The Killing of Keśī and Vyomāsura; Nārada’s Prophetic Praise of Kṛṣṇa
चाणूरं मुष्टिकं चैव मल्लानन्यांश्च हस्तिनम् । कंसं च निहतं द्रक्ष्ये परश्वोऽहनि ते विभो ॥ १५ ॥ तस्यानु शङ्खयवनमुराणां नरकस्य च । पारिजातापहरणमिन्द्रस्य च पराजयम् ॥ १६ ॥ उद्वाहं वीरकन्यानां वीर्यशुल्कादिलक्षणम् । नृगस्य मोक्षणं शापाद्द्वारकायां जगत्पते ॥ १७ ॥ स्यमन्तकस्य च मणेरादानं सह भार्यया । मृतपुत्रप्रदानं च ब्राह्मणस्य स्वधामत: ॥ १८ ॥ पौण्ड्रकस्य वधं पश्चात् काशिपुर्याश्च दीपनम् । दन्तवक्रस्य निधनं चैद्यस्य च महाक्रतौ ॥ १९ ॥ यानि चान्यानि वीर्याणि द्वारकामावसन्भवान् । कर्ता द्रक्ष्याम्यहं तानि गेयानि कविभिर्भुवि ॥ २० ॥
cāṇūraṁ muṣṭikaṁ caiva mallān anyāṁś ca hastinam kaṁsaṁ ca nihataṁ drakṣye paraśvo ’hani te vibho
Sa loob lamang ng dalawang araw, O makapangyarihang Panginoon, makikita ko ang pagkamatay nina Cāṇūra, Muṣṭika at iba pang mga mambubuno, kasama ang elepanteng si Kuvalayāpīḍa at Haring Kaṁsa — lahat sa pamamagitan ng Iyong kamay. Pagkatapos ay makikita kitang papatayin sina Kālayavana, Mura, Naraka at ang demonyong kabibe, at makikita rin kitang ninakaw ang bulaklak na pārijāta at tinalo si Indra. Makikita kitang magpapakasal sa maraming anak na babae ng mga bayaning hari, palalayain si Haring Nṛga mula sa isang sumpa at kukunin ang hiyas na Syamantaka. Ibabalik Mo ang patay na anak ng isang brāhmaṇa mula sa tahanan ni Yamarāja, papatayin sina Pauṇḍraka at Dantavakra, at wawakasan ang Hari ng Cedi. Makikita ko ang lahat ng mga kabayanihang ito sa Dvārakā.
This verse states that Kṛṣṇa will later take the pārijāta tree and also bring about Indra’s defeat, highlighting the Lord’s supremacy even over the king of heaven.
On the way to Mathurā, Akrūra recognizes Kṛṣṇa as the Supreme Lord and expresses devotional anticipation of the Lord’s forthcoming līlās—His protection of devotees through the destruction of powerful demons.
A devotee can remember that inner obstacles—pride, envy, and fear—are also conquerable by taking shelter of Kṛṣṇa through prayer, remembrance, and steady devotional practice.