatlong hakbang na lupa; sa pamamagitan ng tusong paraan ng paghingi, kinuha Niya ang buong daigdig. Pagkatapos, ibinalik Niya ang sanlibutan sa mga anak ni Aditi.
FAQs
This verse states that the Lord became Vāmana and, by the strategy of asking for charity, reclaimed the earth from Bali and returned it to Aditi’s sons, restoring the rightful order.
The verse highlights divine strategy: by a humble request, the Lord accomplished cosmic restoration while simultaneously revealing Bali’s virtue and the Lord’s supremacy without relying on brute force.
It teaches that dharma can be protected through wisdom and humility, and that apparent reversals in power can serve a higher purpose when aligned with the Divine will.