Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 172
कैलासशिखरासीनो देवदेवो जगद्गुरुः । उमया सह संतुष्टो नन्दिभद्रादिभिर्वृतः
kailāsaśikharāsīno devadevo jagadguruḥ | umayā saha saṃtuṣṭo nandibhadrādibhirvṛtaḥ
ประทับนั่งบนยอดไกรลาส เทวะเหนือเทวะ ผู้เป็นครูแห่งโลก พระมหาเทวะทรงพอพระทัยร่วมกับพระอุมา รายล้อมด้วยนันทิ ภัทรา และหมู่อื่น ๆ
Narrator (Purāṇic narrator within Prabhāsa Khaṇḍa; exact speaker not explicit in the snippet)
Scene: Śiva seated on the snowy peak of Kailāsa with Umā beside him, serene and satisfied; Nandī and attendant gaṇas (including Bhadrā and others) form a protective, celebratory circle; crystalline mountains, matted locks, crescent moon, and tiger-skin motifs implied.
FAQs
The highest refuge is the divine presence—Śiva with Śakti—depicted as serene sovereignty beyond conflict.
Kailāsa is referenced as Śiva’s abode; the surrounding section’s primary sacred geography is Vastrāpathakṣetra in Prabhāsa.
None.