Adhyaya 168

Verse 1

इत्य् आग्नेये महपुराणे ऽयुतलक्षकोटिहोमा नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः महापातकादिकथनम् पुष्कर उवाच दण्डं कुर्यान्नृपो नॄणां प्रायश्चित्तमकुर्वतां कामतो ऽकामतो वापि प्रायश्चित्तं कृतं चरेत्

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa, nagwakas ang ika-167 kabanata na tinatawag na “Ayuta-lakṣa-koṭi-homa.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-168 kabanata: “Paglalahad tungkol sa mahāpātaka (malalaking kasalanan) at mga kaugnay na paksa.” Sinabi ni Puṣkara: “Dapat magpataw ng parusa ang hari sa mga taong hindi nagsasagawa ng prāyaścitta (pagbabayad-sala/pagpapawalang-dungis). Maging sinadyang kasalanan o di-sinasadya, dapat isagawa ang itinakdang ritwal ng pag-alis ng sala at tuparin ito.”

Verse 2

जातवेदोमुखैः सौरैर् इति ख रिपुं हरेदिति ङ , ञ च मत्तक्रुद्धातुराणां च न भुञ्जीत कदाचन महापातकिनां स्पृष्टं यच्च स्पृष्टमुदक्यया

Ang “jātavedomukhaiḥ sauraiḥ”—ito ang pangkat ng titik na kha; at ang “ripuṃ haret”—ito ang mga pangkat ng titik na ṅa at ña. Huwag kailanman kumain ng pagkaing kaugnay ng lasing, galit, o maysakit na naghihirap; ni ng anumang nahawakan ng may malaking kasalanan (mahāpātakin), o nahawakan ng babaeng may regla (udakyā).

Verse 3

गणान्नं गणिकान्नं च वार्धुषेर्गायनस्य च अभिशप्तस्य षण्डस्य यस्याश्चोपपतिर्गृहे

Dapat iwasan ang pagkain mula sa gaṇa (mababang samahan), ang pagkain ng isang bayarang babae, at gayundin ang pagkain ng usurero at ng propesyonal na mang-aawit; gayon din, iwasan ang pagkain ng isinumpa, ng eunuko, at ng babaeng sa bahay ay may kasintahang lihim na naninirahan.

Verse 4

रजकस्य नृशंसस्य वन्दिनः कितवस्य च मिथ्यातपस्विनश् चैव चौरदण्डिकयोस् तथा

Gayundin, ang tuntuning ito ay ukol sa pagkain ng tagalaba, ng malupit na tao, ng tagapuri o panegyrist, ng sugarol, at ng huwad na asceta; at gayon din sa pagkain ng magnanakaw at ng berdugo (o yaong nabubuhay sa pagpaparusa).

Verse 5

कुण्डगोलस्त्रीजितानां वेदविक्रयिणस् तथा शैलूषतन्त्रवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च

Ang pagkain na nagmula sa kuṇḍa o gola (ipinanganak sa bawal), sa lalaking pinaghaharian ng babae, at sa nagbebenta ng Veda; gayundin ang pagkain ng aktor, ng tantravāya (tagasunod ng lihis na ritwal/okulto), at tunay ngang ang pagkain ng taong walang utang-na-loob—lahat ng ito ay dapat iwasan.

Verse 6

कर्मारस्य निषादस्य चेलनिर्णेजकस्य च मिथ्याप्रव्रजितस्यान्नम्पुंश् चल्यास्तैलिकस्य च

Iwasan din ang pagkain ng panday, ng Niṣāda (mangangaso/taga-gubat), ng tagalinis ng damit, ng huwad na nagtalikod sa mundo, ng nagbebenta o nagluluto ng pagkain bilang hanapbuhay, ng eunuko, ng babaeng mapanlinlang, at ng nagtitinda ng langis.

Verse 7

आरूढपतितस्यान्नं विद्विष्टान्नं च वर्जयेत् तथैव ब्राह्मणस्यान्नं ब्राह्मणेनानिमन्त्रितः

Dapat iwasan ang pagkain ng taong nalugmok (patita), at ang pagkaing inihandog na may masamang loob (mula sa kaaway). Gayundin, ang isang Brahmana ay dapat umiwas sa pagkain ng kapwa Brahmana kung hindi siya inanyayahan.

Verse 8

ब्राह्मणान्नञ्च शूद्रेण नाद्याच्चैव निमन्त्रितः एषामन्यतमस्यान्नममत्या वा त्र्यहं क्षपेत्

Ang isang Śūdra, kahit pa pormal na inanyayahan, ay hindi nararapat kumain ng pagkaing pag-aari ng isang Brāhmaṇa. Kapag kinain niya ang pagkain ng alinman sa dalawa—sadyâ man o dahil sa kapabayaan—dapat siyang magsagawa ng pagtubos-sala sa loob ng tatlong gabi (tatlong araw).

Verse 9

मत्या भुक्त्वा चरेत् कृच्छ्रं रेतोविण्मूत्रमेव च चण्डालश्वपचान्नन्तु भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्

Kapag nakakain ng isda, dapat isagawa ang penitensiyang Kṛcchra; gayundin kung nakalunok ng semilya, dumi, at ihi. Ngunit kapag nakakain ng pagkain ng isang Caṇḍāla o Śvapaca, dapat isagawa ang penitensiyang Cāndrāyaṇa.

Verse 10

अनिर्दिशं च प्रेतान्नं गवाघ्रातं तथैव च शूद्रोच्छिष्टं शुनोच्छिष्टं पतितान्नं तथैव च

Ang pagkaing hindi matukoy ang pinagmulan, pagkaing may kaugnayan sa patay (handog sa ritwal ng libing), pagkaing naamoy ng baka, tira ng Śūdra, tira ng aso, at pagkaing pag-aari o ibinigay ng isang nalugmok o itinakwil—lahat ng ito’y dapat iwasan bilang marumi.

Verse 11

तप्तकृच्छ्रं प्रकुर्वीत अशौचे कृच्छ्रमाचरेत् अशौचे यस्य यो भुङ्क्ते सोप्यशुद्धस् तथा भवेत्

Sa panahon ng aśauca (kalagayang marumi), dapat isagawa ang ‘pinainit’ na kṛcchra (taptakṛcchra); at sa karaniwang aśauca, isagawa ang disiplina ng kṛcchra. Bukod dito, sinumang kumain ng pagkaing pag-aari ng taong nasa aśauca ay nagiging marumi rin.

Verse 12

मृतपञ्चनखात् कूपादमेध्येन सकृद्युतात् गणानां गणिकानाञ्चेति ङ , ञ च चौरदाम्भिकयोस्तथेति ञ अपः पीत्वा त्र्यहं तिष्ठेत् सोपवासो द्विजोत्तमः

Kung ang isang balon ay nadungisan kahit minsan ng maruming pinagmulan—gaya ng bangkay ng hayop na may limang kuko, o dahil sa ugnay sa maruruming tao tulad ng mga pangkat ng itinakwil at mga patutot, o sa mga magnanakaw at mapanlinlang—kung gayon ang pinakadakila sa mga ‘dalawang ulit na isinilang’, matapos uminom ng tubig (bilang paglilinis), ay dapat manatili nang tatlong araw na nag-aayuno.

Verse 13

सर्वत्र शूद्रे पादः स्याद् द्वित्रयं वैश्यभूपयोः विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः

Sa lahat ng ganitong pagkakataon, para sa isang Śūdra ang parusa ay isang-kapat (ng karaniwang sukat); para sa isang Vaiśya at para sa hari (Kṣatriya) ito ay dalawang bahagi at tatlong bahagi ayon sa pagkakasunod. Nalalapat ang mga tuntuning ito sa mga usaping may kinalaman sa dumi ng baboy, asno at kamelyo, gayundin sa ihi ng baka, at sa karumihan ng unggoy at uwak.

Verse 14

प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् शुष्काणि जग्ध्वा मांसानि प्रेतान्नं करकाणि च

Kung ang isang dvija (dalawang-ulit na isinilang) ay uminom ng ihi o dumi, o kumain ng pinatuyong karne, ng pagkaing inihandog para sa preta (mga yumao), o ng mga tira-tirang karaka na laman-loob, dapat niyang isagawa ang panatang pampuripikasyon na Cāndrāyaṇa.

Verse 15

क्रव्यादशूकरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः गोनराश्वखरोष्ट्राणां छत्राकं ग्रामकुक्कुटं

Dapat iwasan bilang pagkain ang laman ng mga mababangis na hayop na kumakain ng karne, ang baboy-ramo at kamelyo; gayundin ang laman ng baka at aso, ng unggoy at uwak; pati ng mailap na baka (gavaya), kabayo, asno at kamelyo; at gayundin ang kabute at tandang na alagang-baryo (manok sa nayon).

Verse 16

मांसं जग्ध्वा कुञ्जरस्य तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति आमश्राद्धे तथा भुक्त्वा ब्रह्मचारी मधु त्वदन्

Ang kumain ng laman ng elepante ay nalilinis sa pamamagitan ng penitensiyang tinatawag na Taptakṛcchra. Gayundin, ang isang brahmacārin na kumain ng pagkain sa Āma-śrāddha, at ang kumain ng pulot, ay nalilinis ayon sa itinakdang pag-aalis-sala.

Verse 17

लशुनं गुञ्जनं चाद्यात् प्राजापत्यादिना शुचिः भुक्त्वा चान्द्रायणं कुर्यान् मांसञ्चात्मकृतन्तथा

Kung kumain ng bawang o guñjana, nalilinis siya sa pamamagitan ng penitensiyang Prājāpatya at mga katulad nito. Kung kumain ng karne, dapat niyang isagawa ang panatang Cāndrāyaṇa; gayundin kung ang karne ay inihanda ng sarili niya.

Verse 18

पेलुगव्यञ्च पेयूषं तथा श्लेष्मातकं मृदं वृथाकृशरसंयावपायसापूपशष्कुलीः

Isinasama rin: pelugavya; peyūṣa (unang gatas/colostrum); gayundin ang bunga o produkto ng punong śleṣmātaka; lupa/luwad (mṛd); at higit pa—kṛśara, rasa, saṃyāva, pāyasa, āpūpa, at śaṣkulī (iba’t ibang lutong pagkain at matatamis).

Verse 19

अनुपाकृटमांसानि देवान्नानि हवींषि च गवाञ्च महिषीणां च वर्जयित्वा तथाप्यजां

Dapat iwasan ang karne na hindi wastong inihanda, ang pagkaing nakatalaga sa mga diyos, at ang mga handog na pangyajña (havī). At dapat ding umiwas sa laman ng baka at kalabaw—ngunit sa ilang kalagayan, pinahihintulutan ang kambing.

Verse 20

सर्वक्षीराणि वर्ज्याणि तासाञ्चैवाप्यन्निर्दशं शशकः शल्यकी गोधा खड्गः कूर्मस्तथैव च

Lahat ng uri ng gatas ay dapat iwasan; at sa mga iyon, ang mga gatas na hindi tiyak o hindi itinakda ang uri ay dapat ding iwasan—gaya ng (gatas) ng liyebre, porcupine, iguana, rhinoceros, at gayundin ng pagong.

Verse 21

भक्ष्याः पञ्चनखाः प्रोक्ताः परिशेषाश् च वर्जिताः पाठीनरोहितान्मत्स्यान् सिंहतुण्डांश् च भक्षयेत्

Sa mga hayop na may limang kuko, yaon lamang na hayagang itinakdang maaaring kainin ang pinahihintulutan; ang iba ay dapat iwasan. Maaaring kainin ang isdang tinatawag na pāṭhīna at rohita, at gayundin ang isdang siṃhatuṇḍa (“mukhang-ulo ng leon”).

Verse 22

यवगोधूमजं सर्वं पयसश् चैव विक्रियाः वागषाड्गवचक्रादीन् सस्नेहमुषितं तथा

Lahat ng paghahandang mula sa sebada (yava) at trigo (godhūma), gayundin ang gatas at iba’t ibang produkto nito—gaya ng vārgaṣāḍ, gava, cakra at mga kahalintulad—kapag inimbak na may taba (ghee/langis) at pinatagal (pinahinog/pinatanda), ay dapat ituring ayon sa itinakdang uri ng pagkain sa batas-diyeta.

Verse 23

द्वितीयं वैश्यशूद्रयोरेति क , ख , ङ , ञ च शुष्काणि दग्धमंसानि इति ङ प्राजापत्याद्द्विजः शुचिरिति ख अग्निहोत्रपरीद्धाग्निर्ब्राह्मणः कामचारतः चान्द्रायणं चरेन्मासं वीरवध्वासनं हितं

Para sa Vaiśya at Śūdra, itinakda ang ikalawang (mas mababang) antas ng pag-alis-sala—gaya ng pagbasa sa mga baryanteng salin (ka, kha, ṅa, ña). Sa pagbasa ng ṅa ay sinasabi: “(dapat kumuha) ng pinatuyong karne o karne na inihaw sa apoy.” Sa pagbasa ng kha: “Sa pagsasagawa ng Prājāpatya na penitensiya, ang dvija (dalawang-ulit na isinilang) ay nagiging dalisay.” Ang isang Brāhmaṇa na, dahil sa mapusok na pag-uugaling makalibog, ay nagpanatiling nagliliyab ang mga banal na apoy para sa Agnihotra, ay dapat magsagawa ng panatang Cāndrāyaṇa sa loob ng isang buwan; ito’y ipinahahayag na kapaki-pakinabang bilang pag-alis-sala (tinatawag din sa naipasa na salita na ‘vīra-vadhv-āsana’).

Verse 24

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः महान्ति पातकान्याहुः संयोगश् चैव तैः सह

Ipinahahayag nilang ito ang mga dakilang kasalanan: pagpatay sa isang Brāhmaṇa (brahmahatyā), pag-inom ng nakalalasing na alak (surāpāna), pagnanakaw (steya), at pakikipagtalik sa asawa ng sariling guro; at gayundin ang pakikisangkot o pakikipagsama sa mga kasalanang iyon o sa mga nagkasala.

Verse 25

अनृते च समुत्कर्षो राजगामि च पैशुनं गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानं ब्रह्महत्यया

Ang mapagmalaking pag-angat sa sarili na nakaugat sa kasinungalingan, ang pagsusumbong na umaabot sa hari (paninirang-puri sa harap ng kapangyarihang maharlika), ang masamang paninira at pagtsitsismis, at ang matigas na pagdikit ng huwad na paratang sa sariling guro—ang mga ito’y sinasabing kapantay ng kasalanang pagpatay sa Brāhmaṇa (brahmahatyā).

Verse 26

ब्रह्मोज्झ्यवेदनिन्दा च कौटसाक्ष्यं सुहृद्बधः गर्हितान्नाज्ययोर्जग्धिः सुरापानसमानि षट्

Ang pagpapabaya sa mga tungkuling Brahmanikal, ang paglapastangan sa Veda, ang pagbibigay ng huwad na patotoo, ang pagpatay sa kaibigan, ang pagkain ng kinokondena o maruming pagkain at ang di-wastong paggamit ng ghee—ang anim na ito’y ipinahahayag na kapantay ng kasalanang pag-inom ng alak (surāpāna).

Verse 27

निक्षेपस्यापहरणं नराश्वरजतस्य च भूमिवज्रमणीनाञ्च रुक्मस्तेयसमं स्मृतं

Ang pagkuha ng ipinagkatiwalang deposito (nikṣepa), at ang pagnanakaw ng tao, kabayo, o pilak, gayundin ng lupa, diyamante, at mga hiyas—ang mga ito’y itinuturing na kapantay ng pagnanakaw ng ginto.

Verse 28

रेतःसेकः स्वयोन्याषु कुमारीष्वन्त्यजासु च सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु गुरुतल्पसमं विदुः

Ipinahahayag ng kasulatan na ang pagpapalabas ng semilya (pakikipagtalik) sa mga babae ng sariling angkan, sa mga dalaga, sa mga babaeng itinuturing na outcaste, at sa asawa ng kaibigan o ng sariling anak na lalaki, ay itinuturing na katumbas ng kasalanang paglapastangan sa higaan ng guro (gurutalpa).

Verse 29

गोबधो ऽयाज्य संयाज्यं पारदार्यात्मविक्रियः गुरुमातृपितृत्यागः स्वाध्ययाग्न्योः सुतस्य च

Kabilang sa mga sinisisi ay: pagpatay ng baka; pagkapari o pakikilahok sa handog para sa taong hindi karapat-dapat paghandugan; pangangalunya (paglapit sa asawa ng iba); pagbebenta ng sarili (pagkaalipin sa sarili); pagtalikod sa guro, ina, o ama; at pagpapabaya sa pag-aaral ng Veda, sa mga banal na apoy, at sa tungkulin sa anak na lalaki.

Verse 30

परिवित्तितानुजेन परिवेदनमेव च तयोर्दानञ्च कन्यायास्तयोरेव च याजनं

Para sa nakababatang kapatid na lalaki na nag-asawa habang ang nakatatandang kapatid ay nananatiling walang asawa (yaong ‘lumampas’ sa nakatatanda), itinakda ang pormal na pagpapahayag/pagpapayapa na tinatawag na parivedana. At ang pagbibigay ng dalaga sa kasal ay para lamang sa dalawang iyon; gayundin, ang pagganap ng ritwal na yājana ay para lamang sa dalawang iyon.

Verse 31

कन्याया दूषणञ्चैव वार्धुष्यं व्रतलोपनं तडागारामदाराणामपत्यस्य च विक्रियः

Kabilang din sa mga kasalanan: paglapastangan sa dangal ng isang dalaga; pagpapautang na may labis na tubo (usury); paglabag sa mga panata; at pagbebenta ng mga imbakan ng tubig, mga harding-pasyalan, ng sariling asawa, at ng sariling mga anak.

Verse 32

व्रात्यता बान्धवत्यागो भृताध्यापनमेव च भृताच्चाध्ययनादानमविक्रेयस्य विक्रयः

Ang maging vrātya (yaong nahulog mula sa itinakdang disiplina ng Veda), ang pagtalikod sa mga kamag-anak, ang pagtuturo kapalit ng upa, ang pagtanggap ng bayad para sa pag-aaral/pagbigkas ng Veda, at ang pagbebenta ng bagay na hindi dapat ipagbili—ang mga ito ay hinahatulan bilang adharma (laban sa dharma).

Verse 33

समानि ब्रह्महत्ययेति ख , ङ , ञ च गर्हितानामन्नजग्धिरिति ङ सख्युः सुतस्य चेति ङ सर्वाकारेष्वधीकारो महायन्त्रप्रवर्तनं हिंसौषधीनां स्त्र्याजीवः क्रियालङ्गनमेव च

“(May mga gawa) na itinuturing na katumbas ng pagpatay sa Brahmana (brahmahatyā),” ayon sa mga pagbasa ng kha-, ṅa-, at ña-. “Pagkain ng pagkaing (naiwan) ng mga hinahatulan,” ayon sa bersiyong ṅa-; at “(pakikipagtalik sa) asawa ng anak na lalaki ng isang kaibigan,” ayon din sa bersiyong ṅa-. Kabilang pang sinisisi: pag-aangkin ng kapangyarihan sa lahat ng larangan nang walang karapatan, pagpapakilos ng malalaking makina/engine, paggamit ng mararahas o makamandag na gamot, pamumuhay sa (kinikita ng) kababaihan, at paglabag sa itinakdang mga ritwal (kriyā).

Verse 34

इन्धनार्थमशुष्काणां दुमाणाञ्चैव पातनं योषितां ग्रहणञ्चैव स्त्रीनिन्दकसमागमः

Ang pagputol ng mga punong sariwa (hindi pa tuyo) para lamang gawing panggatong, ang pagdukot sa kababaihan, at ang pakikisama sa mga nanlalait sa kababaihan—mga ito ay mga gawang dapat sisihin.

Verse 35

आत्मार्थञ्च क्रियारम्भो निन्दितान्नदनन्तथा अनाहिताग्नितास्तेयमृणानाञ्चानपक्रिया

Ang pagsisimula ng mga ritwal para lamang sa sariling pakinabang, ang pagbibigay (bilang limos) ng pagkaing sinisisi, ang kalagayang walang naitatag na banal na apoy (anāhitāgni), ang pagnanakaw, at ang kabiguang magbayad ng mga utang—mga ito ay binibilang na kapintasan na dapat sa pagsisi.

Verse 36

असच्छास्त्राधिगमनं दौःशील्यं व्यसनक्रिया धान्यकुप्यपशुस्तेयं मद्यपस्त्रीनिषेवणं

Ang pag-aaral ng huwad o mapanlinlang na mga kasulatan (asat-śāstra), masamang asal, ang pagsunod sa mga bisyong nakaaadik, pagnanakaw ng butil, mahahalagang bagay o baka, pag-inom ng nakalalasing, at pakikiapid sa asawa ng iba—mga ito ay ibinibilang na mapaminsalang kasalanan.

Verse 37

स्त्रीशूद्रविट्क्षत्रबधो नास्तिक्यञ्चोपपातकं ब्राह्मणस्य रुजः कृत्यं घ्रातिरघ्रेयमद्ययोः

Para sa isang Brāhmaṇa, ang pagpatay sa babae, sa Śūdra, sa Vaiśya, o sa Kṣatriya, gayundin ang kawalang-paniniwala (nāstikya), ay inuuri bilang upapātaka (pangalawang kasalanan). Kasama rin: pananakit o pagdulot ng sugat (rujā), pagsasagawa ng salamangka/itim na ritwal (kṛtyā), at pag-amoy sa mga bagay na di dapat amuyin, pati na ang amoy ng nakalalasing na alak.

Verse 38

जैंभं पुंसि च मैथुन्यं जातिभ्रंशकरं स्मृतं श्वखरोष्ट्रमृगेन्द्राणामजाव्योश् चैव मारणं

Ang pakikipagtalik sa lalaki at sa isang di-taong nilalang (jaiṃbha) ay inaalala bilang sanhi ng pagkawala ng katayuang kasta; gayundin, ang pagpatay sa aso, asno, kamelyo, leon, at pati kambing at tupa ay hinahatulan.

Verse 39

सङ्कीर्णकरणं ज्ञेयं मीनाहिनकुलस्य च निन्दितेभ्यो धनादानं बाणिज्यं शूद्रसेवनं

Dapat unawain na ang mga hanapbuhay ng may halong pinagmulan (saṅkīrṇa) ay kinabibilangan ng: pangingisda at kalakal na may kaugnayan sa pagpatay/paghawak ng isda at monggós (ichneumon); pagbibigay ng salapi (utang o kaloob) sa mga pinupulaan; pangangalakal; at paglilingkod sa ilalim ng mga Śūdra.

Verse 40

अपात्रीकरणं ज्ञेयमसत्यस्य च भाषणं कृमिकीटवयोहत्या मद्यानुगतभोजनं

Dapat unawain bilang mga gawaing may demerito: ang gawing di-karapat-dapat ang isang karapat-dapat (sa pagtanggap ng handog/ritwal), ang pagsasalita ng kasinungalingan, ang pagpatay sa mga uod at insekto (gayundin) sa mga ibon, at ang pagkain ng pagkaing may kaugnayan sa nakalalasing na alak.

Verse 41

फलैधःकुसुमस्तेयमधैर् यञ्च मलावहं

Ang pagnanakaw ng prutas, panggatong, at mga bulaklak—kasama ang anumang kinukuha ng mandaraya—ay nagdudulot ng karumihan (di-kadalisayan).