
Isang manwal na pang-proseso para sa paggamit ng mapilit na interogasyon upang makakuha ng patunay sa mga krimeng mataas ang panganib, habang nililimitahan ang pang-aabuso, paglapastangan, at backlash na pampulitika. Inilalarawan nito ang mapilit na karman bilang isang kinokontrol na kasangkapan ng pamamahala na nakatuon sa maaasahang paghatol at pagprotekta sa kita ng estado. Gumagamit ito ng legal na analohiya/precedent (nikṣepa-apahāra) upang i-standardize ang mga pasya kapag manipis ang direktang ebidensya. Nagtatatag ito ng mga pananggalang sa lehitimasyon: mga eksemsyon para sa mga kababaihang bulnerable at mga alternatibong pagtrato para sa mga brāhmaṇa. Nagbibigay ito ng antas-antas na talaan ng mga mapilit na hakbang, na may tinukoy na mga kasangkapan at pagitan ng oras upang maiwasan ang pagiging arbitraryo. Pinatitibay nito ang “sangkap” ng hari sa pamamagitan ng paggawa sa daṇḍa na mahuhulaan, malinaw, at napapanatili—pinapalaki ang pagsunod nang hindi nag-uudyok ng sama ng loob.
Sutra 1
मुषितसंनिधौ बाह्यानामभ्यन्तराणां च साक्षिणामभिशस्तस्य देशजातिगोत्रनामकर्मसारसहायनिवासाननुयुञ्जीत ॥ कZ_०४.८.०१ ॥
Sa paligid ng pinangyarihan ng pagnanakaw, ang inakusahan ay dapat usisain sa pamamagitan ng pagtawag ng mga saksi—kapwa panlabas at panloob—at tanungin tungkol sa kanyang lugar, komunidad/tribo, angkan, pangalan, hanapbuhay, yaman/mapagkukunan, mga kasamahan, at tirahan.
Sutra 2
तांश्चापदेशैः प्रतिसमानयेत् ॥ कZ_०४.८.०२ ॥
At ang mga taong/saksi na iyon ay dapat muling ipatawag sa pamamagitan ng mga dahilan (hal., mga ipinlanong pagpapatawag) upang magsagawa ng cross-checking.
Sutra 3
ततः पूर्वस्याह्नः प्रचारं रात्रौ निवासं च (चा) ग्रहणादित्यनुयुञ्जीत ॥ कZ_०४.८.०३ ॥
Pagkatapos nito, dapat siyang tanungin—simula sa oras ng pagkakasamsam/pangyayari—tungkol sa kanyang mga galaw noong mas maagang bahagi ng araw at sa kanyang tinuluyan sa gabi.
Sutra 4
तस्यापसारप्रतिसंधाने शुद्धः स्यात् अन्यथा कर्मप्राप्तः ॥ कZ_०४.८.०४ ॥
Kung ang kanyang salaysay ay makalulusot sa pagsusuri at tumutugma sa pagsubaybay sa pag-aalis at sa pagkakaugnay nito (kadena ng mga pangyayari), dapat siyang ituring na napawalang-sala; kung hindi, mananagot siya sa parusa.
Sutra 5
त्रिरात्रादूर्ध्वमग्राह्यः शङ्कितकः पृच्छाभावादन्यत्रोपकरणदर्शनात् ॥ कZ_०४.८.०५ ॥
Ang isang pinaghihinalaan lamang ay hindi dapat ikulong nang lampas sa tatlong gabi—kapag wala nang batayan para sa karagdagang pagtatanong at kapag ang mga kasangkapan/ebidensiya ay nakikita sa ibang lugar (ibig sabihin, hindi konektado sa kanya).
Sutra 6
अचोरं चोर इत्यभिव्याहरतश्चोरसमो दण्डः चोरं प्रच्छादयतश्च ॥ कZ_०४.८.०६ ॥
Ang sinumang magsabing ang hindi magnanakaw ay magnanakaw ay papatawan ng parusang katumbas ng sa magnanakaw; gayundin ang sinumang nagkukubli ng magnanakaw.
Sutra 7
चोरेणाभिशस्तो वैरद्वेषाभ्यामपदिष्टकः शुद्धः स्यात् ॥ कZ_०४.८.०७ ॥
Ang taong inakusahan ng magnanakaw—kung ang paratang ay udyok ng pagkapoot o poot na may alitan—ay dapat ituring na napawalang-sala.
Sutra 8
शुद्धं परिवासयतः पूर्वः साहसदण्डः ॥ कZ_०४.८.०८ ॥
Sa sinumang nagpipigil o nagbubukod sa isang napawalang-sala, ipapataw ang unang (pinakamababang antas) na parusang sāhasa.
Sutra 9
शङ्कानिष्पन्नमुपकरणमन्त्रिसहायरूपवैयावृत्यकरान्निष्पादयेत् ॥ कZ_०४.८.०९ ॥
Batay sa nabuo nang hinala, dapat niyang ihanda ang mga kailangang paraan: mga kasangkapan/kagamitan, mga tagapayo, mga katuwang, pagbabalatkayo/anyo, at mga tauhang tagapaglingkod (mga manggagawang pang-aktuwal).
Sutra 10
कर्मणश्च प्रदेशद्रव्यादानांशविभागैः प्रतिसमानयेत् ॥ कZ_०४.८.१० ॥
Dapat siyang magsagawa ng beripikasyong pang-krus sa pamamagitan ng paghahambing (ng mga tala) ayon sa gawa/akto na sangkot, lugar, pagkuha/paghawak ng mga kalakal, at paghahati ng mga bahagi.
Sutra 11
एतेषां कारणानामनभिसंधाने विप्रलपन्तमचोरं विद्यात् ॥ कZ_०४.८.११ ॥
Kung wala ang mga (nakakapagdiin) na sanhi na ito at ang isang tao ay nagsasalita nang magulo o salungat-salungat, dapat siyang maunawaang hindi magnanakaw (ibig sabihin, hindi nagkasala ng pagnanakaw).
Sutra 12
दृश्यते ह्यचोरोऽपि चोरमार्गे यदृच्छया संनिपाते चोरवेषशस्त्रभाण्डसामान्येन गृह्यमाणश्चोरभाण्डस्योपवासेन वा यथाणिमाण्डव्यः कर्मक्लेशभयादचोरः चोरोऽस्मि इति ब्रुवाणः ॥ कZ_०४.८.१२ ॥
Sapagkat nakikita na kahit ang isang inosente ay maaaring, sa pagkakataon, mahuli sa daanan ng magnanakaw o sa isang biglaang pagtitipon, at masamsam/dakpin dahil ang kanyang kasuotan, sandata, o mga kalakal ay kahawig ng sa mga magnanakaw; o, sa ilalim ng pagdarahop/pag-aayuno (presyon), gaya ni Āṇimāṇḍavya, ang isang inosente—dahil sa takot sa hirap ng sapilitang paggawa—ay maaaring magsabi, “Ako ay magnanakaw.”
Sutra 13
तस्मात्समाप्तकरणं नियमयेत् ॥ कZ_०४.८.१३ ॥
Kaya nga, dapat itakda at pormal na kontrolin ng awtoridad ang pagtatapos/pagsasara ng proseso.
Sutra 14
मन्दापराधं बालं वृद्धं व्याधितं मत्तमुन्मत्तं क्षुत्पिपासाध्वक्लान्तमत्याशितमामकाशितं दुर्बलं वा न कर्म कारयेत् ॥ कZ_०४.८.१४ ॥
Hindi dapat pilitin sa paggawa (bilang parusang hakbang o pang-imbestigasyon) ang may magaan na pagkakasala, ang bata, ang matanda, ang maysakit, ang lasing, ang baliw, ang napagod dahil sa gutom, uhaw, o paglalakbay, ang labis na nakakain, ang hindi pa nakakatunaw (hilaw/di-natunaw ang kalagayan), o sinumang mahina.
Sutra 15
तुल्य शीलपुंश्चलीप्रापाविककथावकाशभोजनदातृभिरपसर्पयेत् ॥ कZ_०४.८.१५ ॥
Dapat niyang ipalapit/maihiwalay nang palihim ang (pinaghihinalaan) sa pamamagitan ng mga taong kapareho ng gawi—gaya ng babaeng malandi, may-ari ng tavern, mga tagapagsalaysay/tagapagpasimula ng tsismis o usapang walang saysay, mga nagbibigay ng pagkakataon, at mga nagbibigay ng pagkain (mga karaniwang puntong-kontak upang mapalabas ang pagsisiwalat o makapagtakda ng bitag).
Sutra 16
एवमतिसंदध्यात् यथा वा निक्षेपापहारे व्याख्यातम् ॥ कZ_०४.८.१६ ॥
Sa gayon, dapat niyang pag-ugnayin/isaayos nang maingat ang mga bagay—gaya ng ipinaliwanag sa kaso ng pagnanakaw/paglustay ng deposito.
Sutra 17
आप्तदोषं कर्म कारयेत् न त्वेव स्त्रियं गर्भिणीं सूतिकां वा मासावरप्रजाताम् ॥ कZ_०४.८.१७ ॥
Dapat lamang ipataw ang paggawa kapag napatunayang may kasalanan; ngunit hindi ito dapat ipataw sa babaeng buntis, nasa panahon ng paghilom matapos manganak, o bagong panganak pa lamang sa loob ng isang buwan.
Sutra 18
स्त्रियास्त्वर्धकर्म वाक्यानुयोगो वा ॥ कZ_०४.८.१८ ॥
Para sa babae, (ipataw) ang kalahating paggawa, o kung hindi, sapat na ang pagtatanong sa salita lamang (sa halip na mas mabibigat na hakbang).
Sutra 19
ब्राह्मणस्य सत्त्रिपरिग्रहः श्रुतवतस्तपस्विनश्च ॥ कZ_०४.८.१९ ॥
Sa kaso ng isang Brāhmaṇa—at gayundin ng marunong at ng asetiko—tanging pagkuha/pagpapanatili na uri ng “sattri” (ibig sabihin, isang limitado at nakaugaliang anyo ng suporta o singil) lamang ang pinahihintulutan.
Sutra 20
तस्यातिक्रम उत्तमो दण्डः कर्तुः कारयितुश्च कर्मणा व्यापादनेन च ॥ कZ_०४.८.२० ॥
Ang paglabag sa paghihigpit na iyon ay may pinakamataas na parusa—para sa mismong gumawa at para rin sa nag-utos/nagpasagawa; at may pananagutan din sa pinsala o kamatayang idinulot habang isinasagawa ang gawain.
Sutra 21
व्यावहारिकं कर्मचतुष्कं षड्दण्डाः सप्त कशाः द्वाव् उपरिनिबन्धौ उदकनालिका च ॥ कZ_०४.८.२१ ॥
Para sa (pamantayang) hanay ng apat na parusang pangkatawan sa hukuman: itinakda ang anim na hampas ng pamalo, pitong latigo, dalawang pang-itaas na pagkakatali (pagpigil), at ang tubong-tubig (pagpapahirap sa pamamagitan ng pagbuhos ng tubig).
Sutra 22
परं पापकर्मणां नव वेत्रलताः द्वादश कशाः द्वाव् ऊरुवेष्टौ विंशतिर्नक्तमाललताः द्वात्रिंशत्तलाः द्वौ वृश्चिकबन्धौ उल्लंबने च द्वे सूची हस्तस्य यवागूपीतस्य एकपर्वदहनमङ्गुल्याः स्नेहपीतस्य प्रतापनमेकमहः शिशिररात्रौ बल्बजाग्रशय्या च ॥ कZ_०४.८.२२ ॥
For more grievous crimes: nine strokes with a rattan/creeper cane; twelve lashes; two thigh-bindings; twenty strokes with naktamāla-rod/creeper; thirty-two palm-strikes; two ‘scorpion-binds’; suspension with two needles; burning one joint of a finger for one fed on gruel; one-day heating/torment for one who has drunk oil; and a bed of balbaja-grass on a cold night.
Sutra 23
इत्यष्टादशकं कर्म ॥ कZ_०४.८.२३ ॥
Thus, the set comprises eighteen punitive acts/measures.
Sutra 24
तस्योपकरणं प्रमाणं प्रहरणं प्रधरणमवधारणं च खरपट्टादागमयेत् ॥ कZ_०४.८.२४ ॥
The equipment for it—its specification (measure), striking implement, bindings, and restraints—shall be procured according to the prescribed standard (kharapaṭṭa and the like).
Sutra 25
दिवसान्तरमेकैकं च कर्म कारयेत् ॥ कZ_०४.८.२५ ॥
He shall have each punitive act carried out one at a time, with a day’s interval between them.
Sutra 26
पूर्वकृतापदानं प्रतिज्ञायापहरन्तमेकदेशदृष्टद्रव्यं कर्मणा रूपेण वा गृहीतं राजकोशमवस्तृणन्तं कर्मवध्यं वा राजवचनात्समस्तं व्यस्तमभ्यस्तं वा कर्म कारयेत् ॥ कZ_०४.८.२६ ॥
If a person, after having pledged prior restitution/settlement, again misappropriates; or if property is found only in part; or if one (already) apprehended by deed or by identification continues to plunder the royal treasury; or if one is liable to corporal punishment—then, by the king’s order, the punishments may be applied in full, separately, or repeatedly, as appropriate.
Sutra 27
सर्वापराधेष्वपीडनीयो ब्राह्मणः ॥ कZ_०४.८.२७ ॥
Ang isang Brahmin ay hindi dapat pasailalim sa pisikal na pagpapahirap o parusang pagdurusa, kahit sa lahat ng uri ng paglabag.
Sutra 28
तस्याभिशस्ताङ्को ललाटे स्याद्व्यवहारपतनाय स्तेयो श्वा मनुष्यवधे कबन्धः गुरुतल्पे भगं सुरापाने मद्यध्वजः ॥ कZ_०४.८.२८ ॥
Para sa kanya (isang Brahmin na nagkasala), dapat lagyan ng tatak ng pagkondena sa noo na nagdudulot ng pagkawala ng katayuang sibil: sa pagnanakaw, (tanda ng) aso; sa pagpatay ng tao, (tanda ng) katawang walang ulo; sa paglapastangan sa higaan ng guro, (tanda ng) ari ng babae; sa pag-inom ng alak, (tanda ng) bandila ng alak.
Sutra 29
कुर्यान्निर्विषयं राजा वासयेदाकरेषु वा ॥ कZ_०४.८.२९च्द् ॥
Dapat siyang gawing walang lupain/ipatapon ng hari, o kung hindi ay pagtirahin siya sa mga minahan.
Predictable, bounded coercion improves conviction accuracy, reduces wrongful harm, protects vulnerable groups, and preserves social legitimacy—thereby stabilizing revenue (kośa), lowering crime, and sustaining public trust in royal justice.
For offenders: graded ‘karman’ up to severe measures for grave sins; treasury-defrauders and those caught with incriminating proof may be subjected to the full set (samasta/vyasta/abhyasta) by royal order. For brāhmaṇas: no physical torment (apīḍanīya), but branding marks on the forehead according to offense and then banishment (nirviṣaya) or relegation to mines (ākara).