Verse 32
Brahmavidya
श्रुत्या यदुक्तं परमार्थमेव तत्संशयो नात्र ततः समस्तम् । श्रुत्या विरोधे न भवेत्प्रमाणं भवेदनर्थाय विना प्रमाणम् ॥३२॥
श्रुत्या यत् उक्तम् परमार्थम् एव तत् संशयः न अत्र ततः समस्तम् । श्रुत्या विरोधे न भवेत् प्रमाणम् भवेत् अनर्थाय विना प्रमाणम् ।
śrutyā yad uktaṃ paramārtham eva tat saṃśayo nātra tataḥ samastam | śrutyā virodhe na bhavet pramāṇaṃ bhaved anarthāya vinā pramāṇam ||32||
สิ่งที่ศรุติกล่าวนั้นเป็นปรมารถะ คือความจริงสูงสุดแท้; ไม่มีความสงสัยในที่นี้—ฉะนั้นจงน้อมรับโดยสิ้นเชิง. หากขัดกับศรุติ ก็ย่อมไม่มีปรมาณะ (เครื่องรู้ที่ถูกต้อง); เมื่อไร้ปรมาณะ ย่อมนำไปสู่ความวิบัติ คือความหลงผิด.
What is stated by the Śruti is indeed the highest truth; there is no doubt about that—therefore (accept) it wholly. In contradiction to the Śruti, there would be no valid means of knowledge; without a means of knowledge, it would lead to misfortune (error).