Adhyaya 314

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताज्ञानं नाम त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः स्तम्भनादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे विषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः

Sa ganito, sa Agni Mahāpurāṇa nagtatapos ang ika-314 na kabanata na tinatawag na “Tvaritājñāna” (Agarang/Mabilis na Kaalaman). Ngayon ay nagsisimula ang ika-315 na kabanata: “Mga mantra na nagsisimula sa Stambhana (pagpapatigil/pagpapirmi).” Wika ni Agni: “Ituturo ko ang stambhana (pagsupil/pagpapirmi), mohana (pagpapalito), vaśya (pagpapasailalim sa impluwensiya), vidveṣa at uccāṭana (pagpapasibol ng alitan at pagpapaalis), (mga lunas sa) lason, sakit at karamdaman, gayundin ang māraṇa (pagwasak) at śamana (pagpapayapa), muli ayon sa pagkakasunod.”

Verse 2

भूर्जे कूर्मं समालिख्य ताडनेन षड्ङ्गुलम् मुखपादचतुर्ष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्द्विजः

Pagkaguhit ng isang pagong (kūrma) sa balat ng punong birch (bhūrja), at sa pamamagitan ng pagmarka/pagtapik upang masukat na anim na lapad ng daliri, ang dvija (dalawang ulit na isinilang) ay saka ilalagay (gagawin ang nyāsa ng) ang mantra sa apat na bahagi—sa ulo at sa apat na paa.

Verse 3

चतुष्पादेषु क्रीं कारं ह्रीं कारं मुखमध्यतः गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत्

Sa apat na paa (ng diyagram/anyo) isulat ang pantig na “krīṃ”; sa gitna ng mukha isulat ang “hrīṃ”. Pagkaraan, isulat ang Vidyā (mantra) sa sinapupunan/sentrong ubod, at isulat ang salitang “sādhaka” sa likod.

Verse 4

मालामन्त्रैस्तु संवेष्ट्य इष्टकोपरि सन्न्यमेत् विधाय कूर्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेनत्

Pagkabalot (ng bagay/estrukturang ritwal) sa mga mālā-mantra (mga mantra ng kuwintas), ilagay ito sa ibabaw ng banal na ladrilyo; at matapos ayusin ayon sa “likod ng pagong” (kūrma-pṛṣṭha—ayos/nyāsa), bigkasin nang wasto ang mantra kasama ang “Karāla” (pormulang panawagan/aspekto).

Verse 5

महाकूर्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षिपेत् ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा

Matapos sambahin ang Dakilang Pagong (Mahākūrma), iwisik muna ng tubig na mula sa mga paa at saka ilapag ang bagay na pang-ritwal; pagkatapos, habang inaalala ang kaaway, hampasin ito ng kaliwang paa nang pitong ulit.

Verse 6

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत्

Pagkaraan nito, mula sa ritwal na binibigkas ng bibig ay sumisibol ang pagpapatigil o pagpapatigas (stambhana) sa kaaway; matapos hubugin ang anyong Bhairava, isulat ang “mantrang kuwintas” (mālā-mantra).

Verse 7

ॐ शत्रुसुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढकरी ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ॐ हूं फें फेत्कारिणि स्वाहा फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे

“Oṃ. O (Diyosa) na pumipigil sa ligaya ng mga kaaway, na nag-aanyong ayon sa nais, na nakatindig sa tindig na ālīḍha, Hrīṃ, Pheṃ, O Phetkāriṇī—paralisahin ang bibig (pananalita) ng aking mga kaaway, ang mga Devadatta; gawin ang pagkaparalisa ng bibig ng lahat ng napopoot sa akin. Oṃ Hūṃ Pheṃ, O Phetkāriṇī—Svāhā; Phaṭ.” Isinusulat din ang ‘hetu’ (tandang sanhi/binhi) at tinatapos ang japa ng mantrang iyon; nagiging dakilang kapangyarihan. Sa kaliwang kamay iguhit ang bundok at ang trident; at sa kanang kamay ito’y isulat/ukitin.

Verse 8

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् ॐ नमो भगवत्यै भगमालिनि विस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूं सः क्रीं काराक्षरे स्वाहा एतेन रोचनाद्यैस्तु तिलकाम्मोहयेज्जगत्

Isulat ang mantra ni Aghora; sa digmaan ay sinasabing nakapapapigil at nakapapapirmi (stambhana) sa mga kaaway. “Oṃ, pagpupugay sa Mapalad na Diyosa Bhagāmālinī—magningning, kumislot; O Laging-Maamo at Basa, tunawin! Hūṃ, Saḥ, Krīṃ—O pantig na anyong Kārā—Svāhā!” Sa pamamagitan nito, gamit ang mga pigment tulad ng rocanā at iba pa, gumawa ng tilaka na kayang magpahilo sa buong daigdig.

Verse 9

ॐ फें हूं फट् फेत्कारिणि ह्रीं ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं गर्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च

“Oṃ—Pheṃ, Hūṃ, Phaṭ! O Phetkāriṇī! Hrīṃ! Magliyab; dayain ang tatlong daigdig, O Lihim na Kālikā—Svāhā.” Sa pamamagitan nito, kapag gumawa ng tilaka, napapasunod ang mga hari at iba pa. (Para sa ritwal) kumuha ng alikabok mula sa asno at ng bulaklak ng halamang sūtaka.

Verse 10

नारीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् गोखुरञ्च तथा शृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा

Kapag ang dugo ng regla ng babae ay naihulog sa gabi sa ibabaw ng higaan at mga katulad nito, ito’y itinuturing na nakapandidiri at nakapagpaparumi. Gayundin, upang alisin ang gayong dumi, ginagamit ang pagkayod sa pamamagitan ng kuko ng baka, sungay, at pati kuko ng kabayo.

Verse 11

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं हृहेषूच्चाटनं भवेत् करवीरशिफा पीता ससिद्धार्था च मरणे

Kapag ang ulo ng ahas ay pinisil o tinalian nang mahigpit, sinasabing nagbubunga ito ng uccāṭana (ritwal ng pagpapaalis/pagtaboy) sa mga bahay. Ang dilaw na usbong ng bulaklak na karavīra, kasama ang puting buto ng mustasa (siddhārtha), ay itinakda para sa māraṇa (nakamamatay na ritwal).

Verse 12

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् सरटं षट्पदञ्चापि तथा कर्कटवृश्चिकम्

Para sa gayon ding layunin (bilang panlunas o panlaban), dapat gamitin ang dugo ng cucchundarī (musk-rat), karavīra (oleander), saraṭa (gumagapang na insekto na tila alupihan), ṣaṭpada (bubuyog), at gayundin ang mga sangkap na may kaugnayan sa alimango at alakdan.

Verse 13

चूर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश् च कुष्ठकृत् ॐ नवरहाय सर्वशत्रून् मम साधय मारय ॐ सों मं वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वहा अनेनार्कशतैर् अर्च्य श्मशाने तु निधापयेत्

Pagkatapos durugin at gawing pulbos, ihulog sa langis; ang pagmamasahe gamit ang langis na iyon ay sinasabing nagdudulot ng kuṣṭha (sakit sa balat na kahawig ng ketong). (Bigkasin:) “Oṁ, kay Navarahā—pasukuin mo ang lahat ng aking kaaway; lipulin mo sila. Oṁ soṁ maṁ vuṁ cuṁ; oṁ śaṁ vāṁ keṁ; oṁ svāhā.” Matapos sambahin sa pamamagitan ng sandaang handog na arka gamit ang mantrang ito, ilagak (ang inihandang sangkap/naipundar na bisa) sa pook ng pagsusunog ng bangkay.

Verse 14

भूर्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः ॐ कुञ्जरी ब्रह्माणी ॐ मञ्जरी माहेश्वरी ॐ वेताली कौमारी ॐ काली वैष्णवी ॐ अघोरा वाराहि ॐ वेताली इन्त्राणी उर्वशी ॐ जयानी यक्षिणी नवमातरो हे मम शत्रुं गृह्णत भूर्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत्

Upang idulot ang kamatayan ng kaaway, gamitin ang mga puwersang sumasakmal (graha) na ito sa dahon ng balat ng punong bhūrja o sa isang anyong-anyo: “Oṁ Kuñjarī bilang Brahmāṇī; Oṁ Mañjarī bilang Māheśvarī; Oṁ Vetālī bilang Kaumārī; Oṁ Kālī bilang Vaiṣṇavī; Oṁ Aghorā bilang Vārāhī; Oṁ Vetālī bilang Indrāṇī; (Oṁ) Urvaśī; Oṁ Jayānī bilang Yakṣiṇī. O Siyam na Ina, dakpin ninyo ang aking kaaway!” Kapag isinulat ang pangalan ng kaaway sa bhūrja at sinamba sa pook ng pagsusunog ng bangkay, sinasabing mamamatay (ang kaaway).