यदि वा मन्येत प्रत्यादेयं प्रकृतिकोपकं दीर्घकालं महाक्षयव्ययमल्पमनर्थानुबन्धमकल्यमधर्म्यं मध्यमोदासीनविरुद्धं मित्रोपघातकं वा कार्यं परः साधयिष्यति विपरीतमहमित्येतस्मिन्विशेषे परिपणितार्थं संधिमुपेयात् ॥ कZ_०७.६.१० ॥
yadi vā manyeta pratyādeyaṃ prakṛtikopakaṃ dīrghakālaṃ mahākṣayavyayam alpam anarthānubandham akalyam adharmyaṃ madhyamodāsīnaviruddhaṃ mitropaghātakaṃ vā kāryaṃ paraḥ sādhayiṣyati viparītam aham ity etasmin viśeṣe paripaṇitārthaṃ saṃdhim upeyāt
Kung hatol niya na magagawa ng kalaban ang isang layunin na (i) maaaring baligtarin, (ii) nakapagpapagalit sa mga salik na bumubuo sa estado, (iii) matagal at humahaba, (iv) may malaking pagkalugi at gastusin, (v) kaunting pakinabang, (vi) may kasunod na mapaminsalang bunga, (vii) malas at di-matuwid, (viii) kaaway ng mga kapangyarihang panggitna at neutral, o (ix) nakapipinsala sa mga kaalyado—samantalang siya mismo ay makakagawa ng kabaligtaran—kung gayon, batay sa bentahe na ito, dapat siyang pumasok sa isang kasunduan na ang mga termino ay maingat na napag-usapan at nakalkula (paripaṇita).
When the opponent’s likely objective is strategically costly/unstable/illegitimate and harms one’s alliances and the wider balance, while one can achieve the opposite outcome—then treaty terms should be calculated and secured.
Because treaty choices are evaluated not only against the direct enemy but also against how they shift the regional balance and third-party reactions.