Adhyaya 167

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे वर्णधर्मादिर्नाम षट्षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अयुतलक्षकोटिहोमाः अग्निर् उवाच श्रीशान्तिविजयाद्यर्थं ग्रहयज्ञं पुनर्वदे ग्रहयज्ञो ऽयुतहोमलक्षकोट्यात्मकस्त्रिधा

Sa gayon, sa Agni Mahāpurāṇa nagwakas ang ika-166 na kabanata na pinamagatang “Varṇa-dharma at mga kaugnay na tungkulin.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-167 na kabanata: “Ayuta–Lakṣa–Koṭi na mga Homa.” Sinabi ni Agni: “Para sa kasaganaan, pagpapayapa, tagumpay at iba pa, muli kong ipaliliwanag ang handog na pang-planetang diyos (graha-yajña). Ang graha-yajña ay tatlong uri, ayon sa sukat ng mga homa: ayuta (sampung libo), lakṣa (isang daang libo), at koṭi (sampung milyon).”

Verse 2

वेदेरैशे ह्य् अग्निकुण्डाद् ग्रहानावाह्य मण्डले सौम्ये गुरुर्बुधश् चैशे शुक्रः पूर्वदले शशी

Sa pamamagitan ng mga mantra ng Veda, dapat tawagin ang mga planeta mula sa agni-kuṇḍa (hukay ng apoy) at itatag sa ritwal na maṇḍala: sa mapalad na bahagi (saumya) naroon sina Guru (Jupiter) at Budha (Mercury); sa silangang talulot naroon si Śukra (Venus) at si Śaśī (Buwan).

Verse 3

आग्नेये दक्षिणे भौमो मध्ये स्याद्भास्करस् तथा शनिराप्ये ऽथ नैरृत्ये राहुः केतुश् च वायवे

Si Bhauma (Mars) ay inilalagay sa timog-silangan at sa timog; si Bhāskara (Araw) ay nasa gitna; si Śani (Saturn) ay sa kanluran; pagkatapos, si Rāhu ay sa timog-kanluran (nairṛtya) at si Ketu ay sa hilagang-kanluran (vāyavya).

Verse 4

ईशश्चोमा गुहो विष्णुर्ब्रह्मेन्द्रौ यमकालकौ चित्रगुप्तश्चाधिदेवा अग्निरापः क्षितिर्हरिः

Si Īśa (Śiva) at Umā, si Guha (Skanda), si Viṣṇu, sina Brahmā at Indra, si Yama at Kāla, at si Citragupta ay alalahanin bilang mga adhideva (namumunong diyos); gayundin sina Agni (Apoy), Āpas (Mga Tubig), Kṣiti (Lupa), at Hari.

Verse 5

इन्द्र ऐन्द्री देवता च प्रजेशो ऽहिर्विधिः क्रमात् एते प्रत्यधिदेवाश् च गणेशो दुर्गयानिलः

Binabanggit nang sunod-sunod sina Indra, ang diyosang Aindrī, si Prajēśa (Brahmā), si Ahi (kapangyarihang Ahas), at si Vidhi (ang Tagapag-ayos—Brahmā); sila ang katumbas na praty-adhidevatā (pangalawang namumunong diyos), kasama sina Gaṇeśa, Durgā, at Anila (Vāyu).

Verse 6

खमश्विनौ च सम्पूज्य यजेद्वीजैश् च वेदजैः अर्कः पलाशः खदिरो ह्य् अपामार्गश् च पिप्पलः

Matapos sambahin nang wasto si Kha at ang kambal na Aśvin, dapat isagawa ang yajña kasama ang mga dvija ("dalawang ulit na isinilang") na sinanay sa mga ritong Veda. Ang mga itinakdang kahoy/halaman sa ritwal ay: arka, palāśa, khadira, apāmārga, at pippala.

Verse 7

उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात् मध्वाज्यदधिसंमिश्रा होतव्याश्चाष्टधा शतम्

Sa wastong pagkakasunod, ang mga patpat na panggatong (samidh) ay dapat mula sa udumbara, śamī, durvā, at kuśa; at maghandog ng isang daan at walo (108) na āhuti, na hinaluan ng pulot, ghee, at gatas-asim (curd).

Verse 8

एकाष्टशतुरः कुम्भान् पूर्य पूर्णाहुतिन्तथा वसोर्धारान्ततो दद्याद्दक्षिणाञ्च ततो ददेत्

Pagkapuno ng isang daan at walo (108) na banga (kumbha), isagawa ang pūrṇāhuti, ang ganap na pangwakas na handog; matapos tapusin ang alay na vasordhārā, saka ibigay ang dakṣiṇā, ang kaukulang handog-galang sa pari.

Verse 9

यजमानं चतुर्भिस्तैर् अभिषिञ्चेत् समन्त्रकैः सुरास्त्वामभिषिञ्चन्तु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

Sa pamamagitan ng apat na iyon na tubig/sisidlan, na may kasamang mga mantra, pahiran o buhusan ng abhiṣeka ang yajamāna (ang naghahandog). “Nawa’y abhiṣeka-han ka ng mga diyos—sina Brahmā, Viṣṇu, at Maheśvara.”

Verse 10

वासुदेवो जगन्नाथस् तथा सङ्कर्षणः प्रभुः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश् च भवन्तु विजयाय ते

Nawa’y si Vāsudeva, ang Panginoon ng sansinukob (Jagannātha); gayundin si Saṅkarṣaṇa, ang makapangyarihang pinuno; at sina Pradyumna at Aniruddha—ay maging para sa iyong tagumpay.

Verse 11

आखण्डलो ऽग्निर्भगवान् यमो वै नैरृतस् तथा वरुणः पवनश् चैव धनाध्यक्षस् तथा शिवः

Si Akhāṇḍala (Indra), ang kagalang-galang na Panginoong Agni, si Yama nga, at gayundin si Nairṛta; si Varuṇa, at si Pavana (Vāyu); si Dhanādhyakṣa (Kubera), at si Śiva rin.

Verse 12

ब्रह्मणा सहितः शेषो दिक्पालाः पान्तु वः सदा कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिर्मेधा पुष्टिः श्रद्धा क्रिया मतिः

Nawa’y si Śeṣa, kasama si Brahmā at ang mga Tagapagbantay ng mga Panig (Dikpāla), ay laging magtanggol sa inyo; at nawa’y ang Katanyagan, Kasaganaan (Lakṣmī), Katatagan, Talino, Pagpapalusog, Pananampalataya, Wastong Gawa, at Matuwid na Paghatol ay manatili rin sa inyo.

Verse 13

बुद्धिर् लज्जा वपुः शान्तिस्तुष्टिः कान्तिश् च मातरः एतास्त्वामभिषिञ्चन्तु धर्मपत्न्याः समागताः

Nawa’y ang mga Kapangyarihang Ina na ito—Katalinuhan, Pagkamahinhin, Kagalingan ng katawan, Kapayapaan, Kasiyahan, at Karingalan—na nagtipon bilang mga matuwid na kabiyak (ni Dharma), ay magpahid sa iyo ng abhiṣeka at magbasbas.

Verse 14

आदित्यश् चन्द्रमा भौमो बुधजीवशितार्कजाः ग्रहास्त्वामभिषिञ्चन्तु राहुः केतुश् च तर्पिताः

Nawa’y ang mga planeta—Araw, Buwan, Mars, Mercury, Jupiter, Venus, at Saturn—ay magpabanal sa iyo sa pamamagitan ng abhiṣeka; at nawa’y sina Rāhu at Ketu, na napasiyahan sa wastong mga handog, ay magbigay rin ng kanilang pagpapala.

Verse 15

देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ऋषयो मनवो गावो देवमातर एव च

Ang mga diyos, mga Dānava at mga Gandharva; mga Yakṣa, mga Rākṣasa at mga nilalang-ahas (Pannaga); ang mga Ṛṣi, ang mga Manu, ang mga baka—at gayundin ang mga Banal na Ina (Mātṛkā).

Verse 16

देवपत्न्यो द्रुमा नागा दैत्याश्चाप्सरसाङ्गणाः अस्त्राणि सर्वशास्त्राणि राजानो वाहनानि च

Ang mga asawa ng mga diyos, ang mga punò, ang mga Nāga, ang mga Daitya at ang mga pangkat ng Apsaras; ang mga sandata, lahat ng śāstra (mga kasulatan ng kaalaman), ang mga hari, at gayundin ang mga sasakyan o sinasakyan (wāhana)—lahat ng ito’y dapat maunawaang kabilang dito.

Verse 17

औषधानि च रत्नानि कालस्यावयवाश् च ये सरितः सागराः शैलास्तीर्थानि जलदा नदाः

Ang mga halamang-gamot at mga hiyas, at ang lahat ng bahagi (sangkap) ng panahon; mga ilog, karagatan, kabundukan, mga tīrtha (banal na tawiran), mga ulap na nagdadala ng ulan, at mga batis—ang lahat ng ito ay dapat maunawaang kabilang sa mga binilang na sangkap ng daigdig.

Verse 18

एते त्वामभिषिञ्चन्तु सर्वकामार्थसिद्धये अलङ्कृतस्ततो दद्याद्धेमगोन्नभुवादिकं

“Nawa’y ang mga ito ay magsagawa ng abhiṣeka (banal na pagbabasbas/pagbuhos) sa iyo upang matupad ang lahat ng ninanais na layon at bagay.” Pagkaraan, kapag nararapat nang naayusan, dapat magbigay ng kaloob: ginto, mga baka, butil na pagkain, lupa, at iba pa.

Verse 19

कपिले सर्वदेवानां पूजनीयासि रोहिणि तीर्थदेवमयी यस्मादतःशान्तिं प्रयच्छ मे

O Kapilā, O Rohiṇī—karapat-dapat kang sambahin ng lahat ng mga deva; sapagkat taglay mo ang pagka-diyos ng isang tīrtha (banal na pook), kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 20

पुण्यस्त्वं शङ्ख पुण्यानां मङ्गलानाञ्च मङ्गलं विष्णुना विधृतो नित्यमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

O Śaṅkha (kabibe), ikaw ang banal sa gitna ng mga banal, at ikaw ang mismong pagpapala sa gitna ng mga mapalad. Laging tangan ni Viṣṇu—kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 21

धर्म त्वं वृषरूपेण जगदानन्दकारकः अष्टमूर्तेरधिष्टानमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

O Dharma—sa anyong Toro (Vṛṣa) na nagdudulot ng kagalakan sa daigdig—ikaw ang saligang tagapagtaguyod ng Aṣṭamūrti (Walong Anyo ni Śiva); kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 22

हिरण्यगर्भगर्भस्थं हेमवीजं विभावसोः अनन्तपुण्यफलदमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

O Maningning na Agni, ikaw na nananahan sa Ginintuang Sinapupunan (Hiraṇyagarbha) at ang binhi mo’y ginto; bilang tagapagkaloob ng walang-hanggang bunga ng kabutihan, ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 23

पीतवस्त्रयुगं यस्माद्वासुदेवस्य वल्लभं प्रदानात्तस्य वै विष्णुरतः शान्तिं प्रयच्छ मे

Sapagkat naihandog ang isang pares ng dilaw na kasuotan—minamahal ni Vāsudeva—nawa’y si Viṣṇu, na nalulugod sa gayong debosyon, ang magkaloob sa akin ng kapayapaan.

Verse 24

विष्णुस्त्वं मत्स्यरूपेण यस्मादमृतसम्भवः चन्द्रार्कवाहनो नित्यमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

Ikaw ay si Viṣṇu sa anyong Isda (Matsya), na mula sa iyo nagaganap ang paglitaw ng amṛta, ang walang-kamatayan. Ikaw na laging sinasakyan ng Buwan at Araw—kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 25

यस्मात्त्वं पृथिवी सर्वा धेनुः केशवसन्निभा सर्वपापहरा नित्यमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

Sapagkat ikaw ang buong Daigdig—gaya ng isang baka, kahawig ni Keśava (Viṣṇu)—at lagi mong inaalis ang lahat ng kasalanan, kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 26

यस्मादायसकर्माणि तवाधीनानि सर्वदा लाङ्गलाद्यायुधादीनि अतः शान्तिं प्रयच्छ मे

Sapagkat ang lahat ng gawaing may bakal ay laging nasa ilalim ng iyong kapangyarihan—gayundin ang araro at iba pang sandata at kasangkapan—kaya ipagkaloob mo sa akin ang pagpapayapa at kaligtasan.

Verse 27

यस्मात्त्वं स्सर्वयज्ञानामङ्गत्वेन व्यवस्थितः योनिर्विभावसोर्नित्यमतः शान्तिं प्रयच्छ मे

Sapagkat ikaw ay itinatag bilang mahalagang sangkap ng lahat ng yajña, at lagi kang pinagmumulan ni Vibhāvas (Apoy), kaya ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.

Verse 28

गवामङ्गेषु तिष्ठन्ति भुवनानि चतुर्दश यस्मात्तस्माच्छिवं मे स्यादिह लोके परत्र च

Sapagkat ang labing-apat na daigdig ay nananahan sa mga sangkap ng mga baka, nawa’y mapasakin ang pagpapala—dito sa mundong ito at sa kabilang daigdig din.

Verse 29

धर्मकामार्थसिद्धये इति ख यस्मादशून्यं शयनं केशवस्य शिवस्य च शय्या ममाप्यशून्यास्तु दत्ता जन्मनि जन्मनि

“Para sa katuparan ng dharma, kāma, at artha”—ganito ang dapat sabihin. Yamang ang higaan nina Keśava at Śiva ay hindi kailanman walang laman, nawa’y ang aking higaan man ay hindi maging hungkag, dahil sa naibigay na kawanggawa, sa bawat kapanganakan.

Verse 30

यथा रत्नेषु सर्वेषु सर्वे देवाः प्रतिष्ठिताः तथा शान्तिं प्रयच्छन्तु रत्नदानेन मे सुराः

Kung paanong ang lahat ng mga diyos ay nakalagay sa lahat ng hiyas, gayon nawa’y ipagkaloob ng mga deva ang kapayapaan sa akin sa pamamagitan ng aking pag-aalay ng mga hiyas.

Verse 31

यथा भूमिप्रदानस्य कलां नार्हन्ति षोडशीं दानान्यन्यानि मे शान्तिर्भूमिदानाद्भवत्विह

Kung paanong ang ibang mga handog ay hindi man lamang karapat-dapat sa ikalabing-anim na bahagi ng bunga ng pag-aalay ng lupa, gayon nawa’y dumating sa akin ang kapayapaan dito sa pamamagitan ng pagdodonasyon ng lupa.

Verse 32

ग्रहयज्ञो ऽयुतहोमो दक्षिणाभी रणे जितिः विवाहोत्सवयज्ञेषु प्रतिष्ठादिषु कर्मषु

Ang Graha-yajña, ang ayuta-homa (sampung libong handog sa apoy), at ang pagbibigay ng dakṣiṇā (kaloob sa mga pari) ay nagdudulot ng tagumpay sa labanan; at dapat gamitin sa mga ritwal gaya ng mga sakramento ng kasal, mga handog-pista, mga pagtatalaga (pratiṣṭhā), at iba pang kaugnay na gawaing seremonyal.

Verse 33

सर्वकामाप्तये लक्षकोटिहोमद्वयं मतं गृहदेशे मण्डपे ऽथ अयुते हस्तमात्रकं

Para sa pagkatamo ng lahat ng ninanais, itinakda ang dalawang ulit na pagganap ng homa, na umaabot sa bilang na lakṣa at koṭi ng mga handog. Sa sariling pook-tahanan, sa loob ng maṇḍapa, para sa ritong ayuta (10,000), ang kuṇḍa (hukay-dambana ng apoy) ay dapat may sukat na isang hasta (isang dangkal).

Verse 34

मेखलायोनिसंयुक्तं कुण्डञ्चत्वार ऋत्विजः स्वयमेको ऽपि वा लक्षे सर्वं दशगुणं हि तत्

Ang kuṇḍa (hukay ng apoy) na may itinakdang mekhalā at yoni, at pinaglilingkuran ng apat na ṛtvij; o kahit isagawa ng isang tao lamang sa lakṣa, dapat maunawaan na ang buong bunga ng ritwal ay nagiging sampung ulit.

Verse 35

चतुर्हस्तं द्विहस्तं वा तार्क्षञ्चात्राधिकं यजेत् सामध्वनिशीरस्त्वं वाहनं पमेष्ठिनः

Dito ay dapat sambahin si Tārkṣya (Garuḍa) alinman sa anyong may apat na bisig, o may dalawang bisig, o sa higit pang marangal na anyo. Ikaw na ang ulo’y pinapalamutian ng alingawngaw ng mga awit na Sāman, ikaw ang sasakyang-diyos ni Pameṣṭhin (Brahmā).

Verse 36

विषयापहरो नित्यमतः शान्तिं प्रयच्छ मे पूर्ववत् कुण्डमामन्त्र्य लक्षहोमं समाचरेत्

“O laging naroroon na tagapag-alis ng masasamang impluwensiya, ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan.” Pagkaraan, gaya ng dati, matapos ritwal na tawagin ang kuṇḍa (dambana ng apoy), dapat isagawa nang wasto ang lakṣa-homa (isandaang libong handog).

Verse 37

वसोर्धारां ततो दद्याच्छय्याभूषादिकं ददेत् तत्रापि दश चाष्टौ च लक्षहोमे तथर्त्विजः

Pagkaraan nito, dapat ihandog ang alay na vasordhārā; at dapat ding magbigay-donasyon ng higaan, mga palamuti, at iba pang katulad. Sa gayon ding ritwal, para sa lakṣa-homa (isang daang libong pag-aalay sa apoy), itinatakda rin ang sampu at walo (kabuuang labing-walo) na mga paring tagapagpaganap.

Verse 38

पुत्रान्नराज्यविजयभुक्तिमुक्त्यादि चाप्नुयात् दक्षिणाभिः फलेनास्माच्छत्रुघ्नः कोटिहोमकः

Mula sa ritwal na ito, ang nagsasagawa—yaong nakatapos ng koṭi-homa (isang crore o sampung-milyong pag-aalay sa apoy) sa Shatrughna-homa na pumupuksa sa kaaway—ay magkakamit ng mga anak, pagkain, paghahari, tagumpay, pagtatamasa, kalayaan (mukti), at iba pang bunga, ayon sa dakṣiṇā (handog na kaloob) at sa ninanais na layon.

Verse 39

तथा जन्मनि जन्मनीति ङ गृहादौ मण्डपे वाथेति ख गृहादौ मण्डपे चैवमिति ञ पुत्रार्थराज्यविजयभुक्तिमुक्त्यादीति ख , ङ च चतुर्हस्तं चाष्टहस्तं कुण्डन्द्वादश च द्विजाः पञ्चविंशं षोडशं वा पटे द्वारे चतुष्टयं

Gayundin, ang mga tuntuning ito ay umiiral mula kapanganakan hanggang kapanganakan. Sa bahay at sa maṇḍapa (pabilyong ritwal) ay gayon din, ayon sa pahayag. Para sa mga layunin gaya ng pagkamit ng anak, paghahari, tagumpay sa kaharian, makamundong pagtatamasa, at kalayaan, itinuturo rin ang kaparehong mga alituntunin. O mga dwija (dalawang ulit na isinilang), ang kuṇḍa (hukay ng apoy) ay dapat na apat o walong hasta; at ang sukat ng paṭa (tabing na tela) at ng pintuan ay ibinibigay bilang mga pangkat na tig-aapat, na may mga sukat na gaya ng labindalawa, labing-anim, o dalawampu’t lima (yunit) ayon sa nararapat.

Verse 40

कोटिहोमी सर्वकामी विष्णुलोकं स गच्छति होमस्तु ग्रहमन्त्रैर् वा गायत्र्या वैष्णवैर् अपि

Ang nagsasagawa ng koṭi-homa (isang milyon/isang koṭi na pag-aalay), na tumutupad sa lahat ng ninanais, ay mapupunta sa daigdig ni Viṣṇu. Ang gayong homa ay maaaring isagawa sa mga mantra ng mga diyos na pang-planetang graha, o sa Gāyatrī, o rin sa mga mantrang Vaiṣṇava.

Verse 41

जातवेदोमुखैः शैवैः वैदिकैः प्रथितैर् अपि तिलैर् यवैर् घृतैर् अश्वमेधफलादिभाक्

Dapat siyang maghandog sa pamamagitan ng mga mantra na nagsisimula sa “Jātavedas”, kasama ang mga mantrang Śaiva at maging ang mga kilalang mantrang Vedic. Sa pag-aalay ng linga, yava (sebada), at ghṛta (nilinaw na mantikilya), siya’y nagiging tumatanggap ng bunga ng Aśvamedha at ng iba pang dakilang sakripisyo.

Verse 42

विद्वेषणाभिचारेषु त्रिकोणं कुण्डमिष्यते समिधो वामहस्तेन श्येनास्थ्यनलसंयुताः

Sa mga ritwal ng poot at sa mga gawaing abhicāra (mapanlaban na operasyon), itinatakda ang hukay-apoy na tatsulok. Ang mga patpat na panggatong (samidh), na kinuha sa kaliwang kamay, ay dapat gamitin kasama ng mga sangkap gaya ng buto ng lawin at apoy.

Verse 43

रक्तभूषैर् मुक्तकेशैर् ध्यायद्भिरशिवं रिपोः दुर्मित्रियास्तस्मै सन्तु यो द्वेष्टि हुं फडिति च

Nawa’y ang mga napopoot sa kanya—na bumibigkas ng “huṃ” at “phaṭ”—ay maging masasamang kakampi ng kaaway na iyon, habang nagmumuni sa kapahamakan ng kalaban, na may pulang palamuti at nakalugay ang buhok.

Verse 44

छिन्द्यात् क्षुरेण प्रतिमां पिष्टरूपं रिपुं हनेत् यजेदेकं पीडकं वा यः स कृत्वा दिवं व्रजेत्

Dapat putulin ang imahen sa pamamagitan ng labaha; sa gayon ay mapapabagsak ang kaaway na hinubog sa anyo ng masa. Sinumang magsagawa ng pagsamba sa iisang (tinutumbok na) ritwal, o kahit ng ‘pīḍaka’ (ritwal ng pagdiin/pagpahirap), matapos gawin ito ay makakamit ang langit.