Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 62
विष्णोराद्या पुरी येयं क्षितिं न स्पृशति द्विज । विष्णोः सुदर्शने चक्रे स्थिता पुण्यकरी क्षितौ
viṣṇorādyā purī yeyaṃ kṣitiṃ na spṛśati dvija | viṣṇoḥ sudarśane cakre sthitā puṇyakarī kṣitau
โอ้ทวิชะ ผู้เกิดสองครั้ง นี่คือมหานครดั้งเดิมของพระวิษณุ มิได้แตะต้องผืนดินเลย เมืองนี้สถิตอยู่บนจักรสุทรรศนะของพระวิษณุ และประทานความศักดิ์สิทธิ์กับบุญกุศลแก่โลก
Agastya
Tirtha: Ayodhyā (Viṣṇor ādyā purī)
Type: kshetra
Listener: Dvija / Brāhmaṇa
Scene: Ayodhyā depicted as a luminous city hovering slightly above the ground, resting upon a vast radiant Sudarśana-chakra; rays of sanctity descend to the earth and pilgrims below.
FAQs
A supreme holy city is upheld by divine power; its sanctity is portrayed as transcendent, not limited by ordinary geography.
Ayodhyā, presented as Viṣṇu’s ancient city upheld upon the Sudarśana discus.
No direct prescription; it explains Ayodhyā’s divine foundation as the basis for its merit-giving power.