देवपितृपूजादानार्थं स्वस्तिवाचनमन्तःपुरं महानसम् दूतप्रावर्तिमं कोष्ठागारमायुधागारम् पण्यगृहं कुप्यगृहं कर्मान्तो विष्टिः पत्त्यश्वरथद्विपपरिग्रहो गोमण्डलम् पशुमृगपक्षिव्यालवाटाः काष्ठतृणवाटाश्चेति व्ययशरीरम् ॥ कZ_०२.६.११ ॥
devapitṛpūjādānārthaṃ svastivācanamantaḥpuraṃ mahānasam dūtaprāvartimaṃ koṣṭhāgāramāyudhāgāram paṇyagṛhaṃ kupyagṛhaṃ karmānto viṣṭiḥ pattyaśvarathadvipaparigraho gomaṇḍalam paśumṛgapakṣivyālavāṭāḥ kāṣṭhatṛṇavāṭāśceti vyayaśarīram
Ang ‘katawan ng paggasta’ ay binubuo ng paggastos para sa: pagsamba sa mga diyos at mga ninuno at pagbibigay-kawanggawa; mga mapagpalang pagbabasbas/pagbigkas ng ritwal; ang panloob na establisimyento ng palasyo; ang kusinang maharlika; mga misyong diplomatiko at mga operasyon ng sugo/kuriyer; mga kamalig/bodega; ang imbakan ng sandata; mga tindahan ng kalakal; mga tindahan ng matitibay na gamit; mga pagawaan ng estado/operasyong pang-industriya; sapilitang paggawa (corvée); pagpapanatili at suplay para sa impanterya, mga kabayo, mga karwahe, at mga elepante; mga establisimyento ng baka; mga kulungan para sa alagang hayop, hayop na panghuli, mga ibon, at mapanganib na hayop; at mga imbakan ng kahoy at damo/pakain na damo.
They function as legitimacy and social-stability spending—publicly visible acts that reinforce authority, cohesion, and compliance.
It frames the state as a production-and-logistics system: procurement, storage, manufacturing, and distribution are core budgetary commitments.