Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 95
तनुमध्या पृथुश्रोणिर्वर्णोद्भिन्नपयोधरा । निःशाणितशरस्येव शक्तिः कुसुमधन्वनः
tanumadhyā pṛthuśroṇirvarṇodbhinnapayodharā | niḥśāṇitaśarasyeva śaktiḥ kusumadhanvanaḥ
นางเอวบาง สะโพกผาย อกอิ่มเต็มที่เด่นด้วยผิวพรรณเรืองรอง; ประหนึ่งเป็นศักติของกามเทพผู้ถือคันศรดอกไม้ ดุจพลังแห่งศรที่ลับคมอย่างดี
Brahmā (deduced; Vaiṣṇava Khaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Ayodhyā-kṣetra (contextual āśrama within)
Type: kshetra
Scene: A radiant slim-waisted maiden in an āśrama grove, compared to Kāma’s sharpened arrow-power; creepers, blossoms, and a hermitage backdrop heighten the metaphor of desire as weapon.
FAQs
The verse frames beauty as a potent force, preparing a dharmic lesson about restraint, discernment, and the safeguarding of tapas.
The narrative remains situated at Raibhya’s āśrama near Himavat, a sanctified locale within the Ayodhyā Māhātmya’s wider sacred map.
None.