प्रभूतं मे शत्रुबलं शत्रुबलेन योधयिष्यामि नगरस्थानमटवीं वा तत्र मे श्ववराहयोः कलहे चण्डालस्येवान्यतरसिद्धिर्भविष्यतिण् आसाराणामटवीनां वा कण्टकमर्दनमेतत्करिष्यामिण् अत्युपचितं वा कोपभयान्नित्यमासन्नमरिबलं वासयेदन्यत्राभ्यन्तरकोपशङ्कायाः शत्रुयुद्धावरयुद्धकालश्च इत्यमित्रबलकालः ॥ कZ_०९.२.०६ ॥
prabhūtaṃ me śatrubalaṃ śatrubalena yodhayiṣyāmi nagarasthānam aṭavīṃ vā; tatra me śvavarāhayoḥ kalahe caṇḍālasya ivānyatarasiddhir bhaviṣyati; āsārāṇām aṭavīnāṃ vā kaṇṭakamardanam etat kariṣyāmi; atyupacitaṃ vā kopabhayān nityam āsannam aribalaṃ vāsayed anyatrābhyantarakopaśaṅkāyāḥ; śatruyuddhāvarayuddhakālaś ca—iti amitrabalakālaḥ
Kapag marami akong puwersa ng kaaway na maaaring baligtarin at magamit, lalaban ako sa pamamagitan ng mismong puwersa ng kaaway—maging sa bayang may kuta o sa kagubatan; doon, gaya ng labanan ng aso at baboy-ramo, ang isang mababang ahente (tulad ng caṇḍāla) ay makakamit ang tagumpay kahit alin ang manalo. Sa gayon, maisasagawa ko ang pagdurog sa “mga tinik”—mga pagsalakay at mga hadlang sa kagubatan. Bukod pa rito, kung ang puwersang kaaway ay lumaki nang labis, kung gayon dahil sa takot na mapukaw ang galit nito, dapat itong patirahin sa ibang lugar, sapagkat ang palaging pagpapanatili nito sa malapit ay may panganib ng pag-aalsa sa loob. Ito ang pagkakataon para sa digmaan laban sa kaaway at digmaang proksi—ibig sabihin, ang paggamit sa puwersa ng kaaway.
Let rival forces exhaust each other; a third party can secure advantage regardless of which side prevails, provided it manages timing and positioning.
To prevent a nearby, concentrated hostile contingent from turning into an internal coup or revolt risk.