Varṇāśrama-dharma as a Path to Bhakti
Yuga-dharma Origins, Universal Virtues, Brahmacarya and Gṛhastha Duties
वैश्यवृत्त्या तु राजन्यो जीवेन्मृगययापदि । चरेद् वा विप्ररूपेण न श्ववृत्त्या कथञ्चन ॥ ४८ ॥
vaiśya-vṛttyā tu rājanyo jīven mṛgayayāpadi cared vā vipra-rūpeṇa na śva-vṛttyā kathañcana
O hari, kung ang kabilang sa uring maharlika ay hindi makabuhay sa kanyang karaniwang gawain, sa oras ng kagipitan maaari siyang gumanap bilang vaiśya, mabuhay sa pangangaso, o kumilos na parang brāhmaṇa sa pagtuturo ng kaalamang Veda; ngunit kailanman ay hindi siya dapat tumanggap ng hanapbuhay ng śūdra.
This verse says a kṣatriya may adopt a vaiśya’s means of livelihood, or even live like a brāhmaṇa in distress, but should never take up a degrading, “dog-like” livelihood.
In Canto 11 Chapter 17, Śrī Kṛṣṇa is instructing King Yudhiṣṭhira about varṇāśrama principles, so He naturally addresses him as “O King” while outlining royal (kṣatriya) standards.
When facing hardship, choose honest and dignified work—even if it is outside your usual role—while avoiding unethical, demeaning, or harmful ways of earning.