Jarāsandha’s Siege of Mathurā, Kṛṣṇa-Balarāma’s Victory, and the Founding of Dvārakā amid Kālayavana’s Threat
स मुक्तो लोकनाथाभ्यां व्रीडितो वीरसम्मत: । तपसे कृतसङ्कल्पो वारित: पथि राजभि: ॥ ३२ ॥ वाक्यै: पवित्रार्थपदैर्नयनै: प्राकृतैरपि । स्वकर्मबन्धप्राप्तोऽयं यदुभिस्ते पराभव: ॥ ३३ ॥
sā mukto loka-nāthābhyāṁ vrīḍito vīra-sammataḥ tapase kṛta-saṅkalpo vāritaḥ pathi rājabhiḥ
Si Jarasandha, na labis na iginagalang ng mga mandirigma, ay nahiya matapos palayain ng dalawang Panginoon ng sansinukob, kaya't nagpasya siyang magpenitensya. Gayunpaman, sa daan, nakumbinsi siya ng ilang hari gamit ang espirituwal na karunungan at makamundong argumento na dapat niyang isuko ang kanyang ideya ng pagtalikod sa sarili. Sinabi nila sa kanya, 'Ang iyong pagkatalo sa mga Yadu ay simpleng hindi maiiwasang reaksyon ng iyong nakaraang karma.'
This verse shows a heroic king becoming ashamed of worldly entanglement and firmly resolving to take up austerity—indicating that inner purification and renunciation may follow even great worldly honor.
As described here, after being released he intended to leave for penance, but other kings intercepted him—reflecting how worldly duties and political expectations can obstruct a renunciant resolve.
Even if society praises you, cultivate humility and make a firm commitment to spiritual discipline; also recognize and consciously navigate social pressures that try to pull you back into old roles.