Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 16
Mohinī-mūrti Distributes Amṛta; Rāhu is Severed; Results Differ by Shelter
प्राङ्मुखेषूपविष्टेषु सुरेषु दितिजेषु च । धूपामोदितशालायां जुष्टायां माल्यदीपकै: ॥ १६ ॥ तस्यां नरेन्द्र करभोरुरुशद्दुकूल- श्रोणीतटालसगतिर्मदविह्वलाक्षी । सा कूजती कनकनूपुरशिञ्जितेन कुम्भस्तनी कलसपाणिरथाविवेश ॥ १७ ॥
prāṅ-mukheṣūpaviṣṭeṣu sureṣu ditijeṣu ca dhūpāmodita-śālāyāṁ juṣṭāyāṁ mālya-dīpakaiḥ
O Hari, habang ang mga deva at diti-ja ay nakaupo nang nakaharap sa silangan sa bulwagang mabango sa insenso at pinalamutian ng mga garland at ilawan, pumasok ang babaeng iyon. Suot niya ang napakagandang kasuotan; mabagal ang lakad dahil sa mabigat na balakang; ang mga mata’y di-mapakali sa pagkalango ng kabataan. Sa tunog ng gintong nupur sa bukung-bukong, siya’y dumating; ang dibdib ay gaya ng banga, ang hita’y gaya ng nguso ng elepante, at may dalang banga ng tubig sa kamay.
FAQs
It sets the scene for the Lord’s appearance as Mohinī-mūrti, where both devas and daityas sit in an adorned assembly, soon to witness the Lord’s divine arrangement regarding amṛta.
After the churning of the ocean, both parties demanded a share of amṛta; this verse describes the formal assembly setting in which the Lord’s plan to protect the devas would unfold.
External order and ceremony do not guarantee fairness—one should seek divine guidance and dharmic discernment when competing interests gather in the same “assembly.”