Adhyaya 31

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मण्डलादिवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः अथ एकत्रिंशो ऽध्यायः मार्जनविधानं अग्निर् उवाच रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः

Sa gayon, sa Agni Purāṇa—ang sinaunang Mahāpurāṇa—nagtatapos ang ika-30 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng mga Maṇḍala at mga kaugnay na diyagramang-ritwal.” Ngayon ay nagsisimula ang ika-31 kabanata: “Pamamaraan ng Mārjana (pagwiwisik na panlinis).” Sinabi ni Agni: “Ituturo ko ang pag-iingat at pananggalang, para sa sarili at para sa iba, na tinatawag na ‘Mārjana’; sa pamamagitan nito ang tao’y napapalaya sa dalamhati at nakakamit ang kaligayahan.”

Verse 2

ॐ नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने

Oṃ—pagpupugay sa Kataas-taasang Katotohanan (paramārtha), sa Kataas-taasang Puruṣa, sa Dakilang Kaluluwa; sa Kanya na walang anyo ngunit nag-aanyong marami, na lumalaganap sa lahat, ang Pinakamataas na Sarili (Paramātman).

Verse 3

निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः

Pagkatapos yumukod sa Walang-dungis, sa Dalisay, at sa Nakatuon sa yoga ng pagninilay (dhyāna), ako ngayon ay magpapaliwanag; nawa’y ang aral na iyon ang magpaganap at magtagumpay sa aking mga salita.

Verse 4

वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः

Pagkatapos magbigay-galang kina Varāha, Narasiṃha, at Vāmana, O dakilang muni, ako ngayon ay magpapaliwanag; nawa’y sa pamamagitan nito ay maganap at magtagumpay ang aking mga salita.

Verse 5

मन्त्रजं फलमश्नुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुखं ब्रह्माप्नुयान्नरः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः

“Tinatamasa niya ang bungang isinilang ng mantra”—ganito ang pagbasa sa resensiyong Kha (ayon sa manuskritong minarkahan sa kolasyon). “Maaaring makamtan ng tao ang ligaya at ang Brahman”—ganito rin ang pagbasa sa Kha. Pagkaraang yumukod kay Trivikrama, kay Rāma, kay Vaikuṇṭha, at kay Nara, ipaliliwanag ko ngayon—nawa’y magtagumpay ang aral na iyon at matupad ang aking mga salita.

Verse 6

वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्

O Panginoon sa mga anyong Varāha at Narasiṃha; O Panginoong Vāmana, O Trivikrama; O Panginoong Hayagrīva; O Panginoon ng lahat; O Hṛṣīkeśa—pawiin at wasakin ang lahat ng di-mabuti.

Verse 7

अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव

Sa apat na kataas-taasang sandata, na nagsisimula sa di-matatalong diskus (cakra)—na ang kapangyarihan ay di-napipinsala—maging Tagapag-alis Ka ng lahat ng kasamaan at masasamang puwersa.

Verse 8

हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्

Alisin ang kasalanan ni Harāmuka at gawin ang ganap na kagalingan. Alisin din ang nagbibigay-takot sa pamamagitan ng kamatayan, pagkagapos, at pagdurusa—kasama ang anumang bungang nagmumula sa kasalanan.

Verse 9

पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम् गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर

Kapag ginamit kasama ng nakatuong mapanirang pagninilay, maaaring isagawa ang abhichāra (malefikong ritwal): gaya ng pagkaparalisa/pagdurusa sa pamamagitan ng paghipo, pagpapadala ng matinding sakit, at maging ang pagpapataw ng pagkalanta ng katandaan—“pagtanda sa taong dapat pagtandain.”

Verse 10

ॐ नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे

Oṃ—pagpupugay kay Vāsudeva; pagpupugay kay Kṛṣṇa, ang may tangan ng tabak; pagpupugay sa May-matang-lotus; pagpupugay kay Keśava, ang sinaunang tagapagdala ng cakra.

Verse 11

नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे

Pagpupugay sa Panginoong may hawak ng cakra, na ang kasuotan ay dalisay at dilaw na gaya ng hibla ng polen ng lotus; at ang Sudarśana-cakra ay iniluwal at pinaikot laban sa balikat/hukbo ng dakilang kaaway ni Hara (Śiva).

Verse 12

द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने

Pagpupugay sa Kanya na nag-angat sa daigdig sa Kanyang pangil, na ang anyo’y sagisag ng tatlong Veda; pagpupugay kay Varāha, ang Dakilang Yajña, na nahihimlay sa likaw ng mga talukbong ni Śeṣa.

Verse 13

तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते

Pagpupugay sa Iyo, O makalangit na Leon: ang dulo ng Iyong buhok ay nagliliyab na parang pinainit na ginto, ang mga mata’y nag-aapoy, at ang haplos ng mga kuko’y higit na matigas kaysa vajra (kulog).

Verse 14

काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः

Pagpupugay, pagpupugay nang paulit-ulit sa Iyo—ang lubhang maliit (duwende), anak ni Kaśyapa, pinalamutian ng Ṛg-, Yajur-, at Sāma-Veda—na sa anyong Vāmana ay humahakbang na sumasaklaw sa lupa.

Verse 15

वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्

O Varāha, pagkakatawang-baboy-ramo, durugin—durugin ang lahat ng natitirang kasamaan; tunay ngang durugin ang mga bunga ng bawat kasalanan. O Dakilang May-Pangil, durugin—durugin, at durugin din ang mga kasunod na epekto ng mga iyon.

Verse 16

अखण्डितात्मभावैस्त्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दंष्ट्रोद्धृतभूमिभर्त्रे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सृजते गामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन

“(May mga baryanteng pagbasa sa ilang manuskrito: ‘Ikaw ay may di-napipinsalang likas na sarili’; ‘sa tagapasan ng Daigdig na iniahon ng pangil’; ‘(Siya) ang lumilikha ng Daigdig’.) O Narasiṃha, ang Nakapanghihilakbot na Pangalan, na ang dulo ng iyong mga ngipin ay nagliliyab na parang apoy—durugin, durugin (ang kasamaan)! Sa iyong kulog na pag-ungal, lipulin ang masasama; ikaw ang tagapag-alis ng pagdurusa ng debotong ito.”

Verse 17

ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक् प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः

Nawa’y si Janārdana—na may anyong Vāmana—sa pamamagitan ng mga salitang puspos ng Ṛg-, Yajur-, at Sāma-Veda, ay maghatid ng lahat ng kanyang pagdurusa sa pagpayapa at pagkalma.

Verse 18

ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम् चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्

Ang lagnat ay inuuri rin bilang: lagnat na isang araw, lagnat na dalawang araw, lagnat na tatlong araw, lagnat na tuwing ikaapat na araw (quartan), lagnat na lubhang mabagsik, at gayundin ang tuluy-tuloy na lagnat.

Verse 19

दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम् शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्

O Govinda, agad mong payapain ang lagnat—maging mula sa mga doṣa, mula sa pinagsamang paglala (sannipāta), o mula sa panlabas na sanhi—at putulin, putulin ang pagdurusang (sakit) ito.

Verse 20

नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम् अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्

Pananakit sa mga mata, pananakit sa ulo, at sakit na nagmumula sa tiyan; hirap sa paghinga papasok, labis na paghinga, init na parang lagnat, at panginginig—ito ang mga binanggit na palatandaan.

Verse 21

गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्

At (tinutugunan din nito) ang mga sakit sa puwit, ilong, at mga paa; gayundin ang mga sakit sa balat (kuṣṭha), pagkapayat/pagkaubos ng katawan (kṣaya), paninilaw at kaugnay na karamdaman (kāmala-ādīni), at ang lubhang mabibigat na sakit na ukol sa ihi at metabolismo (prameha).

Verse 22

भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम् अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्

At (nakagagamot din) ng fistula sa puwit (bhagandara), mga karamdamang pagtatae, mga sakit sa bibig, valgulī, bato sa daanan ng ihi (aśmarī), masakit o mahirap na pag-ihi (mūtrakṛcchra), at iba pang mabibigat na karamdaman.

Verse 23

ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः

Ang mga sakit na nagmumula sa vāta, ang mga nag-uugat sa pitta, at alinmang sakit na nagmumula sa kapha; gayundin ang iba pang karamdamang sānnipātika, na dulot ng sabayang pagkagambala ng tatlong doṣa.

Verse 24

आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः

Nawa’y ang lahat ng sakit na nagmumula sa panlabas na sanhi—gaya ng lūtā (pantal sa balat/lasong pagdurusa) at visphoṭaka (paltos na tila bulutong) at iba pa—ay mapayapa; nawa’y lahat ay humupa, na napunasan at naalis ni Vāsudeva.

Verse 25

विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः

Nawa’y matunaw ang lahat ng mapanirang puwersa sa mismong pagbigkas ng pangalan ni Viṣṇu; at nawa’y malipol silang lahat, walang matira—tinamaan ng diskong (Sudarśana) ni Hari.

Verse 26

छिन्द छिन्दास्य वेदनामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अनिश्वासमतिश्वासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ये रोगाः पित्तसम्भवा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वासुदेवपराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

“Putulin, putulin ang kirot na ito!”—ganito ang nababasa sa isang minarkahang manuskrito; “(para sa) hingal at labis na paghinga”—ganito ang nababasa sa isang minarkahang manuskrito; “at gayundin”—ganito ang nababasa sa isang minarkahang manuskrito; “yaong mga sakit na nagmumula sa pitta”—ganito ang nababasa sa isang minarkahang manuskrito; “napagtagumpayan ni Vāsudeva”—ganito ang nababasa sa isang minarkahang manuskrito. Sa takot sa pagbigkas ng mga pangalang Acyuta, Ananta, at Govinda, napapawi ang lahat ng karamdaman; ito’y katotohanan—katotohanan, ipinahahayag ko.

Verse 27

स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्

Ang lason ay may mga ganitong uri: nagmumula sa mga nakapirming pinagmulan, sa mga gumagalaw na nilalang, at maging sa artipisyal na inihanda. (Binabanggit din ang) lasong mula sa ngipin, mula sa kuko/pangalmot, at lasong tinatawag na “isinilang ng langit” (nasa hangin o atmospera).

Verse 28

लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः

Nawa’y mapayapa ang lahat ng kamandag na nagmumula sa gagamba at mga katulad nito, at anumang iba pang mapaminsalang lason na nagdudulot ng pagdurusa—sapagkat pinuri at inanyayahan niya si Janārdana (Viṣṇu).

Verse 29

ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान् वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्

([Ang pagbigkas/ritong ito ay nagtataboy]) sa mga graha (mga sumpong na ‘sumasakmal’), gayundin sa mga preta-graha (pagkapit ng espiritu ng yumao), at sa mga ḍākinī-graha; at pati sa mga vetāla, piśāca, gandharva, yakṣa, at rākṣasa.

Verse 30

शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान् मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्

At (dapat niyang payapain o itaboy) si Śakunī, si Pūtanā at ang mga tulad nila; gayundin ang mga graha na uri ng Vināyaka; pati si Mukhamaṇḍī, ang mabagsik na Krūrā, si Revatī, at si Vṛddha‑Revatī.

Verse 31

वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्

Nawa’y ang mga banal na gawa (carita) ni Viṣṇu, bilang tagapagtanggol ng bata, ay puksain ang mga espiritung dumudukot ng mga bata—yaong tinatawag na Vṛddhakā, ang mababangis na graha, at pati ang mga Mātṛ‑graha.

Verse 32

वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित् नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने

At alinmang graha man ang naroon—may ilan na ‘matatanda’ (matagal na), at may ilan na kung minsan ay dumadagit ng mga bata—sa mismong titig (dṛṣṭi) ni Narasiṃha sila’y nasusunog; gayundin ang mga graha na nagpapahirap sa kabataan.

Verse 33

सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः

Nawa’y si Narasiṃha—na laging may nakapanghihilakbot na mukha at dakilang lakas—ay, para sa kapakanan ng daigdig, gawing payapa at di‑mapaminsala ang lahat ng graha, nang walang matira ni isa.

Verse 34

नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन

O Narasiṃha, O Dakilang Leon—ang mukha’y nagniningas sa kuwintas ng apoy! O Panginoon ng lahat, O may matang apoy—lamunin, lamunin nang lubos ang lahat ng graha, nang walang matira.

Verse 35

ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः

Anumang mga sakit, anumang malalaking kapahamakan at masasamang palatandaan, anumang lason, anumang makapangyarihang graha, at anumang mabangis na mapaminsalang nilalang—kasama ang kakila-kilabot na pagdurusang dulot ng mga graha—ay nawa’y maitaboy lahat.

Verse 36

शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः

Anumang mga kapinsalaan at masamang komplikasyon na lumilitaw sa sugat na dulot ng sandata—gaya ng tinatawag na ‘jvālā’, ‘gardabhaka’ at iba pa—ay pawang inaalis ni Janārdana, ang Paramātman, ang Sarili ng lahat.

Verse 37

तथा वेतालिकान् ग्रहानिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धर्वान् राक्ससानपि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शटा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय

Gayundin, lipulin ang mga Vetālika at ang mga graha—gaya ng pagbasa ng isang minarkahang manuskrito; (lipulin) ang mga Gandharva at pati ang mga Rākṣasa—gaya ng pagbasa ng isa pang minarkahang manuskrito; (lipulin) ang ‘Śaṭā’—gaya ng pagbasa ng dalawang minarkahang manuskrito. Sa anumang anyo man sila magpakita, O Vāsudeva, wasakin mo sila.

Verse 38

क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम् सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत

Pagkahagis ng Sudarśana na diskus—nakapanghihilakbot sa kuwintas ng mga liyab—O Acyuta, pinakamainam sa mga diyos, isagawa ang pagpapatahimik (pagsupil) sa lahat ng kasamaan at masasamang puwersa.

Verse 39

सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण

O Sudarśana, naglalagablab sa dakilang apoy—putulin, putulin! O malakas ang dagundong, nawa’y mapasa-pagkapuksa ang lahat ng masasamang Rākṣasa, O Tagapagpangilabot.

Verse 40

प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः

Nawa’y si Narasiṃha—na ang dagundong ay mapalad at makapangyarihan, ang Panloob na Sarili ng lahat—ay magtatag ng pag-iingat sa silangan at kanluran, gayundin mula sa timog at mula sa hilaga.

Verse 41

दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः

Nawa’y ang Mapalad na Panginoong Janārdana—na nag-aanyong marami—ay magtatag ng pag-iingat para sa akin sa langit, sa lupa, at sa kalagitnaang dako (himpapawid): mula sa likuran, sa mga tagiliran, at sa harapan.

Verse 42

यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै

Kung paanong nilulukuban ni Viṣṇu ang buong sansinukob—kasama ang mga deva, asura, at mga tao—sa katotohanang iyon, nawa’y ang masasamang puwersa ay tunay na mapayapa kaugnay ng taong ito/lugar na ito.

Verse 43

यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

Kung paanong sa pag-alaala kay Viṣṇu, ang mga kasalanan ay agad na napapawi—sa katotohanang iyon, nawa’y ang lahat ng kasamaan na dumadapo sa taong ito ay ganap na mapayapa.

Verse 44

परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु

Kung paanong si Viṣṇu ay inaawit sa mga Vedānta bilang Kataas-taasang Sarili (Paramātman)—sa katotohanang iyon, nawa’y ang lahat ng masama/di-mapalad sa taong ito ay ganap na mapayapa.

Verse 45

यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्

Kung paanong si Viṣṇu ay inaawit—maging sa gitna ng mga diyos—bilang Panginoon ng yajña (handog na sakripisyo), sa katotohanang iyon nawa’y maganap nang ganap ang lahat ng aking sinabi, ayon sa nararapat.

Verse 46

शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया

Nawa’y magkaroon ng kapayapaan; nawa’y magkaroon ng kabutihang-palad. Nawa’y mapawi ang kasamaan sa bagay na ito—sapagkat aking kinuskos (at pinahinahon) gamit ang damong kuśa na sinasabing nagmula sa katawan ni Vāsudeva.

Verse 47

अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः

Nawa’y pawiin ni Govinda (ang mga iyon); gayundin nawa’y gawin ito nina Nara at Nārāyaṇa. Mangyari nawa: sa japa (banal na pag-uulit) ng pangalan ni Hari, napapahinahon ang lahat ng dalamhati.

Verse 48

महाबल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गर्जितैर् इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रयान्तु वै इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशैर् निर्णाशितमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम् अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव

“Ang apamārjanaka (kasangkapang panlinis sa ritwal) na ito ay isang ‘sandata’ na nagtataboy sa lahat ng karamdaman at iba pang tulad nito. Ang damong kuśa na ito ay si Hari—si Viṣṇu nga. Sa pamamagitan ko, ang iyong mga sakit ay napabagsak.”