Shloka 7
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥
bhīmo mahānasādhyakṣo dhanādhyakṣaḥ suyodhanaḥ sahadevas tu pūjāyāṁ nakulo dravya-sādhane
Si Bhīma ang namahala sa kusina, si Duryodhana ang nagbantay sa kabang-yaman. Si Sahadeva ay magalang na bumati sa mga dumarating na panauhin, at si Nakula ang naghanap ng mga kailangang bagay. Si Arjuna ay naglingkod sa mga iginagalang na nakatatanda, si Śrī Kṛṣṇa ang naghugas ng mga paa ng lahat, si Draupadī ang naghandog ng pagkain, at ang mapagbigay na Karṇa ang namahagi ng mga kaloob. Sina Yuyudhāna, Vikarṇa, Hārdikya, Vidura, Bhūriśravā na anak ni Bāhlīka, Santardana at iba pa ay kusang tumulong sa sari-saring tungkulin sa dakilang yajña upang mapasaya si Mahārāja Yudhiṣṭhira.
FAQs
This verse shows devotees and kings joyfully accepting assigned duties—cooking, honoring guests, serving elders, charity—indicating that sincere service in a sacred setting is itself dharma and devotion.
Śukadeva describes Kṛṣṇa personally performing humble service—washing feet—highlighting His līlā of teaching humility and honoring devotees, even while being the Supreme Lord.
Take up responsibilities cheerfully, serve elders and guests with respect, and see even ordinary tasks as offerings—this cultivates humility, harmony, and devotion.