Vamana Purana — Vishnu Slays Kalanemi, Shloka 41
Vishnu Enters the Deva–Asura War and Slays Kalanemi
तैर्वाणैश्छाद्यमाना हरिकरनुदितैः कालदण्डप्रकाशैर्नाराचैरर्धचन्द्रैर्बालिमयपुरागा भीतभीतास्त्वारन्तः प्रारम्बे दानवेन्द्रं शतवदनमथो प्रेषयन् कालनेमिं स प्रायाद् देवसैन्यप्रभुममितबलं केशवं लोकनाथम्
tairvāṇaiśchādyamānā harikaranuditaiḥ kāladaṇḍaprakāśairnārācairardhacandrairbālimayapurāgā bhītabhītāstvārantaḥ prārambe dānavendraṃ śatavadanamatho preṣayan kālanemiṃ sa prāyād devasainyaprabhumamitabalaṃ keśavaṃ lokanātham
เมื่อถูกปกคลุมด้วยศรทั้งหลายที่พระหริทรงขับออกด้วยพระหัตถ์ อันส่องประกายดุจคทาแห่งมัจจุราช—ทั้งศรนาราจและศรรูปเสี้ยวจันทร์—เหล่าไทตยะจากนครของพลีและมายาก็หวาดกลัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสับสนตั้งแต่เริ่มศึก ครั้นนั้นเจ้าแห่งทานวะผู้มีร้อยพักตร์จึงส่งกาลเนมีออกไป; และเขาก็รุกเข้าหาเกศวะ ผู้เป็นนายทัพเทพ เป็นเจ้าแห่งโลกทั้งปวง ผู้มีกำลังหาประมาณมิได้.
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
By likening the arrows’ radiance to the ‘rod of Death,’ the verse frames Viṣṇu’s attack as not merely martial but juridical-cosmic: the Daityas are meeting an inescapable sentence aligned with cosmic order (ṛta/dharma).
The epithet indicates a formidable asura commander characterized by overwhelming presence or many-aspected power. In Purāṇic style, such epithets can function descriptively without requiring a single fixed identity across all traditions; here it primarily marks the asura overlord who orders Kālanemi into combat.
Not in these three verses. Despite the Vāmana Purāṇa’s strong geographic/tīrtha orientation elsewhere, this excerpt is purely martial narrative, using ‘pura’ (fortress/city) references to asura polities without naming rivers, forests, or pilgrimage sites.